Mollen in dijken: een gevaar voor de veiligheid?

Vormen mollen met de gangen die ze graven in dijken een bedreiging voor de veiligheid? Met die vraag zijn onderzoekers van de Zoogdiervereniging en de HZ University of Applied Sciences (voorheen de Hogeschool Zeeland) nu bezig met het in kaart brengen van molshopen en mollengangen in de Zeeuwse dijken. Dat gebeurt in opdracht van het Waterschap Scheldestromen. Hendrik Meuwese van het Waterschap: “In dijken met gras zitten vaak mollen en die kunnen leiden tot schade aan dijken. Bij een superstorm kunnen golven over de dijk slaan. Als er molsgaten in de dijk zitten, kan de kleibekleding gaan wegspoelen en dat maakt de dijk minder sterk”.

Onderaan de dijk langs de Westerschelde, aan de landzijde, wijst mollenexpert Jan Piet Bekker van de Zoogdiervereniging de molshopen aan. “Voor dit onderzoek wegen we alle molshopen”, legt hij uit. Verder wordt op een centimeter nauwkeurig de gps-locatie van de molshopen vastgelegd. “Aan de hand daarvan kun je zien hoe de activiteit van de mollen zich verplaatst”. Terwijl Jan Piet Bekker de schop erbij pakt om die onder de molshoop te steken, vult Albert Repko, docent-onderzoeker aan de HZ University of Applied Sciences, aan: “We willen een beeld krijgen van het tunnelsysteem. Vooral de diepte van de tunnels is belangrijke informatie.”

Jan Piet Bekker schept de molshoop voorzichtig, zodat er geen kluit klei naast valt, in een afwasteil. Teil en inhoud worden gewogen aan de unster. “Deze weegt 4820 gram, dus bijna vijf kilo”. In de gang onder de molshoop plaatst hij een buigzaam soort rietje, waarmee de richting van de gang kan worden bepaald. “Als we de afstanden tot de naastgelegen molshopen weten, dan kunnen we bepalen wat de diepteligging van de tunnelsystemen is. Als we ook het gewicht weten, maken we een inschatting van de lengte, diepte en de richting van de tunnels”. Hoewel het onderzoek nog in volle gang is, lijkt het erop dat de mol geen supergroot probleem vormt in die dijk. “De aanwezigheid van mollen doet toch wat met die kleilaag. Maar in welke mate, dat onderzoeken we nu.”