Sfeerfoto van BNNVARA
BNNVARA

BNNVARA

Vóór vooruitgang, vrijheid en verandering

We denken dat het beter kan: open, gelijkwaardig en rechtvaardig. Dit bereiken we niet alleen, dus sluit jij je aan?

VOLG ONS

Drie jaar na EU-Turkijedeal: hoe is de situatie op Lesbos?

1 jul 2019
  •  
leestijd 2 minuten
lesbos
Foto: op kamp Moria, Lesbos, maart 2019 (ANP)
De EU-Turijkedeal heeft de stromen (Syrische) vluchtelingen door Europa misschien gestopt, maar de situatie aan de grens met Europa blijft onverminderd schrijnend.
Dat zegt Laura Jansen in De Nieuws BV . Haar organisatie Movement on the Ground is vanaf 2015 actief op het Griekse eiland Lesbos, niet ver van de Turkse kust. ‘Er komen nog steeds mensen op Lesbos aan in kleine rubberen bootjes’, zegt ze. ‘Kampen zijn overvol, kinderen zijn alleen, gescheiden van hun ouders. We werken dagelijks om de omstandigheden een klein beetje te verbeteren.’ Nog steeds verdrinken mensen tijdens de boottocht van Turkije naar Griekenland. ‘Helaas wel. Vorige week is nog een boot omgeslagen bij Lesbos, waar zeven mensen – onder wie kinderen en moeders – verdronken. Dat gebeurt regelmatig.'
Wakker
Volgens Jansen zijn veel mensen de afgelopen jaren wel wakker geschud wat betreft de situatie (onder meer door de foto van Aylan, het jongetje dat in 2015 aanspoelde aan de Turkse kust). ‘Toen de EU-Turkijkedeal inging, kwamen er minder bootjes en dacht iedereen dat het voorbij was’, zei Movement on the Ground-oprichter Adil Izemrane vorig jaar in Pauw . ‘Wij realiseerden ons dat mensen door die deal vast kwamen te zitten op het eiland. Omdat ze nog een asielprocedure op het eiland moesten doorlopen.’ Izemrane vertelde toen ook dat ‘er al maanden bijna elke dag bootjes aankomen’.
Een jaar na dat gesprek in Pauw ziet Lesbos nog steeds weinig verandering. ‘De systemen van asiel zijn nog steeds heel log, langzaam en bureaucratisch. Door het EU-Turkijeverdrag kunnen de mensen die op de vlucht slaan niet verder en ook niet terug; ze worden vastgehouden bij de grens.’ Jansen ziet ook weinig solidariteit en menselijkheid op de opvangplekken op het eiland. ‘Die zie je alleen in kleine organisaties, zoals die van ons en collega-organisaties die hun handen uit de mouwen steken.’
Onwil
Waarom lukt het maar niet om de situatie te verbeteren? ‘Ik denk dat er op heel veel niveaus onwil is om het überhaupt aan te gaan’, aldus Jansen. ‘Omdat de bron van de vlucht zo groot is: hoe stoppen we oorlog, hoe stoppen we de klimaatcrisis, hoe stoppen we armoede? Op microschaal is er wel veel veranderd: mensen zijn wakker geworden en weten dat dit ons allemaal kan overkomen. Dat er niet zo’n groot verschil is tussen mensen die op de vlucht slaan en wijzelf. Dáár haal ik mijn hoop uit, in plaats van de gestagneerde gesprekken over migratie.’ Bekijk het hele interview van Patrick Lodiers met Laura Jansen hieronder.
Kijk/lees/luister verder
Dossier: vluchtelingen (Joop.nl)