Michael (22) overleed, na een afterparty, in de Groningse gracht: 'Hij was een sociale kameleon' | Van de Wereld

De 22-jarige Michael viert samen met collega’s een bedrijfsfeestje en een afterparty. Na afloop vertrekt hij in de vriesnacht alleen richting huis. Onderweg belandt hij in het water en komt hij te overlijden. In de vierde aflevering van Van de wereld blikken familie en vrienden terug: wie was Michael, wat karakteriseerde hem en wat betekent hij nog altijd voor naasten? 

'Ik denk dat het Michael rust gaf als hij andere mensen blij kon maken', vertelt vriendin Paulien. Zijn positiviteit en kalmte wordt door al zijn vrienden onderschreven. 'Ik kan me weinig momenten herinneren dat ik hem niet lachend heb meegemaakt', vult vriend Maro aan.  

Als klein kind noemde vader Thierry hem al 'een verstrooide professor'. Hij kon bij tijden helemaal opgaan in zijn eigen wereldje. En 'hij was ook al meteen van de encyclopedieën', vult moeder Linqinda aan. Hij verdiepte zich graag in allerlei onderwerpen om kennis erover te vergaren, blikt Thierry daarop terug.

Michael had altijd veel oog voor anderen. Vriendin Paulien vertelt dat Michael soms spontaan voor de deur stond, bijvoorbeeld nadat zij een ongelukje had gehad. 'In plaats van een appje sturen, kwam Michael altijd persoonlijk aan de deur', concludeert ze daarover. Maar ook buiten zijn vriendengroep om legt Michael graag contact met mensen. 'Vooral als hij dan een paar biertjes op had, was hij wel echt de gangmaker', zegt vriend Miquel.  

Dit blijft ook zichtbaar bij Michael tijdens zijn studententijd in Groningen. 'Ik vergeleek Michael toen wel met een sociale kameleon. Hij kon zich goed aanpassen aan de persoon die hij voor zich had, zonder zijn eigen persoonlijkheid te verliezen', vertelt studievriend Niek.  

In studentenstad Groningen komt Michael helemaal tot bloei. Hij wordt lid bij de studentenbasketbalvereniging De Groene Uilen-Moestasj. Hier ontmoet hij Maro: 'We waren allebei wel op zoek naar iets nieuws, de nieuwsgierigheid zat er bij allebei wel in.' 'Hij had er wel een handje van om nooit vroeg naar huis te gaan', vertelt huisgenoot Niek. Maro vult aan dat Michael iedere avond nieuwe mensen ontmoette en altijd openstond voor het avontuur. 

'De plannen waren totaal niet doordacht', vertelt Maro over de stapavonden. Michael stond voor veel open en leefde vooral in het moment. 'Twee stappen nadenken was vooral mijn taak, gelukkig had hij wel genoeg vertrouwen in mijn advies', vult hij aan.  

Michael heeft een bedrijfsfeest waar ze samen Sinterkerst vieren. 'Hij had verteld dat het onbeperkt drinken was, dus dat hij wel een leuke avond zou gaan hebben', blikt Maro erop terug. Na het feestje verplaatst de groep zich naar iemands huis. 'Hij heeft de avond van zijn leven gehad', vertelt moeder Linqinda daarover. Rond drie uur ‘s nachts vertrekt Michael zonder de rest gedag te zeggen. 'Voor mij is dat ook het ene puzzelstukje dat onbeantwoord is, waarom is hij zomaar abrupt vertrokken?', vraagt Maro zich af. 

Het vriest die nacht en Michael vertrekt zonder jas in zijn eentje richting huis. 'Als je lopend gaat, kan je afsnijden door meer langs het water te gaan', vertelt Niek. Hierna heeft niemand nog iets van Michael vernomen. Later die dag beginnen Michaels collega’s zich zorgen om hem te maken. De zoektocht breidt zich verder uit en de politie wordt ingeschakeld, 'waardoor het langzamerhand tot bijna een nationale zoektocht was uitgebreid'.

Ruim twee dagen na Michaels vertrek van de afterparty wordt zijn lichaam in de gracht gevonden. 'Wij vermoeden dat Michael zijn telefoon is verloren', vertelt vader Thierry. Tijdens het zoeken naar zijn mobiel is hij langs het water gaan lopen. 'En daar loopt het zo glad af, ‘s nachts zie je dat helemaal niet. En ik denk dat hij daar uitgegleden is en in het water is beland', zegt Thierry over dat laatste moment. 

'22, dan ligt de hele wereld nog aan je voeten. En dan is het opeens over. Dat kon ik echt niet bevatten', blikt Niek terug op Michaels overlijden. 'Waarom jij? Je had nog zo’n lang leven voor je', vertelt zusje Jennifer tijdens de uitvaart. Miquel vertelt over het pijnlijke verlies: 'Wie overkomt dat nou? Blijkbaar kan het je dus wel overkomen en zit het [ongeluk] in een klein hoekje.'

'Ik koester hem als een hele lieve, warme en aardige jongen', zegt vriend Kris. 'Je was de beste broer die iedereen zich maar kon wensen', spreekt Jennifer op de uitvaart. Voor Paulien is het een groot gemis dat Michael alle nieuwe levensfases niet meer mee mag maken: 'Ons leven gaat door, maar hij blijft voor altijd daar.'

'Ik wil heel graag dat Michael niet vergeten wordt, dat vind ik echt heel belangrijk', sluit vader Thierry af.