Vredesprijs Navi Pillay is ook een terechtwijzing aan Nederland

Een jaar geleden keek ik live naar een persconferentie van Navanethem (Navi) Pillay en haar collega’s van de VN-onderzoekscommissie voor de bezette Palestijnse gebieden. Ze nam daarbij geen blad voor de mond over Israëls genocidale misdaden in Gaza.

Anders dan veel politici en regeringsleiders neemt Navi Pillay al haar hele professionele leven het internationaal recht serieus. Of het nu gaat om de Zuid-Afrikaanse en Israëlische apartheid, óf de grootschalige oorlogsmisdaden in onder meer Congo, Rwanda, Myanmar en Palestina. Anders dan veel politici en mediaredacties meet zij níet met twee maten. Zo veroordeelt ze de terreuraanvallen van Hamas van 7 oktober 2023 als een misdaad tegen de menselijkheid, maar is zij evenzeer glashelder over Israëls apartheidspolitiek, van de rivier tot aan de zee, plus Israëls genocidale misdaden in Gaza.

Het besluit van het Noorse Nobelcomité om de Nobelprijs voor de Vrede toe te kennen aan Navi Pillay is dan ook een duidelijk signaal naar al die politici en regeringen die selectief shoppen uit de internationale op regels gebaseerde orde. In Nederland behoren onder meer de meeste VVD-politici tot die selectieve shoppers. In Duitsland nemen geen van de grote politieke partijen het internationaal recht serieus: de CDU/CSU, SPD, Bündnis 90/Die Grünen en AfD steunen allemaal Israëls oorlogsmisdaden in Gaza. Ook voor een deel van onze mediaredacties zijn ‘double standards’ de normaalste zaak van de wereld.

De keus voor Navi Pillay is niet alleen betekenisvol in een tijd waarin de Amerikaanse regering het Internationaal Gerechtshof en het Internationaal Strafhof zwaar onder vuur neemt. Ze is evenzeer betekenisvol in de week waarin het drie jaar geleden is dat Israëls decennialang durende misdaden tegen het Palestijnse volk een nieuwe en de meest wrede fase inging.

Uiteindelijk was 7 oktober 2023 de dag die je wist dat zou komen. In april 2023, een klein half jaar vóór de verschrikkelijke terreuraanval door Hamas, schreef ik op deze site: “De haat die door de Israëlische dictatuur wordt gezaaid kan vroeg of laat tot een uitbarsting komen. Het voortbestaan van de staat Israël wordt daarom niet primair bedreigd door het Palestijnse volk, maar door de Israëlische politiek van onderdrukking en vernedering. De grootste vijanden van de staat Israël zijn de Israëlische politici zélf, en ál die internationale regeringsleiders en parlementariërs, waaronder Nederlandse, die deze onderdrukking en vernedering faciliteren en impliciet legitimeren.”

Daarmee was ik geen helderziende, want iedereen die zich ook maar een klein beetje in Israëls misdaden tegen het Palestijnse volk had verdiept, wist dat er vroeg of laat een uitbarsting van geweld zou komen. Navi Pillay wist dat als geen ander.

Op 8 oktober 2023, een dag na de terreuraanval van Hamas, schreef ik op Joop: “Het bloedbad in Israël/Palestina is het gevolg van criminele nalatigheid. De honderden Israëlische en Palestijnse slachtoffers van dit weekend zijn een direct gevolg van de totale passiviteit van de wereldpolitiek. Inclusief de Nederlandse politiek.”

Wie zou denken dat politiek en media van ‘7 oktober 2023’ hebben geleerd, komt bedrogen uit. Zo kopen we vandaag massaal Israëlische wapens die op Palestijnse kinderen, vrouwen en mannen zijn uitgetest. Ook is Nederland mede via de Amsterdamse Zuidas een van de grootste financierders van Israëls oorlogseconomie. Media en sportkoepels blijven Israëls genocidale misdaden eveneens legitimeren door samen met dat land aan liedjes- en sportwedstrijden deel te nemen alsof er niets aan de hand is.  

Ik beschouw de keus voor Navi Pillay daarom niet alleen als een terechtwijzing aan de Verenigde Staten, Israël en andere plegers, ondersteuners en financierders van misdaden tegen de menselijkheid. Ik beschouw de keuze evenzeer als een terechtwijzing aan organisaties als de FIFA, UEFA plus EBU en op lokaal niveau de NPO en KNVB die met hun handelen legitimatie blijven geven aan de plegers van de meest barbaarse oorlogsmisdaden.

Laten we hopen dat de terechte toekenning van de Nobelprijs voor de Vrede aan Navi Pillay alsnog de ogen opent van al diegenen die keer op keer blijk geven niet al te zwaar te tillen aan Israëls horrordaden tegen het Palestijnse volk.