Sepp (18) fietste gesloten spoorovergang op en kwam om het leven: ‘Hij was altijd zichzelf’ | Van de wereld

De 18-jarige Sepp viert twee verjaardagen en besluit op de terugweg een gesloten spoorovergang op te fietsen, waar hij komt te overlijden. In de tweede aflevering van Van de wereld blikken familie en vrienden terug: wie was Sepp, wat karakteriseerde hem en wat betekent hij nog altijd voor naasten?

In Van de wereld worden de verhalen verteld van jonge mensen die om het leven zijn gekomen door een noodlottig ongeval met drank of drugs. In de tweede aflevering blikken nabestaanden terug op Sepp.

Moeder Rivka beschrijft haar zoon als een ‘sprankelend en lief kind’. Wat wordt aangevuld door vader Julius met ‘authentiek en verbindend persoon, ik denk dat dat heel kernachtig hem beschrijft’.

Zus Mirre vertelt over haar jongere broertje: ‘Altijd als er gezelligheid was, kwam hij erin en kwam hij meteen een beetje meedansen.’ ‘Lekker doen waar hij zelf zin in had’, vult broer Rembrandt aan. 'Hij schaamde zich namelijk nergens voor', vertelt Sepps moeder. 'Ik heb hem zelden of nooit onzeker gezien’, valt Julius haar bij.

Sepp kiest altijd zijn eigen pad, bijvoorbeeld bij de schoolmusicals. ‘Wat ben je nou aan het doen?!’, kreeg hij dan te horen. Maar daar trok Sepp zich niets van aan, vertelt Mirre. Zijn ouders moeten erom lachen als ze eraan terugdenken: ‘Wat ik me herinner is zijn enthousiasme, maar niet dat hij zo’n enorm zangtalent had.’ Maar ook daar trok Sepp zich niks van aan.

Op latere leeftijd besluit Sepp om niet in de horeca te gaan werken, maar bij de slager. 'Brak, zwak, misselijk; dat zou nooit voor hem een reden zijn om niet naar zijn werk te gaan', vertelt Mirre. Ook bekenden van Sepp kwamen er niet gemakkelijk van af. Hij riep van veraf al naar ze toe: ‘Hé, je hebt nog geen grillworst gekocht!’

‘Wij hadden het gezegde "als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel" echt superletterlijk genomen', vertelt zus Mirre. Als de ouders weg waren, stonden ze direct samen thuis op de bar te dansen. Sepps vrienden vertellen dat ze geregeld bij Sepp in de tuin of het tuinhuisje zaten om er samen een feestje van te maken. ‘Mijn ouders gaven nooit echt hele strenge vaste dingen met: "dit mag niet",’ maar ze bleven wel graag op de hoogte van wat er gebeurde.

Mirre koestert mooie herinneringen aan de feestjes. Want wie het feestje ook organiseerde, het maakte voor beiden niet uit of het jongere broertje of de oudere zus erbij was. ‘Hij vond dat juist heel erg leuk', zegt ze.

Sepp had eerst de verjaardag van zijn broer en ging erna naar een feestje van een vriend. ‘Een feest bij ons is harde muziek, veel praten met zijn allen, veel drinken met zijn allen’, vertelt vriend Boele. Met zijn allen vieren ze de verjaardag van de vriend en wordt er veel geproost. Rond middernacht vertrekt Sepp samen met een vriend op de fiets vanaf het feest.

Tijdens de fietstocht komen de twee tieners aan bij een gesloten spoorwegovergang. Broer Rembrandt vertelt dat deze spoorovergang geregeld lang dicht bleef zitten: ‘Dus jongens of meiden die daar elke dag langsgaan, weten ondertussen: sta ik weer een minuut te wachten.’ Zus Mirre gaat verder: ‘Als je dan een drankje ophebt, denk je natuurlijk dat je de wereld aankan.’ Daardoor kwam ook de overmoedigheid van Sepp naar boven, vertelt Boele: ‘Ik haal het wel, komt wel goed.’ Sepp besluit de oversteek te wagen, maar is te laat. Hij komt in botsing met een intercity en overlijdt ter plaatse.

Midden in de nacht ziet vader Julius politie voor de deur staan. Ze beginnen direct met het slechte nieuws: ‘We hebben verschrikkelijk nieuws, dat hij is overleden.’ ‘De grond zakt onder je voeten vandaan’, vertelt moeder Rivka over dat moment.

Er komen honderden mensen naar de uitvaart van Sepp. ‘Het zat prop en propvol’, vertelt Philip, vriend van Sepp, hierover. Ook organiseert zijn hockeyteam een herdenkingswedstrijd. Er waren grote spandoeken, een minuut stilte en een boodschap op het scorebord. Het bewijst volgens moeder Rivka dat hij ‘veel meer impact had op mensen dan wij eigenlijk wisten. En dat hij dus veel mensen heeft geraakt’.

Zus Luna wil vooral niet meer te lang twijfelen om iets wel of niet te doen, maar alles met beide handen aanpakken. ‘Omdat dat precies is hoe Sepp in het leven stond’, vertelt ze. Broer Jorryn herinnert Sepp vooral als iemand die altijd zichzelf was. ‘En ik denk dat dat iets is waar eigenlijk iedereen een voorbeeld aan kan nemen’, sluit hij af.

Moeder Rivka sluit de aflevering af met: ‘Sepp was natuurlijk nog maar achttien. Ik denk dat ik het meest last heb van het leven dat niet is geleefd. En daar zit heel veel verdriet.’