Waarom vrouwen minder masturberen dan mannen: 'De behoefte is hetzelfde, de schaamte niet'

Masturbatie gaat over meer dan alleen een orgasme: het speelt ook een rol in ontspanning, zelfkennis en communicatie in bed. Toch ervaren vrouwen daarin nog altijd andere verwachtingen en meer schaamte dan mannen.

Masturberen is gezond, stressverlagend en kan zelfs bijdragen aan een beter seksleven. Toch zegt ruim een kwart van de vrouwen nooit te masturberen, tegenover twaalf procent van de mannen. Opvallend, want uit onderzoeken blijkt dat de behoefte aan masturbatie bij mannen en vrouwen ongeveer hetzelfde is.

Volgens de Nationale Seksenquête van sexshop EasyToys ligt de oorzaak van het verschil dan ook niet bij lust, maar vooral bij schaamte, opvoeding en hardnekkige ideeën over vrouwelijke seksualiteit.

Wetenschapsjournalist Marieke Duchatteau werkte mee aan een onderzoek naar solo-seks en de plezier- en orgasmekloof. De historische onderdrukking van vrouwelijke seksualiteit speelt nog altijd een rol, volgens Duchatteau. ‘Tot ongeveer 150 jaar geleden hing er een enorm stigma rondom masturbatie’, legt ze uit. ‘Men dacht dat je er ziektes of mentale aandoeningen van kon krijgen. En dat stigma gold sterker voor vrouwen dan voor mannen.’

Een masturberende vrouw werd vroeger zelfs gezien als hysterisch. Die eeuwenoude schaamte werkt nog altijd door in hoe vrouwen vandaag de dag naar hun eigen seksualiteit kijken. Uit onderzoek blijkt dat één op de vijf vrouwen weleens een orgasme faket. Daarnaast zegt twaalf procent van de vrouwen nooit een orgasme te krijgen tijdens seks met een partner, tegenover slechts één procent van de mannen.

De orgasmekloof draait niet alleen om klaarkomen, maar vooral om de vraag hoeveel ruimte tot ontdekking vrouwen zichzelf gunnen binnen seks, legt Duchatteau uit.

Masturbatie speelt een belangrijke rol in het ontdekken van wat je prettig vindt in bed, legt een van De Sekszusjes, Krista Arriëns, uit. ‘Het helpt mensen ontdekken wat fijn voelt en hoe je dat vervolgens communiceert naar een partner.’

Toch vinden veel jonge meiden masturberen nog steeds ‘vies’ of ongemakkelijk, legt Arriëns uit. Daardoor weten ze vaak minder goed wat ze lekker vinden in bed, iets wat niet alleen speelt onder jongeren, maar ook bij veel volwassen vrouwen.

Daarnaast leren we op school weinig over seksueel plezier, legt Arriëns uit. Seksuele voorlichting gaat vaak vooral over zwangerschap, soa’s en anticonceptie, terwijl plezier, grenzen en communicatie veel minder aandacht krijgen. ‘Daardoor ontstaat het idee dat seks iets is wat je moet kunnen, in plaats van iets wat je mag ontdekken.’ Ook schetsen films en series vaak een onrealistisch beeld van seks. ‘Het lijkt alsof iedereen meteen weet wat fijn is, penetratieseks altijd werkt en orgasmes vanzelfsprekend zijn. Seks is in werkelijkheid iets wat je moet leren ontdekken.’

De plezierkloof blijkt een stuk kleiner bij lesbische vrouwen. ‘De kloof is niet biologisch, maar vooral cultureel’, legt schrijfster Daan Borrel uit. De plezierkloof speelt namelijk vooral binnen heteroseksuele relaties. Dat komt deels doordat heteroseks nog vaak draait om penetratie en prestatiedruk, terwijl binnen lesbische relaties vaker ruimte is voor communicatie, wederzijds plezier en het aangeven van grenzen. Daarnaast lijkt het binnen lesbische relaties meer geaccepteerd om geen seks te hebben wanneer één van de twee daar geen behoefte aan heeft.

Masturberen gaat over meer dan alleen klaarkomen. Het helpt mensen hun eigen lichaam beter te leren kennen, grenzen te herkennen en ontspanning te ervaren. Bij een plezierig orgasme maakt het lichaam oxytocine aan, een hormoon dat stress kan verminderen en ontspanning bevordert. Maar belangrijker nog: masturbatie kan helpen om meer verbinding te voelen met je eigen lichaam en seksualiteit.

De plezier- en orgasmekloof dichten begint daarom niet in bed, maar bij het ontdekken van je eigen seksualiteit en lichaam zónder schaamte.