Al kunnen we maar één iemand redden..

Één jaar zonder Tycho, hoe gaat het nu?  Heel eerlijk: het is een constant proces van vallen en weer opstaan. Als iets een emotionele rollercoaster is dan is het wel rouw. De ene dag sta je op en denk je: “het is best een ok dag”. En de andere dag wil je het liefste in bed blijven liggen, deken over je hoofd trekken, denk je f*ck alles en iedereen, ik heb hier geen zin in. Niet zonder Tycho.

En toch gaan we door want we hebben Tycho iets beloofd en belofte maakt schuld. Hij wilde dat we doorgaan met leven en vooral ook plezier zouden hebben (Thanks nog hè Tycho voor deze best wel pittige uitdaging nondeju!) en hij wilde dat zijn leven en dood niet voor niks zouden zijn geweest. Dat we anderen in een vergelijkbare situatie zouden gaan helpen. En daar zijn we nu volop mee bezig.  We hebben een stichting opgericht, de Tycho Noah Foundation, die zich bezighoudt met het inzamelen van donaties ten behoeve van onderzoek naar kanker. En dan specifiek naar het zegelring carcinoom. Waarom jongeren nu steeds vaker darmkanker krijgen terwijl bij ouderen de cijfers juist dalen en voor betere screening, onderzoeken en behandeling. Zodat anderen straks hopelijk wel een eerlijke kans hebben tegen deze verschrikkelijke ziekte. Dat doen we in samenwerking met het Radboud Oncologie Fonds. 

Het begin is gemaakt, het bestuur is rond en we zitten in het proces van alles klaarmaken voor de notaris en ANBI status aanvragen. Er komt toch veel meer bij kijken dan dat we van te voren hadden bedacht maar met zo veel lieve mensen om ons heen die willen helpen en voor ons klaarstaan gaat dat helemaal goed komen. En vanuit allerlei hoeken komt er onverwachts hulp of hebben mensen ideeën! Zo had ik het idee om tijdens carnaval in Venray een shotje te introduceren bij Tycho’s favoriete kroeg, waar ook zijn uitvaart is gehouden. Maar ik kan wel ideeën hebben, het moet ook nog uitvoerbaar zijn. Dus ben ik naar de eigenaar gestapt met de vraag of hij daaraan zou willen meewerken. Natuurlijk wilde hij dat! Hij had toevallig net een vertegenwoordiger bij hem gehad waarbij je shotjes kon personaliseren. Talk about perfect timing! Dus hebben we ze geproefd en viel de keuze op een blauwe bessen smaak (toevallig ook een favoriete smaak van Tycho). We hebben de etiketten laten maken met een foto van Tycho en zijn trademark begroeting “kleine hallo” erop. En op tijd voor Carnaval zijn ze geleverd! Voor elk verkocht shotje gaat een deel naar de Foundation en ze vallen in de smaak want ze worden nog steeds verkocht! 

De tekst gaat door onder de foto

Daarnaast heeft mijn petekindje sleutelhangers gemaakt met “kleine hallo” en “grote doei” en deze verkocht tijdens Koningsdag. Heeft de Hema in Venray 19 tompouce pakken gedoneerd aan de stichting en deze gaan we tijdens de zondag van de Avondvierdaagse met een groep lopen, in die pakken, om zo de stichting ook meer zichtbaar te maken. Want zoals je in Over Mijn Lijk hebt gezien: Tycho ging ook in zijn tompouce pak naar de chemo! Zo heeft Etan Huijs, een lokale singer / songwriter een prachtig nummer geschreven over en voor Tycho. Het nummer heet “A Brief Spark” en de opbrengst daarvan gaat ook naar de Foundation. En: twee vriendinnen van Tycho hebben de halve Marathon van Eindhoven gelopen voor Tycho voor het KWF. En nu, begin juni, gaan 3 vrienden van hem fietsend en 1 vriendin lopend de Alpe d’HuZes bedwingen als team Tycho voor het KWF. Zo veel hartverwarmende reacties en acties! 

De tekst gaat door onder de foto

Omdat er zoveel vraag was, zijn we ook een tegeltjes actie gestart. Tycho ‘s uitspraak: “ik heb niet genoeg dagen om verdrietig te zijn” wordt as we speak op tegels gedrukt en is via de Instagram pagina van de Foundation te bestellen. De gehele opbrengst gaat naar de Foundation. Het bijzondere hieraan is dat de naam Tycho op de tegels in Tycho’s eigen handschrift is.

De tekst gaat door onder de foto

Met al die acties die nu bezig zijn en nog komen gaan hopen we voldoende donaties te verzamelen voor onderzoek.  Want zoals Tycho zei, al helpen we maar één iemand, al kunnen we maar één iemand redden, dan is het al deze moeite waard. En zo is het! Want wat wij hebben doorgemaakt, en vooral wat Tycho heeft moeten doorstaan, dan gunnen we niemand!

En zolang wij hier mee bezig zijn zal Tycho’s naam regelmatig worden genoemd en zal hij nooit worden vergeten, want dat was toch wel ook een angst van hem. Alsof dat überhaupt mogelijk was, want hij liet geen indruk maar een afdruk achter!  Bovendien hebben zijn vrienden in Venray een pop laten maken met foto van zijn gezicht erop die overal mee naar toe gaat. En die is al mee geweest op vakanties naar Bali, Dublin en Zuid Duitsland (en as we speak in Frankrijk onderweg). Gaat hij mee naar de slotconcerten van Rowwen Hèze en is hij ook bij Carnaval en kroegentochten van de partij! Wel goed voor de FOMO van Tycho, zo mist hij niks. 

De tekst gaat door onder de foto

Tot slot, achter de schermen ben ik samen met Susan (de moeder van Eva uit het vorige seizoen) bezig om iets op poten te zetten. Iets waarvan we hopen dat het anderen wat troost, hoop of houvast kan geven. Daarover later meer.