Britain and the Blitz: vuurzeeën en schuilkelders

Documentaire over de beruchte Blitz (1940-1941) imponeert dankzij opgepoetste en ingekleurde beelden van het Londen uit die tijd.

Voor Britain and the Blitz werden archiefbeelden van Londen in de Tweede Wereldoorlog opgepoetst en ingekleurd. Filmmaker Ella Wright heeft als doel de kijker een ‘immersieve documentaire’ voor te schotelen, en slaagt daar goeddeels in. De documentaire laat zich omschrijven als een coherente collage van de impact van de Duitse bommenregen tussen september 1940 en mei 1941. Getuigen van toen voorzien shots van vuurzeeën en schuilkelders van commentaar. Wat vooral opvalt is dat het leven destijds, ondanks de dagelijkse dreiging van Junkers en Heinkels, gewoon doorging. Zo introduceert Wright een medewerker van de luchtmacht die verliefd wordt op haar collega.

De liefde verslaat alles. Het meest ingrijpende aspect van de film is de focus op het lot van de Londense kinderen. Sommigen van hen moesten noodgedwongen als evacués tijdelijk verkassen naar het platteland. Een commentator vertelt dat de kinderen tijdens het afscheid niet meer naar hun ouders mochten hollen, maar dat pa en ma de laatste knuffel mochten geven. Die episode doet denken aan Blitz (2024, Apple TV+) van Steve McQueen, over een jongetje dat in 1940 tijdelijk Londen verruilt voor de Engelse countryside.

Ook de klassenstrijd die destijds woedde in Londen, waar de metro eerst nog gesloten was, voordat lieden uit de werkende klasse daar mochten schuilen, komt terug in de documentaire. Britain and the Blitz geeft in die zin een intrigerende dwarsdoorsnede van een ijzingwekkende periode. Wrights film is niet zo imponerend als bijvoorbeeld Peter Jacksons They Shall Not Grow Old (2018, tevens een ingekleurde oorlogsfilm), maar fungeert vooral als een degelijke geschiedenisles.

Britain and the Blitz, vanaf maandag 5 mei 2025 bij Netflix