Advocaat van de natuur en spreekbuis van het milieu.

'Duizenden muskusratten meer gevangen in 2022'

  •    •  
24-01-2023
  •  
leestijd 2 minuten
  •  
887 keer bekeken
  •  
Muskusrat

© Fotograaf melenboer

Vorig jaar zijn 48.447 muskusratten gevangen, dat is 8 procent meer dan de 44.858 in 2021. Het aantal gevangen beverratten is met 17 procent afgenomen tot 1131, meldt de Unie van Waterschappen.

Muskusratten en beverratten komen van nature niet voor in Nederland en vormen volgens de Unie van Waterschappen een bedreiging voor de biodiversiteit en voor de dijken. "Ze eten planten als riet en lisdodde weg, en verdringen daardoor inheemse diersoorten zoals de zwarte stern, de roerdomp en de kleine karekiet. Deze vogels leven in het riet, waar ook de muskus- en beverratten hun leefomgeving hebben."

Muskusratten en biodiversiteit

In 2019 is de invloed van muskusratten op de moerasontwikkeling en biodiversiteit onderzocht door Altenburg & Wymenga in opdracht van Unie van Waterschappen. Geconcludeerd werd dat er goede aanwijzingen zijn dat muskusratten negatieve effecten hebben op moerasontwikkeling en daaraan gerelateerde biodiversiteit. Daarbij werd wel vermeld dat wetenschappelijk gezien die relaties nog niet sterk onderbouwd waren en meer onderzoek zou moeten plaatsvinden om dit beter vast te stellen. 

Waterschappen hebben de wettelijke opdracht om alle waterstaatswerken te beschermen tegen schade door graverijen van muskus- en beverratten. Zolang de werking van preventieve maatregelen nog niet is aangetoond, houden de waterschappen de populatie muskusratten zo laag mogelijk. Dat moet op een diervriendelijke manier gebeuren, dus worden de dieren gevangen. Zodra er minder dan 500 van de knaagdieren per jaar worden gevangen, is er geen levensvatbare populatie meer, aldus de Unie van Waterschappen in een verklaring.

Teruggedrongen tot de landsgrenzen

De meeste muskusratten zijn gevangen in gebieden met grote populaties van het knaagdier. Daar lijkt het aantal muskusratten dus te stijgen. In andere gebieden ziet de unie een daling van het aantal vangsten. Door in het grensgebied muskusratten te vangen voor ze verder landinwaarts kunnen komen, wordt geprobeerd het binnenland zo snel mogelijk 'muskusratvrij' te krijgen.

Het aantal beverratten is al flink verminderd, deze dieren zijn "teruggedrongen tot de landsgrenzen". "Nederland heeft geen eigen populatie beverratten. Ruim 95 procent van de vangsten vindt plaats direct langs de grens met Duitsland", aldus de Unie van Waterschappen. In Duitsland vormt het dier een groter probleem, omdat de bestrijding daar minder goed georganiseerd is, volgens de unie. De zachte winters hebben de populatie daar ook doen toenemen.

Bron: ANP, Wikipedia, Unie van Waterschappen, Altenburg & Wymenga

Delen:

Praat mee

onze spelregels.

avatar
0/1500
Bedankt voor je reactie! De redactie controleert of je bericht voldoet aan de spelregels. Het kan even duren voordat het zichtbaar is.

Reacties (4)

ChrisArnhem
ChrisArnhem7 mei 2023 - 8:17

Er zijn actueel en potentieel diverse predatoren om de muskusrat en beverrat in toom te houden. Onder water snoek en meerval, boven water goudjakhals, vos, wasbeerhond, wasbeer, otter, div. kleinere marterachtigen, kiekendieven en reigers.

ChrisArnhem
ChrisArnhem7 mei 2023 - 8:07

Ecologisch bekeken is er tussen ons kleine oevergebonden knaagdier de woelrat en de grootste de bever, ruimte voor twee 'tussensoorten' de muskusrat en de beverrat. Mijn voorstel is om te leren daar mee om te gaan i.p.v. ongelimiteerd bestrijden. Je denkt toch niet dat we dat 'eeuwig' vol kunnen houden?

MarianClaasen
MarianClaasen24 jan. 2023 - 18:17

Hoezo gevangen? Gedood zullen jullie bedoelen. Noem het wat het is.

1 Reactie
Lodie57
Lodie5725 jan. 2023 - 14:34

Ja, inderdaad, en dan nog wel op een gruwelijke manier: met klemmen en dus onvoorstelbaar lijden. Het zijn wel dieren met gevoel en het is de schuld van de mens dat ze hier zijn. Ik begrijp dat ze hier niet moeten zijn, maar er zou een diervriendelijke manier gevonden moeten worden om het probleem op te lossen. Mensen nemen vaak de makkelijkste weg: als iets in de weg is, dan doodt je het. Pas als er protest komt van mensen die verder kijken dan hun neus lang is, dan komt er verandering en gaat men nadenken over een betere oplossing.