Tante Theodora en de haan in de KFC

Dag kindertjes,

Jullie lieftallige Tante gaat een verhaaltje voorlezen voor het slapengaan. George Orwell heeft zich inmiddels zo vaak omgedraaid in zijn graf dat hij heel Den Haag van energie kan voorzien. Daarom schreef hij speciaal voor ons: Animal Farm: De boerin keert terug.

Er was eens een kip die dacht een schildpaddenreservaat genaamd Schild & Vrienden binnen te wandelen. De haan luistert naar de naam Ruben Arnhem en zit namens de VVD alweer aan zijn tweede termijn in de wijkraad van de Rotterdamse Afrikaanderwijk. Hij bleek bij de KFC te zijn beland.

Zelfs de claim dat hij de eerste kip was die levend uit de KFC ontsnapte, kan hij niet maken: Yernaz Ramautarsing was hem al voor. Onze Ruben had een petitie voor ‘remigratie’ ondertekend en besloot daarna ook maar eens bij het kippenhok te gaan kijken.

Misschien hoopte hij er nog wat leuke arische legkipjes te spotten, al zou de fokker hemzelf vermoedelijk niet tot het gewenste ras rekenen. Omvolking is uiteraard uit den boze. Dat werd vanuit het kippenhok dan ook meermaals geschreeuwd. Vlaamse Kemphaan Dolle Dries en krielkip Milan van onze eigen FvD herhaalden het die dag nog eens.

Er liep ook een andere haan rond met White Lives Matter op zijn lel getatoeëerd. Nog altijd begon het bij Ruben niet te dagen dat Schild & Vrienden niets met liefde voor schildpadden te maken had. Niet dat dit hem persoonlijk erg uitmaakte; hij vond het wel gezellig in het kippenhok.

Trots plaatste hij een foto op Instagram. Pas nadat een journalist hem belde, verdween het kijkje achter de schermen weer. Hij overschatte waar hijzelf stond in de pikorde. Blijkbaar was luisteren naar het volk vooral leuk zolang het volk niet kon meekijken. Dat zou veel te veel gekakel opleveren.

Maar boerin Dilan heeft haar ontsnapte haan inmiddels streng berispt. Niet omdat hij zich vrijwillig liet vetmesten tussen de extreemrechtse slagers; laat dat even goed duidelijk zijn. Mogelijk lopen er achter deze KFC nog lijntjes naar Rusland.

Je laten omringen door neofascistische slagers die hem alleen accepteren om hem lekker vet te mesten, is nog tot daaraan toe; banden met Rusland zijn de druppel! Erg fijn dat onze politici hun prioriteiten op orde hebben. Terug in je hok, Ruben — oh, wacht!

Misschien is dat wel de echte moraal van dit verhaal. De boerin maakte zich helemaal niet druk om de veiligheid van haar kip. Die mocht best geplukt, vetgemest en aan het spit geregen worden. Ze wilde alleen niet dat een Russische concurrent — mogelijk — aan haar kippen zou verdienen.

Hoe veilig zijn de andere dieren op de boerderij wanneer de boerin pas ingrijpt zodra de verkeerde persoon het slachtmes vasthoudt? Worden de werkpaarden afgedankt zodra ze te oud zijn om het land om te ploegen? Laat ze haar jachthonden los op iedere eigenwijze bok die weigert gedwee met de kudde mee te lopen?

En dan resteert nog de belangrijkste vraag: welk varken wordt straks Napoleon en neemt de boerderij van haar over? Wordt het Dijkhoff? Brekelmans? Karremans? Of scharrelt er ergens in het stro al een nieuw varken rond dat wij nog niet hebben opgemerkt?

Maar nu is het tijd om de oogjes te sluiten, kindertjes. Het licht mag blijven branden, zodat de monsters niet onder het bed vandaan kruipen. George Orwell blijft vannacht toch wel draaien in zijn kist om heel Den Haag van stroom te voorzien.

Zijn waarschuwing werd door de boerin gelezen als handleiding. Zij mag nu bepalen welke dieren gelijk zijn en welke nóg gelijkerder.

Slaap zacht, lieverdjes. En als er in de vroege ochtenduren een schorre haan begint te kraaien, wees dan maar niet bang. Hij oefent alleen zijn matig ingestudeerde overwinningsspeech, zonder stil te staan bij zijn plaats in de pikorde.