Tycho (24) groeit op in Venray, samen met zijn ouders en twee zussen. Hij studeert international business, woont op kamers, houdt als Limburger natuurlijk van vlaai, heeft een bijbaan in de sales, gaat graag uit met vrienden en wil ooit nog in Berlijn wonen.

Rond zijn 20e heeft Tycho veel last van buikpijn. Zoveel last dat het hem beperkt in zijn dagelijks leven. ‘‘Het is echt darmpijn, het voelt echt alsof iemand aan je organen loopt te trekken totdat je het overal in je lichaam voelt. Het deed zoveel pijn dat ik gewoon niet meer kon praten, het was echt creperen.’’ Hij krijgt de diagnose darmkanker en een zwaar traject van operaties en chemo’s volgt. Maar de langdurige en complexe behandelingen zijn een succes: Tycho krijgt het nieuws dat de kanker uit zijn lichaam is en hij probeert zijn leven weer op te pakken. De tumorwaardes blijven zo’n drie jaar stabiel, tot de zomer van 2024: “Vanuit daar is het een grote shitshow geworden”. Tycho krijgt het nieuws te horen dat de kanker is uitgezaaid in zijn botten, meerdere organen en hersenvlies. Ze kunnen hem alleen nog maar palliatief behandelen maar hij heeft moeite met dat accepteren: “Als ik ga accepteren dat het eraan zit te komen dan sta ik wat mij betreft mentaal al met één voet in het graf en dat kan ik gewoon niet. Ik ga er alles aan doen om in leven te blijven.’’ Tycho weet niet hoe lang hij nog heeft omdat hij het niet wil horen en ook niet vraagt aan zijn behandelend arts.

Het mooiste in het leven vindt hij zijn vrienden en familie. Zij maken zijn diagnose draaglijk ondanks dat het soms moeilijk is om over te praten: “ik zorg graag voor mensen en als ik er niet meer ben dan kan ik dat niet”. Grote dingen doen er volgens Tycho niet toe, het gaat om de kleine dingen die je elke dag met elkaar kunt doen: “Maar ik ben dankbaar dat ik mensen om me heen heb die er altijd voor me zijn.’’

Tycho is helaas op 28 april 2025 overleden.

OML'er overzicht