Advocaat van de natuur en spreekbuis van het milieu.

Vanuit de ruimte speuren naar zeehonden en ijsberen

  •  
14-09-2022
  •  
leestijd 2 minuten
  •  
120 keer bekeken
  •  
image_33646101831663138716328_1663138716716

Ringelrob naast ademgat op het zee-ijs van St. Jonsfjorden, Spitsbergen

© Photo Aeria (Eelke Folmer)/NIOZ/WUR

De poolgebieden behoren tot de meest ontoegankelijke plaatsen op onze planeet. Uitzoeken waar zeehondensoorten zich ophouden is daarom een uitdaging. Onderzoekers maakten dronebeelden van zeehonden bij Spitsbergen. Deze vergeleken ze met satellietbeelden om algoritmen te kunnen ontwikkelen die de detectie van zeehonden in satellietbeelden automatiseert. Deze beelden uit de ruimte zijn een waardevol instrument voor het behoud van de zeezoogdieren in het noordpoolgebied. 

Verrassende vondst 

Tot verrassing van de onderzoekers van het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ), Wageningen University & Research (WUR) en Aeria brachten deze satellietbeelden niet alleen de locatie van ringelrobben aan het licht, maar ook sporen van ijsberen. "Hoewel we ons bewust waren van het potentieel van dergelijke satellietbeelden voor het observeren van zeezoogdieren vanuit de ruimte, waren we heel verbaasd toen we ook witte lijnen over het ijs zagen die de ademgaten van de ringelrobben met elkaar verbonden. In deze afgelegen en koude omgeving kan dit maar één ding betekenen: sporen van ijsberen", zegt Geert Aarts, projectleider van het Arctic Seal project.

image_11115299351663138852174_1663138852342

Een ijsbeer met jong loopt over het bevroren ijs van Spitsbergen.

© Foto: Jeroen Hoekendijk)

Kunstmatige intelligentie  

De resolutie van satellietbeelden is de laatste tien jaar enorm verbeterd. De satellieten die in een baan om de aarde draaien op een hoogte van meer dan 600 km, kunnen elke plaats op het aardoppervlak fotograferen met een resolutie van 30 x 30 cm. Door ook de dronebeelden van hoge kwaliteit te comprimeren naar een resolutie van 30 x 30 cm, kunnen de onderzoekers een foto creëren die de satellietbeelden uit de ruimte nabootst. "Uiteindelijk kunnen deze beelden dan aan een machine learning algoritme worden gevoed en gebruikt om een neuraal netwerk te trainen" zegt Jeroen Hoekendijk, promovendus, die deel uitmaakte van het onderzoeksteam en samen met de EPFL werkt aan de verdere ontwikkeling van deze technieken.

Door deze vorm van kunstmatige intelligentie vervolgens op satellietbeelden toe te passen, hopen de onderzoekers zeehonden in deze afgelegen en vijandige gebieden automatisch op te kunnen sporen.

image_66103956961663138951583_1663138952034-1

Walrussen komen samen op een van de vaste ligplaatsen op Spitsbergen.

© Foto: Aeria (Eelke Folmer)/NIOZ/WUR

Veranderende leefomgeving

Uiteindelijk hopen de onderzoekers deze technieken te kunnen gebruiken om zeehonden in het noordpoolgebied te lokaliseren. Als gevolg van de klimaatverandering verandert hun leefgebied snel.

Snelt opwarmende plek op aarde 

Dit is met name het geval voor de noordelijke Barentszzee en de eilanden Spitsbergen en Franz Josef Land. Deze regio is de snelst opwarmende plek op aarde, met gemiddelde temperaturen die 2,7˚Celcius per decennium stijgen, en zelfs 4˚Celcius per decennium tijdens de herfstmaanden. Daarom is het dringend noodzakelijk te weten van welke leefomgeving zeehonden afhankelijk zijn om het effect van de klimaatverandering te begrijpen en deze soorten in stand te houden.

Bron: NIOZ | WUR 

Delen:

Praat mee

onze spelregels.

avatar
0/1500
Bedankt voor je reactie! De redactie controleert of je bericht voldoet aan de spelregels. Het kan even duren voordat het zichtbaar is.

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Maandag, woensdag en vrijdag versturen wij je alle informatie uit de radio en tv-uitzending en het laatste internetnieuws.