
Foppen van D66’ers, Jetten deed het weer. Op hun partijcongres van zaterdag jongstleden. Het ging deze keer om zijn terechte verlangen tot de-escaleren van de Iran-oorlog. Maar onze Twitter-MP werd even later tot de orde geroepen door zijn VVD/CDA-smaldeel, dat de oren nu eenmaal laat hangen naar Mark Rutte, de tasjesdrager van Daddy Trump.
De atlantici van dit smaldeel blijken dan ook ‘begrip’ te voelen voor Trump en Netanyahu.
Anders dan de Spaanse regering en - in tweede instantie – de Canadese, die de acties tegen Iran (en Libanon) wel degelijk veroordelen. Geen enkel begrip echter hebben onze atlantici voor de reacties op de masssale bombardementen van Iran. Die als tegenaanvallen overigens minder schuren met het internationale recht dan de acties van Trump en Netanyahu. Desondanks roept BuZa-baas Tom Berendsen (CDA) de Iraanse ambassadeur op het matje en niet de Amerikaanse. Neen, Amerikaanse ambassadeurs plegen tegenwoordig juist de regering van hun gastland te kapittelen.
Berendsen stelt dan ook braaf dat het internationaal recht ‘niet het enige kader’ is waarin het Iran-dossier moet worden beoordeeld.
Hij laat daarmee al de Amerikaanse Democraten – en zelfs een paar Republikeinen - in de steek, die wijzen op het ongrondwettelijk karakter van de actie. Hun Congres had moeten worden geraadpleegd en dat op basis van een sluitende argumentatie.
Vooral praat Berendsen het goed dat Trump en Netanyahu zonder volkenrechtelijk mandaat het internationaal recht schofferen. Artikel 2, lid 4 van het VN-Handvest. Plus het schenden van humanitair oorlogsrecht. Thomas van Gool heeft dat op Joop heel duidelijk uitgelegd.
Maar volgens de atlantici van ‘Fop Jetten I’ staan Amerika en Israël nu eenmaal boven het internationale recht. Het Internationaal Gerechtshof in Den Haag mag deze landen eigenlijk niet aanklagen. Want ze hebben zich er toch immers niet bij aangesloten?
En Bontenbals ‘defensiebelasting’ gaat dus vooral naar Amerikaanse en Israëlische wapenleveranciers.
Media suggereren dat Berendsen bang is voor het ultrarechtse derde deel van de Tweede Kamer, dat zowel de genocide en de etnische zuiveringen door het judeofascistische Netanyahu-regime goedpraat, als het kaltstellen van het islamistische Iran.
Daarom legitimeren schipperaars als Berendsen en Merz de oorlog van Trump en Netanyahu met het argument dat Iran nu eenmaal een wrede, barbaarse theocratie vertegenwoordigt. Die kwalificatie is volkomen juist. Maar volgens hun redenering zou het vervolgens ook Zuid-Korea en de VS vrijstaan om Pyongyang te bombarderen en het Noord-Koreaanse staatshoofd Kim Jong-un te vermoorden. En samen met Oekraïne Poetin naar de andere wereld te helpen.
Zo zijn er in Londen en Parijs heel wat Afrikaanse ballingen wier familieleden zonder proces zijn opgesloten of zelfs geëxecuteerd door wrede, barbaarse dictators. Bombarderen en moorden maar?
Neen, ook dictators die al decennia genadeloos of zelfs met enig genoegen over grote stapels lijken zijn gegaan, moeten worden onderworpen aan een formele, juridische vervolging. Via het Internationaal Gerechtshof. Hun land zou daarnaast kunnen worden onderworpen aan een ruim repertoire aan sancties.
De atlantische houding van onze Twitter-MP heeft ook directe consequenties voor ons dagelijks leven. Door het neoliberale marktfetisjisme zijn hier in de loop van decennia langzaam maar zeker cruciale digitale functies van onze verschillende overheden en andere instellingen in Amerikaanse handen beland. Deze uiterst privacygevoelige functies vallen onder de Amerikaanse wet. Niet de Nederlandse.
No problem. Zo haalde ons Ministerie van Justitie daags na publicatie een eigen, alarmerend rapport over de risico’s van Amazons cloud-technologie offline. Want stel dat Jeff Bezos bij zijn buddy Trump gaat klagen!
Bovendien heeft de overheid met haar marktfetisjisme steeds vaker grote delen van zorg, kinderopvang, woningmarkt en elders overgeleverd aan Amerikaanse cowboys. Hun missie: slechte diensten leveren voor woekerprijzen met minimale arbeidsvoorwaarden voor de werknemers. Alles voor de aandeelhouders!
Dat brengt mij weer op de mythe dat Amerika al meer dan eeuw – Woodrow Wilson - de wereld ‘safe for democracy’ wil maken. Goedschiks, dan wel, en heel vaak, kwaadschiks.
Heel de beschaafde wereld luistert de laatste tijd ademloos naar Randy Newmans prachtige lied ‘Political Science’ uit 1972. Briljant, want je hoort inderdaad bij elke regel het gruwelijke, dreigende discours van Trump. Tot en met de kangoeroes die worden gespaard (en de huidige Australische regering die buigt voor Trump).
Even interessant is George Orwell met zijn beroemde essay The Lion and the Unicorn uit 1940.
Hij heeft het op een gegeven moment over de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Londen, Joseph Kennedy (vader van). Democratie en Amerika. Als deze ambassadeur over het belang van ‘democratie’ spreekt, bedoelt hij volgens Orwell niets anders dan het belang van ‘private capitalism’.
Geen Pax Americana dus, maar aandeelhouders. Atlantici hadden dat al 86 jaar geleden van Orwell kunnen weten. En niet alleen in 1972 van Newman een opfrisser kunnen horen.
Want denk aan al die mislukte neokoloniale pogingen van Amerika om wereldwijd 'de democratie te verspreiden'. In Vietnam, Indonesië, Chili, Argentinië, Brazilië, Soedan, Irak, Afghanistan, Libië, Palestina en Libanon. En altijd maar de koloniale apartheidsstaat Israël blijven faciliteren.
Resultaat? Geen democratie, maar dood en verwoesting en in het gunstige geval instabiele failed states.
Inderdaad, Niels Niessen op Joop, de hoogste tijd voor progressieven als Lubach om eindelijk kleur te bekennen.
Meld je hieronder gratis aan voor Joop NL. Iedere donderdag een selectie opvallende nieuwsverhalen, opinies en cartoons in je mailbox.