
Op een rommelmarkt zag ik een oude, verweerde munitiekist vol met kekke jongerenbijbels. Een jeugdpastor in een leren jack, een Ozzy Osbourne-zonnebril en een ingezakte hanenkam op zijn hoofd kwam naar me toe: ‘Hey, wist je dat het christendom frigging cool is?’
Met plaatsvervangende schaamte sloeg ik zo’n hip boekie open en las: “J.C. dropte zijn life om ons leven te geven, no cap. Geen barkies voor hem — wel heavenly clout. Voor de goede zaak neergaan? Met chest zeg ik zonder faam: ‘high key blessed, yo! Onze papa in heaven is trots op onze bro.’ Blijf je altijd afvragen: ‘What would J.C. do?’”
Op de kist zat een AI-plaatje geplakt met de tekst: ‘Is de wereld lowkey te veel, fam? Vlecht die vingers in elkaar; bel met die handjes gewoon Giro 55. Unlock die big faith energy. Satan is cooked! J.C. redt! Word een bro in Christ!’
Na deze babylonische spraakverwarring plingde mijn telefoon. Defensie wil koers veranderen: ‘Niet de grootte, maar wendbaarheid telt,’ kopte de nieuwsmelding. Aha. Yassgirlboss en Bunkerboy Boswijk maken het weer bont. Dilan heb ik al eerder te grazen genomen. Dit keer is niet onze Defensie-baddie, maar Defensiedaddy aan de beurt.
De laatste keer dat dit defensieduo contracten sloot, konden ze aan de Rekenkamer een klein bedrag van 4,4 miljard euro niet uitleggen. Bonnetje weg. Da’s pech! Maar niets aan de hand, hoor: de NAVO-norm is gehaald. Jeej! Toppie! Anders gaan de arbeiders aller landen elkaar nooit kapotschieten voor Donald Trump en Ome Bibi, toch?
Bij de VVD zou ik oprecht geschokt zijn als ze een keer het juiste zouden doen. Van het CDA hoop ik — tegen beter weten in — dat het zich bekeert van zijn zondige wegen. Tevergeefs. Helaas!
Waar zelfs de NAVO-inkopers van de NSPA — ja, de motherfucking NAVO — Elbit Systems op de naughty list hebben gezet, strooit de Nederlandse overheid met geld alsof dat Israëlische kutbedrijf al die jaren lief is geweest. Helemaal volgens de MAGA-lijn van Jared Kushner, die begin dit jaar in Davos Gaza als het nieuwe Dubai stond te slijten.
En Bunkerboy zag dat het goed was. Ach ja: zoals het een echte cultuurchristen betaamt, moet je in tijden van nood soms bidden tot een god waar je niet eens in gelooft. Zo leert men omgaan met teleurstellingen. Onze Defensiedaddy des Vaderlands is hiermee definitief weerlegd als almachtige, alwetende en alliefhebbende Vader — die anderen laat hemelen voor zijn zaak.
Jezus zou de barmhartige Samaritaan niet laten uithongeren voor MAGA’s strandresort met uitzicht op de brokstukken. Maar goed: hier thuis krijgen wij er een land voor terug waarin ieder bushokje straks fluistert dat vrijheid niet gratis is. Tip van jullie lieftallige Tante Theodora aan onze Defensiedaddy des Vaderlands: jat die Zweedse defensiecampagne uit 2018 — We don’t always march straight.
De homo’s kunnen straks toch de huur niet meer betalen, dus ronsel ze maar tijdens Pride. Tjoe, tjoe! Bootje varen! Nu snel die foute roze visserslaarzen aan en dat neonvisnet om je romp werpen, Bunkerboy. Je moet wat overhebben voor de zaak! Anders word je nooit een Defensiedaddy.
Sommigen van jullie zullen sterven, maar dat offer vindt Bunkerboy Boswijk best een redelijke prijs voor ‘vrijheid’. Jij moet ‘de westerse waarden’ beschermen tegen die gevaarlijke Palestijnse moslims. Neem Israël als voorbeeld: daar mogen homo’s prima dienen als propagandapion. Wie buiten de religieuze regels valt, mag van ‘de enige democratie in het Midden-Oosten’ het boterbriefje in het buitenland ophalen. Wat? Iemand moet de kleine lettertjes hardop voorlezen.
De voorwaarden van die westerse waarden lagen al die tijd voor mijn neus. Opeens begreep ik waarvoor die munitiekist was bedoeld. Het was een grafkist van het defensie-evangelie. Eerst prop je de ongewensten erin; dan schud je hem even goed, zodat hij klinkt als een ouderwetse collectezak. Wie niets wil betalen, steekt zijn hele arm erin om voor de bühne wat gerinkel te maken — zonder zelf ook maar een cent achter te laten. Een ander betaalt die prijs wel.
Sommigen van jullie zullen sterven, maar dat offer vindt onze Defensiedaddy des Vaderlands best een redelijke prijs voor ‘vrijheid’.
Blijf je altijd afvragen: ‘What would J.C. do?’