Sfeerfoto van VARAgids
VARAgids

VARAgids

De VARAgids online heeft uitgelichte artikelen, allerlei winacties, podcasts en het tv-overzicht.
VARAgids

Hoe herken je talent en wat doe je ermee?

22 jun 2020
  •  
leestijd 4 minuten
Schermafbeelding 2020-06-22 om 10.05.42
DOOR RONALD GIPHART
Ronald Giphart onderzoekt deze zomer hoe je talent herkent, door te spreken met ouders van mensen die we kennen van tv. Start: Rinette Schotsborg (75), de moeder van Simone Weimans.

Op 11 juli 2011 om acht uur ’s ochtends presenteerde Simone Weimans voor het eerst het NOS-Journaal. Daarvoor had ze al carrière gemaakt als verslaggever en radiopresentator, maar nu kon ook het grote publiek kennis met haar maken. Haar debuut als nieuwslezer verliep uitstekend, al had — zoals ze zelf later schreef — ‘de hoeveelheid lipgloss ach- teraf iets minder gekund’.
Weimans’ ster steeg in de jaren daarna snel. Ze werd niet alleen een gerespecteerde anchor woman, ook deed ze mee aan Wie is de mol?, ze presenteert Met het oog op morgen en het NOS-Radio 1-Journaal, en ze was regelmatig te zien als side-kick van Matthijs van Nieuwkerk, waarna ze werd uitgeroepen tot ‘meest bescheiden tafeldame van DWDD ooit’.

Alom werd ze gewaardeerd om haar kalme en gedecideerde manier van presenteren. Toen het kabinet Rutte in 2012 viel had zij dienst en moest zij de breaking news-uitzending aan elkaar praten, on the spot en zonder autocue. Ook na het desastreus verlopen Brexit-referendum (2016) en het neerhalen van Vlucht MH17 (2014) was Weimans een van de nieuwslezers die veel meer deed dan het oplezen van de berichtgeving. Terwijl de regie haar in haar oortje hectische aanwijzingen doorgaf, moest zij de rust bewaren, empathie tonen en tegelijkertijd journalistieke vragen stellen, zo helder mogelijk geformuleerd voor alle kijkers.

Dat is een kunst die Weimans verstaat. De vraag is of het er altijd al in heeft gezeten. Om die te beantwoorden mag ik spreken met Rinette Schotsborg, Simone’s moeder. Vanwege RIVM-voorschriften gaat het gesprek online, want volgende maand wordt zij 76 jaar dus waakzaamheid blijft geboden.

Rinette Schotsborg, een goedlachse elegante Surinaamse dame met een welluidende tongval, kwam in 1966 naar Nederland, om meerdere redenen, waarvan de belangrijkste was dat haar vader vanuit Paramaribo naar Rotterdam was gekomen op zoek naar werk. Alleen zat hij daar in verschrikkelijke eenzaamheid weg te kwijnen op een flatje, terwijl hij in zijn land van herkomst juist alle ruimte en vrijheid gewend was. Rinette werd voor- uitgestuurd, in afwachting van de komst van het hele gezin, aangevuld met Rinette’s zoontje Steven (1965), een jongetje dat zij met hulp van haar ouders opvoedde.
‘Ik wilde destijds graag trouwen met de vader van Steven, maar dat wilde hij niet,’ vertelt Rinette daar over. ‘Mijn ouders hebben mij toen opgevangen. Steven had zuurstofgebrek gehad bij de geboorte, met als gevolg dat hij slecht kon zien en een lichte verstandelijke handicap had.’

Dat was een van de andere redenen om naar Nederland te komen, want de zorg zou hier beter zijn dan in Suriname. Eenmaal in ons land vond Rinette het heerlijk om weer te worden herenigd met haar vader, een warme gezinsman, die zich — zoals Rinette zegt — nimmer inliet met buitenvrouwen of andere escapa- des: ‘Ik kwam uit een traditioneel liefdevol gezin, mijn vader stond altijd voor mij en zijn kinderen klaar, en wij voor hem.’

Toen het gezin was herenigd ontmoette Rinette op een feestje Walther Weimans, een Surinaamse jongen die pedagogiek had gestudeerd. Er bloeide liefde op en al snel trouwden zij, waarna er twee meisjes werden geboren: in 1970 Marga (die zou uitgroeien tot een gelauwerde en gerenommeerde mode-ontwerpster) en in 1971 dus Simone.

In Suriname was Rinette opgeleid tot kleuterjuf, een vak dat ze in Nederland direct kon uitoefenen. Toch wilde ze meer: ze ging maatschappelijk werk studeren en haar visie op de wereld veranderde. Rinette begon zich te verdiepen in het feminisme, in vrouwenrechten en de vrouwenbeweging. Haar betrokkenheid ging zover dat ze haar dochters vernoemde naar feministische boegbeelden: Marga naar Marga Klompé (de eerste vrouwelijke minister van Nederland) en Simone naar Simone de Beauvoir, de Franse activistische schrijfster die streed voor economische onafhankelijkheid voor vrouwen. Haar boek De tweede sekse had diepe indruk gemaakt.

In haar jonge jaren was Simone Weimans al zeer communicatief, zoals Rinette het noemt. Thuis speelden de kinderen vaak radiootje: Marga en Simone spraken met elkaar en Steven was de deejay. Rinette:
‘Vooral Simone was erg mediavaardig. Als jong meisje zag ze al voortdurend met een lepel mensen te interviewen. Ik weet nog dat we gingen verhuizen naar een nieuwe woning. Onze buren kwamen zich voorstellen, de man heette Henry. Hij stelde zich voor en vertelde dat hij bij de Belastingdienst werkte. Simone pakte een lepel en begon te doen alsof ze hem interviewde. Dus u werkt bij de Belastingdienst, vroeg ze, moet u dan ook belasting betalen en wat is uw salaris zelf?’

Rinette kan na al die jaren nog om de anekdote lachen. ‘Henry begon te sputteren. Hij zei dat hij een goede baan had, maar zijn salaris niet ging vertellen. Simone zei dat ze er gewoon benieuwd naar was. Zo was ze, altijd nieuwsgierig.’

Toen Marga en Simone een jaar of tien waren klapte het huwelijk van hun ouders, iets waarop vrij lauw werd gereageerd.
‘Ik dacht dat alle mannen op mijn vader zouden lijken, maar dat was in geval van Walther niet zo,’ vertelt Rinette. ‘Daar is het misgegaan. Nu is de Surinaamse vrouw gewend om haar mannetje te staan, dus toen ik me realiseerde dat ik met een man was die de vaderrol en de manrol niet goed uitoefende, werd het tijd om alleen verder te gaan.

Ik was inmiddels erg actief in de vrouwenbeweging. Niet om vrouwen te emanciperen, maar juist mannen!’

Lees meer in VARAgids 26-27 vanaf pagina 20.

Meer over:

artikelen

Meer over dit onderwerp

Populair bij BNNVARA

Altijd op de hoogte blijven van het laatste nieuws?

Meld u aan voor de wekelijkse VARAgids Avondeditie!