Een kijkje in de Springendalse beek

Het water van de Springendalse beek is kraakhelder, maar om echt goed te kunnen zien wat er allemaal leeft, moet je toch een blik onderwater werpen. Natuurfilmer Stijn is met aquatisch ecoloog Rink Wiggers van Waardenburg Ecology op pad en steekt zijn lens onder het wateroppervlak. 

In Springendal komt van alle kanten kwelwater omhoog in de vorm van bronnen. Het is zuiver water dat jaarrond met een constante temperatuur aan het oppervlak komt. In het schuin aflopende landschap komt het stromende bronwater bij elkaar in de Springendalse beek die uiteindelijk afwatert op de Dinkel.  

Onderweg stroomt het water door soms open landschappen en gesloten bossen. Ook de bodem varieert sterk in de beek; zand, grind en slib wisselen elkaar af. Wat voor onderwaterbeestjes je vindt, hangt dus sterk samen met de plek waar je zoekt. Rink is afgelopen jaar nog druk bezig geweest met het inventariseren van alles wat leeft in de beek en op welk bodemtype ze leven. 

Dat is ook nodig want het bronnenlandschap staat onder druk. Springendal is een op zichzelf staand systeem van regenwater dat via de stuwwal als kwel overal omhoogkomt en afwatert naar de Dinkel. Maar het gebied is omringd door landbouw, dat water graag snel afvoert. Vooral bij hoosbuien, die je steeds vaker hebt, spoelt er veel water Springendal in. Het grootste probleem is dat de beek door de grote hoeveelheid water steeds verder uitslijt. Doordat de beek dan lager komt te liggen, heeft het daarna ook een aanzuigende werking op het gebied eromheen. Het gebied om de beek verdroogd dus. Je ziet dan ook steeds meer braamvorming.  

Daarom wil Staatsbosbeheer de beekbodem verhogen. Om niet overal een laag grind op te gooien en je soorten van zand en slib kwijtraakt, wordt dus goed gekeken naar de macrofauna. Natuurfilmer Stijn ziet bijvoorbeeld een karakteristieke platworm op de zandige bodem en allemaal larven van een eendagsvlieg op de grindbodem. Door te weten wat waar leeft, kan het herstel doelgericht plaatsvinden.