Hoe ons leven in één dag anders werd

Op het moment van schrijven is het februari 2026. In de afgelopen twee jaren is er veel gebeurd; positieve en negatieve ontwikkelingen. Wij zijn een ‘normaal’ stel en hebben elkaar leren kennen in november 2017 op een verjaardagsfeestje van een gemeenschappelijke vriendin. We doen dingen die leeftijdsgenoten ook doen, zoals werken (Koen als docent en Bionda als advocaat en curator), afspreken met vrienden, naar feestjes gaan, concerten bezoeken en sporten. Ook hebben we, net als vele andere mensen van onze leeftijd, plannen om te gaan trouwen en hebben we een huis gekocht. We kochten een nieuwbouwwoning waar we op 7 februari 2024 voor het eerst mochten kijken en we waren bezig met het plannen van onze bruiloft, die het jaar daarna zou gaan plaatsvinden. We bezochten een paar locaties, maar wisten eigenlijk al vrij snel waar onze bijzondere dag moest worden gevierd. De datum wisten wij ook al: Valentijnsdag.

Tekst gaat door onder de foto

Terwijl we druk bezig waren met het plannen van de bruiloft, was Koen steeds vaker moe. Het leek soms alsof hij er mentaal niet helemaal bij was en hij niet alles begreep. Dan waren we bezig met het nadenken over wat we nodig hadden voor de bruiloft en dan keek Koen alsof hij vuur zag branden. Datzelfde gebeurde als we een gesprek hadden over bijvoorbeeld wat we dat weekend wilden doen. Een simpel gesprek leek hij moeilijk te kunnen volgen. Ook op werk kreeg Koen het moeilijk en merkte hij dat hij de namen van zijn studenten niet meer kon onthouden, mede door de vermoeidheid die hij voelde.

Koen besloot om naar de huisarts te gaan, die Koen’s klachten bij een burn-out vond passen. Er leek verder niet veel aan de hand, totdat Koen ook vlekken begon te zien en zijn zicht soms ineens helemaal wegviel. Uiteindelijk ging Koen weer naar de huisarts. Opnieuw werd Koen naar huis gestuurd, ditmaal met de boodschap dat hij een vitamine D tekort zou hebben. Na twee weken vitamine D slikken werden de klachten helaas niet minder. Koen ging nog een keer naar de huisarts, op zijn verjaardag (28 februari 2024), samen met zijn moeder. Na aandringen werd Koen doorgestuurd naar de oogarts. Hij kon de volgende dag al terecht.

Tekst gaat door onder de foto

De volgende dag, op 29 februari 2024, ging Koen met zijn vader naar de oogarts. Bij de oogarts werden er oogdruppels gegeven, zodat er in de ogen kon worden gekeken. Hieruit bleek dat er druk op de ogen stond van Koen. Daardoor zag hij waarschijnlijk vlekken. Waar de druk vandaan kwam, wist de oogarts niet. Daarom moest er vervolgonderzoek plaatsvinden. Koen werd doorverwezen naar Rijnstate Arnhem voor een MRI-scan. Eenmaal bij de spoedpost aangekomen, begon het wachten. Eerst wachten op de scan en daarna op de uitslag, niet wetende dat die uitslag ons leven voorgoed zou veranderen. Toen er twee artsen de kamer binnenkwamen, wist Koen al genoeg. Dit is niet goed. En het bleek inderdaad geen goede uitslag te zijn. Het bleek een tumor te zijn die op de ogen van Koen drukte. Hierdoor zag hij vlekken en viel zijn zicht weg.

Ons leven was onbezorgd en alles leek goed te gaan, totdat we op 29 februari 2024 te horen kregen dat Koen helemaal niet zo gezond was als dat wij dachten. Hij bleek een grote en kwaadaardige hersentumor te hebben. Koen bleek ongeneeslijk ziek. We waren sprakeloos, bang en verdrietig, want wat betekende dit voor ons? Ons leven samen, onze toekomst samen? Zouden we nog kunnen trouwen of samen onze kinderwens kunnen vervullen en zou Koen ons huis nog opgeleverd zien worden?

Tekst gaat door onder de foto

Donderdag 29 februari 2024 is een dag die ons leven voorgoed veranderde en ook een dag die een einde maakte aan ons (bijna) zorgeloze leven samen. Er volgden verschillende onderzoeken en ineens waren we vaker in een ziekenhuis dan dat we de afgelopen jaren ooit waren geweest. Al snel werd duidelijk dat Koen een wakkere hersenoperatie moest ondergaan. Een spannende operatie die zorgvuldig moest worden voorbereid. De tumor zorgde ervoor dat het hersenvocht van Koen niet goed kon worden afgevoerd. Hierdoor ontstond er druk op zijn ogen wat er voor zou kunnen zorgen dat Koen blind zou worden. Die druk moest dus zo snel mogelijk worden verminderd. Om de druk op de ogen van Koen te verminderen, moest er een VP-drain worden geplaatst. Dit is een inwendig slangetje dat hersenvocht afvoert van de hersenen naar de buik. Koen moest hiervoor dus worden geopereerd. Deze operatie vond begin maart 2024 plaats in het Radboud UMC. Het was een korte operatie en alles verliep voorspoedig. Na deze operatie moest Koen ter observatie een nachtje in het ziekenhuis blijven en dus bleven we hier samen slapen. De volgende dag gingen we weer samen naar huis. Toen volgde een periode met veel gesprekken.

Tekst gaat door onder de foto

Na wat onderzoek en verschillende gesprekken kwamen we uit bij het VUmc in Amsterdam. Dit zou het ziekenhuis worden waar Koen zijn wakkere hersenoperatie zou ondergaan. Toen de behandeling door dit ziekenhuis werd overgenomen, ging het snel. Koen kreeg een datum voor zijn operatie: 19 april 2024. Hoe bereid je je voor op zo’n heftige operatie en hoe ga je om met het ‘nieuws’ dat je ernstig ziek bent en niet meer kan genezen? Het enige wat je kan doen, is genieten van het leven. En dat is ook wat wij hebben gedaan voordat Koen zijn operatie kreeg. We zijn het weekend voor de operatie van Koen een weekendje naar Groningen geweest. Lekker samen even weg, voordat de onzekere tijd eraan kwam. Samen de liefde vieren en genieten van elkaar om vervolgens samen die zware periode door te kunnen komen. En hoe het verliep? Dat zien jullie in de afleveringen. Onze boodschap aan jullie: geniet van iedere dag en wees lief voor elkaar. Liefs, Koen en Bionda