Maakt Trump een potje van zijn vredesinitiatieven?

Nico schrijft een serie over oorlog, dit is aflevering 94

Ik vind van wel. Hoe de president van Amerika met de vrede omspringt is echt beschamend. Hij wil voor vredesduif spelen. Zet van alles in gang en belooft van alles. Maar er komt, als je zijn daden op een rijtje zet, maar weinig van terecht. Al zullen vooral heel wat Amerikanen, Venezolanen, Iraniërs en Ewald Engelen (die ik in de vorige aflevering aan het woord liet) dat met mij oneens zijn.

Het moet toegegeven: tijdens de eerste regeringstermijn van president Trump werd er door de VS relatief weinig bloed vergoten. Toen stond ‘America first’ centraal. Dieptepunt in deze periode was de bestorming van het Capitool.

Maar tijdens de tweede termijn verandert het beleid van Trump op het gebied van buitenlandse zaken en defensie. Het ministerie van defensie wordt het ministerie van oorlog. Trump claimt landen als Canada en Groenland. En bij aanvallen op Iran, Venezuela en drugstransporten op zee vallen vele doden.

Laten we actueel beginnen. De oorlog met Iran. Als het doel daarvan is om de meerderheid van de bevolking te bevrijden, dan kan dat als een nobel doel worden gezien. Alleen is het doel onduidelijk. Er wordt samen opgetrokken met Israël dat zelf nog in een oorlog in Gaza verwikkeld is. De aanval is niet afgestemd met het Congres. En deze oorlog lijkt onwettig. Het internationale recht is niet meer van deze tijd. De Iraanse leider Khamenei is vermoord. Of en hoe de oorlog zal escaleren en met hoeveel doden tot gevolg is op dit moment nog de vraag.

Bij de oorlog tussen Rusland en Oekraïne zei Trump dat hij die in één dag zou oplossen. Dat is dus niet gelukt. Nu zegt Trump dat dat een grap was. Vier jaar na de Russische invasie is er, ondanks pogingen van Trump om de strijd te beëindigen, nog geen zicht op vrede. Wel zijn aan beide kanten duizenden doden gevallen. De regering Trump vindt dat vooral Europa voor de oorlog in Oekraïne moet opdraaien. Washington heeft de financiële steun aan Oekraïne inmiddels gestaakt. De 400 miljoen dollar die Amerika nog voor Oekraïne uittrekt is bedoeld om daarvoor wapens bij wapenproducenten in de USA te kopen. (Bron: Het Financieele Dagblad, 24/2/2026)

Dan Gaza. Van de in oktober 2025 gesloten wapenstilstand tussen Israël en Hamas in de Gazastrook is in de praktijk ook weinig terecht gekomen. Sindsdien zijn er bijna 600 Palestijnen gedood. Het lot van Gaza ligt nu in handen van de door Trump opgerichte Vredesraad, als alternatief voor de VN-Veiligheidsraad. In die raad zitten flink wat omstreden landen, die voor het meedoen $ 1miljard moesten ophoesten. De eerste klus van deze raad is de wederopbouw van Gaza. Dat moet een soort luxe vakantiebestemming worden waarin geen toekomst meer is voor de huidige inwoners. Ondertussen gaat Israël gewoon door met het bouwen van illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. De zogenaamde ‘tweestatenoplossing’, bedoeld als een mogelijkheid om het conflict tussen Israël en Palestina te beëindigen, raakt steeds verder uit beeld.

Wat ook nog op de achtergrond dreigt is een burgeroorlog in Amerika, indien een deel van de bevolking in opstand komt tegen het deel dat president Trump steunt. Dat is van meerdere kanten voorspeld.

Verder is de vraag interessant hoe een sterk verdeeld politiek Den Haag op Trump gaat reageren. Tot nu toe verloopt dat beleid via de traditionele lijnen, gebaseerd op het besef hoe afhankelijk wij van Amerika zijn, plus trouw aan de NAVO, de EU en het internationale recht. Het zal u niet verbazen dat ik eerder zou pleiten voor een beleid dat zich op het bereiken van vrede richt vrede, maar ook op meer afstand van Brussel, zowel de NAVO als de EU.

Keer ik terug naar de vraag wat er van Trumps vredesbeleid terecht is gekomen, dan kan het aardig zijn om een keer advocaat van de duivel te spelen. Je kan ook stellen dat hij veel pogingen heeft ondernomen om tal van internationale conflicten op te lossen. Toch wijzen veel critici er terecht op dat zijn initiatieven in de praktijk weinig succes opleveren. Mijn analyse van hoe hij met Iran, Oekraïne en Gaza omgaat, laat dat ook zien.

Donald Trump wordt op 14 juni tachtig jaar. Wij zijn leeftijdsgenoten. Onze levens zijn onvergelijkbaar, maar de slijtage waaraan ik onderhevig ben, zal hem ook parten spelen.