Sfeerfoto van Over Mijn Lijk

Over Mijn Lijk

Was te zien opnpo1

Ben je net lekker aan het leven. Hoor je dat je dood gaat. Wat dan? Onze OML'ers laten het er niet bij zitten en halen álles uit het leven!
Over Mijn Lijk

Op naar een nieuwe haven

20 mrt 2015
  •  
leestijd 2 minuten
11075202_1566985160223450_5664799799216202309_n
Mijn grote droomreis is voorbij. Een avontuur dat ik voor altijd nog diep in mijn hart en gedachten door beleef. Alle prachtige magische plekken en bijzondere momenten die niet met woorden zijn te beschrijven.
We hebben 5000km afgelegd, verdeeld over de twee eilanden. Ik kan gerust zeggen dat ik het land een beetje heb leren kennen.. Mede dankzij onze neven en mede dankzij overige familieleden die wij voorheen nooit eerder hadden ontmoet maar alleen van verhalen kende. Allemaal warm en gastvrij.

In de laatste week van de reis kreeg ik de mogelijkheid om een aantal dagen mee te lopen met Team Brunel tijdens de Volvo Ocean Race. Zij beschouwde mij als hun eigen teamlid. Ik mocht helpen hun klaar te stomen voor de nieuwe leg (etappe) naar Brazilië. Als hoogtepunt van die week mocht ik meevaren op hun boot tijdens de in-port race. Zelfs aan het roer gestaan om de boot als eerste over de finish te varen. Een machtig en bijzonder gevoel! De boot vaart door middel van de wind maar net zo bepalend zijn de condities zoals stroming en golven. Maar het allerbelangrijkste is misschien nog wel de samenwerking van de zeilers aan boord en op de wal. Het deed mij denken aan mijn gevecht en hoe belangrijk mensen om mij heen en externe factoren zijn. Het is niet alleen een kwestie van chemo’s en medicijnen. En deze zeilers strijden op een boot, waar wind en weer zowel vriend als vijand is. Hiervoor heb ik nog meer respect gekregen.

Zoals de Volvo Ocean Race door gaat, gaat mijn race ook weer door. Helaas niet richting Brazilie, maar ik doe alles stap voor stap. Ziekenhuis bezoeken, nieuwe behandelingen, nieuwe scans. De eerste resultaten zijn terug. Daar waar mijn bloed goed is (!), en de primaire tumor in de long niet is veranderd, zijn de tumoren in mijn lever licht gegroeid. Door deze progressie moet er een nieuwe koers gevaren worden. Vol moed, met mooie herinneringen van een prachtige reis en enorm veel wilskracht is het tijd om door te varen!!! Op naar een nieuwe haven.

Als laatste wil ik iedereen bedanken die het mogelijk hebben gemaakt dat ik deze reis met mijn broers heb kunnen maken. Een diepe buiging voor jullie en een ieder die mij steunt! Jullie zijn de condities die ik nodig heb tijdens deze nieuwe koers!


Aye Aye,

Eddie.