Thijs (19) viel van derde verdieping na mogelijk gebruik xtc: 'Het was een ongeval' | Van de Wereld

Thijs is negentien jaar oud wanneer hij, na mogelijk gebruik van xtc, van de derde verdieping valt en overlijdt. In Van de Wereld blikken zijn nabestaanden terug: wie was Thijs, hoe stond hij in het leven en wat laat hij achter?

Thijs is negentien jaar wanneer hij op een nacht, na thuiskomst van zijn werk in de horeca, van driehoog van een galerij valt en later in het ziekenhuis overlijdt. In Van de Wereld blikken nabestaanden terug op Thijs, een levensgenieter, sfeermaker en publiekslieveling van de Amersfoortse nachthoreca: wie was hij, hoe stond hij in het leven en wat laat hij achter?

'Iedereen kende Thijs. Heel Amersfoort stond op zijn kop. Als je dat als negentienjarige hebt bereikt, wat ben je dan een grootheid', zegt zijn moeder Joke. Vriend Jesper omschrijft hem als een artiest, ‘met de nachthoreca van Amersfoort als zijn publiek'. 'Als hij onder de mensen was, dan was hij echt op zijn gelukkigst', vertelt vriendin Laura.

Op school gaat het minder goed. Thijs leert liever in de praktijk dan uit de boeken. Hij krijgt ook de diagnose ADD. 'Dat verklaarde heel veel. Chaos in zijn hoofd, chaos in huis', zegt Joke. 'Het was wel echt een puber die zich afzette tegen thuis en alles wilde uitproberen en ontdekken.'

Als Thijs een jaar of tien is, gaat het gezin op vakantie naar Noorwegen. Daar voelt Thijs zich niet zo lekker. 'Hij zag heel bleek, moest heel veel plassen. En heel veel drinken ook', vertelt zijn vader Martin. De huisarts stuurt ze door naar het ziekenhuis. 'Het had niet veel langer moeten duren: zijn waardes waren al zo laag’, vertelt zijn moeder. De diagnose: diabetes. Hij krijgt een insulinepomp. ‘Dat ding slingerde altijd om hem heen, of hij was het kwijt. Je bent levensafhankelijk van zoiets, maar zo voelde het niet bij Thijs.’

Rond zijn veertiende gaan zijn ouders uit elkaar. ‘Hij had het niet zien aankomen, want we hadden niet heel veel ruzie. Dus hij snapte het ook niet’, vertelt zijn moeder. De tijd daarna is hij liever buiten dan thuis.

Thijs rolt al vroeg de nachthoreca in als werknemer bij een kroeg in Amersfoort. 'Mijn ouders vonden dat niet goed, want hij was veertien of vijftien', vertelt zijn broer Luuk. 'Maar hij heeft het uiteindelijk toch stiekem gedaan.’ Vanaf dat moment is werken in de horeca een grote passie van Thijs. 

'Thijs had gewoon geen grens', zegt moeder Joke. 'Waardoor hij soms ook geen juiste beslissingen meer nam. ‘Je sliep pas rustig als je wist dat hij thuis in zijn bed lag.' Lotte: 'Wij zijn regelmatig achter hem aan gaan lopen, om te kijken of hij de goede richting op ging.'

Toch overheerst vertrouwen boven zorg: 'We hebben altijd tegen elkaar gezegd: hij komt er wel, maar hij moet hier even doorheen', zegt zijn moeder. Thijs zelf heeft weleens gezegd dat hij niet oud zou worden. Joke: ‘Dat was gewoon een soort heel diep besef, of zo.’

Het is paasweekend. Thijs werkt in het café, waar het druk en gezellig is. Aan het einde van de avond klinkt, zoals altijd, het laatste nummer: Mr. Bojangles van Robbie Williams. De kroeg was leeg, herinnert Lotte zich. 'Thijs stond voor mijn neus en hij zei: "Tot morgen Lot."'

Onderweg naar huis ontmoet Thijs bij een snackbar nog een meisje, waarna hij alleen naar huis vertrekt. 'Vanaf dat moment is het een beetje onduidelijk', zegt vader Martin. 'Wij hebben het vermoeden dat hij daar nog iets heeft gebruikt.' Later blijkt uit onderzoek dat er sporen van drugs in zijn bloed zitten. 'Het vermoeden is wel dat er ecstasy is gebruikt', zegt Martin. Joke: 'Dat zou ook invloed gehad kunnen hebben op zijn suiker. Het zal een combinatie van alles geweest zijn. Maar we weten het niet.'

Thijs kan niet slapen en appt zijn vader: 'Pap, ik kan niet slapen.' Ze appen wat over en weer. Luuk, die dat gesprek ook heeft gelezen: 'Hij was heel helder in dat appgesprek, maar juist misschien een beetje te helder. Het voelde bijna niet meer als hem.' Tegen acht uur s’ ochtends zegt zijn vader nog even te gaan slapen. Hij wordt wakker van het geluid van een helikopter die laag over het huis vliegt. Martin: ‘Vlak daarna stopte er een auto voor de deur. En toen wist ik het. Er is iets met Thijs.'

Een buurvrouw had Thijs die nacht verward op de galerij zien lopen, alsof hij 'regendruppels aan het vangen was', zegt Joke. Hij hing gevaarlijk over de reling en keek met grote ogen. 'Ze schrok zich kapot. Ze wilde de politie bellen en toen zag ze Thijs niet meer.'

'Hij is van de reling, vanaf de derde verdieping naar beneden gevallen', vertelt Joke. Thijs is niet gelijk overleden. Wel is direct duidelijk dat het heel ernstig is. In het ziekenhuis wacht de familie in de familiekamer. 'Aan de ene kant hoop je dat hij het redt', zegt Martin. 'Maar je weet ook: als hij het wel redt, dan zit hij in een rolstoel. Het zou voor hem niks zijn.'

Dan komen de artsen met de mededeling dat ze hem niet meer hebben kunnen redden. 'Ik verstijfde weer een beetje', vertelt Luuk. 'Ik zag om me heen mijn ouders en mijn oma, en dat iedereen echt instortte. Dat beeld staat echt op mijn netvlies gebrand.' Er bestond bij de familie geen enkele twijfel over of het een ongeluk was. En dat bleek ook uit het politierapport. Het was geen zelfdoding. 'Het was een ongeval', zegt Martin.

'We zijn daarna met z'n allen bij het café samengekomen', vertelt Jesper. 'Omdat we niet echt wisten wat we moesten doen. En daar hebben we allemaal vol ongeloof elkaar aangekeken.'

Op de kist laten ze de skyline van Amersfoort aanbrengen, 'zodat hij als het ware in Amersfoort lag', vertelt Martin. Er komen twee livestreams: één op de voetbalclub en één in de bar waar hij lang heeft gewerkt. Luuk: ‘Die twee plekken stonden helemaal vol.'

Luuk mist ‘dat trotse gevoel van je grote broer aan je zijde'. Joke blijft vooral onder de indruk van wie haar zoon was. 'Zo indrukwekkend. Iedereen kende Thijs, heel Amersfoort stond op zijn kop. Ik werd eigenlijk alleen maar trotser op Thijs.'