Zo sluit je fascisten op

T-shirts met ‘breek het koosjerkartel’, sieraden van nazihelmen en vlaggen van de NSB. Wat die met elkaar gemeen hebben? Het is allemaal nazi-rotzooi én het is te koop op de website van de openlijk neonazistische NVU.

Wil je misschien een Odal rune kopen? 10 euro. Of een CD van Kommando Ost? 15 euro. Een vlag met Pim Fortuyn erop anders? 16 euro. Tja, wat moeten de nazi’s nou weer met Fortuyn? Ik weet het ook niet…

Het is te bizar voor woorden dat dit mag in Nederland. Dat we neonazi’s gewoon hun gang laten gaan en dat zij zelfs financieel gewin kunnen halen uit nazi-symboliek. Ze dansen op het graf van de slachtoffers van de Holocaust. Wij staan erbij en kijken ernaar. En of het nou gaat om de NVU, om Defend Netherlands, de Wolvenrad of om de antisemitische FvD-kandidaten: keer op keer is het hetzelfde verhaal. We monitoren, maar we doen niets. We weten dat het nazi’s zijn, we worden er boos om en dan steken we onze kop weer in het zand.

Tot nu! Nu komen we in actie om fascisme per wet te verbieden. Eindelijk is de tijd van wegkijken voorbij en gaan we ingrijpen. En wees gerust, we gaan geen gedachtenpolitie invoeren of mensen levenslang opsluiten. We gaan ook geen totalitaire staat optuigen waarbij er maar ruimte is voor één mening. Natuurlijk niet, anders zouden we ons verlagen tot het niveau van de fascisten. We blijven gewoon een liberale democratie, maar nu met iets meer democratie en iets minder liberalisme.

Het is de tolerantieparadox van filosoof Karl Popper (1902-1994): “Als wij onbeperkte tolerantie zelfs uitbreiden tot degenen die intolerant zijn, en als we niet bereid zijn een tolerante samenleving te verdedigen tegen de aanvallen van de intoleranten, dan zullen de toleranten worden vernietigd - en de tolerantie met hen.” Popper schreef dit in 1945, maar hij had het net zo goed vandaag kunnen schrijven. In Nederland zijn we namelijk al op dit punt aanbeland: we zijn onbeperkt tolerant voor de neonazi’s. En dan kan het sneller misgaan dan je denkt.

Nu hebben ze al 35 knokploegen. Nu steken ze al een partijkantoor in de fik. Nu zitten ze al in onze gemeenteraden. Wat gaat er straks gebeuren? Als we niet nu ingrijpen, zijn we te laat. Dan is de tolerantie al verdwenen. Die hebben zij afgeschaft.

De huidige wetgeving is verre van voldoende. Je zou zeggen dat we op basis van artikel 137d van het Wetboek van Strafrecht wel wat zouden kunnen ondernemen tegen neonazi’s. “Hij die in het openbaar, mondeling of bij geschrift of afbeelding, aanzet tot haat tegen of discriminatie van mensen of gewelddadig optreden tegen persoon of goed van mensen wegens hun ras, hun godsdienst of levensovertuiging, hun geslacht, hun seksuele gerichtheid of hun handicap, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie.” Maar wanneer is het openbaar? En wanneer is het specifiek gericht op personen? Dat is nou net het probleem: het is te vaag en te slap. Als mensen al worden veroordeeld voor dit artikel, dan komen ze weg met een boete of een voorwaardelijke celstraf.

Daarom is het veel effectiever om fascisme en haar symbolen expliciet te verbieden. Geen mitsen en maren meer, maar gewoon aanpakken en opsluiten. Hieronder vier bepalingen die in een nieuwe wet zouden kunnen staan.

Verbod op fascistische/nazistische symbolen en uitingen
Het is verboden om fascistische of nazistische symbolen te gebruiken die bij algemene maatregel van bestuur als zodanig zijn aangewezen, waaronder de Hitlergroet, het hakenkruis, de Prinsenvlag en de Wolfsangel. Ook is het verboden om publiekelijk de misdaden van fascistische en nazistische regimes te ontkennen, te bagatelliseren of goed te praten. Overtreding van dit artikel wordt bestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren.

Deze verboden gelden niet indien het gebruik plaatsvindt in een educatieve, artistieke of wetenschappelijke context. 

Strafverzwaringsgrond: identificatie als fascist of nazi in combinatie met uiting
Indien een overtreding van het eerste artikel gepaard gaat met het publiekelijk en expliciet identificeren als aanhanger van het fascisme of nazisme, kan dit door de rechter worden aangemerkt als een strafverzwarende omstandigheid. In dat geval kan een hogere straf worden opgelegd binnen de gestelde maximumstraf van twee jaren.

De rechter kan hierbij aanvullende maatregelen opleggen, zoals deelname aan deradicaliseringsprogramma’s. 

Verbod op fascistische/nazistische organisaties
Organisaties die op grond van hun doelstelling of feitelijke werkzaamheden de democratische rechtsorde ondermijnen door middel van hun fascistische of nazistische ideologie kunnen door de rechter worden verboden. Deelname aan een dergelijke organisatie is strafbaar en kan worden bestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren.

Ontzetting uit het kiesrecht
Bij veroordeling voor een van de bovenstaande artikelen kan de rechter, indien de ernst van het feit daartoe aanleiding geeft, de veroordeelde voor een bepaalde periode ontzetten uit het kiesrecht. De veroordeelde is gedurende deze periode niet verkiesbaar.

Wat het effect van deze artikelen is? Dat we niet pas ingrijpen als ze al 350 knokploegen hebben, dat we niet pas ingrijpen als ze al 76 zetels in de Tweede Kamer hebben. We pakken ze nu aan, voordat het te laat is. Door de symbolen en uitingen strafbaar te maken verdwijnt fascisme uit het straatbeeld en gaan we de normalisering tegen. Bezorgde burgers komen tijdens AZC-protesten niet meer in aanraking met neonazi’s en de haat in online groepen wordt eindelijk aangepakt. Samenkomen in groepen wordt onmogelijk: neonazi mag je alleen nog maar zijn achter de voordeur. 

De democratie kan niet meer van binnenuit worden aangevallen, want ook op de kieslijsten zullen ze niet meer staan. Toch jammer voor FvD: mogen ze straks geen jodenhatende neonazi’s meer op de lijst zetten. Baudet zei zelf dat hij ‘bijna alleen maar antisemieten kent’, dus dat wordt lastig dan…

Fascisme is geen mening, maar een misdaad. Dat is precies de boodschap die we met deze artikelen afgeven. Niet meer wegkijken, maar ingrijpen. Niet meer tolereren, maar criminaliseren. Niet meer uitsluiten, maar opsluiten.