Rusland en Israël hebben desinformatie verspreid over de Spaanse enclave Ceuta in Marokko. Dat heeft de Spaanse premier Sánchez verklaard in een interview. Vorige maand trokken plotseling duizenden, veelal jonge, migranten bij Ceuta naar binnen. Zeker 88 van hen kwamen daarbij door verdrinking om het leven.
Eerder heeft het Marokkaanse ministerie van Binnenlandse Zaken desinformatie die verspreid werd via sociale media aangewezen als oorzaak voor de plotselinge toestroom. Mensensmokkelnetwerken haakten gretig in op de valse berichten die onder meer gebaseerd waren op een verkeerde uitleg van een Spaans vonnis over ongeoorloofde migratie.
Sánchez verwees voor zijn beschuldiging naar onderzoek door de Europese Dienst voor Extern Optreden (EEAS). Volgens de premier zijn Rusland en Israël overgegaan tot de destabilisatieactie omdat Spanje hun optreden in de oorlogen in Oekraïne en Gaza bekritiseert en tegenwerkt. Hij stelt dat de desinformatie verder werd verspeid via rechtse netwerken op sociale media, meldt de Engelstalige nieuwszender France 24.
Desinformatie werd in Nederland verder verspreid door onder meer politici van de VVD, waaronder fractievoorzitter Ruben Brekelmans, naast de bekende paniekzaaierij door ervaren onruststokers als Geert Wilders.
Volgens de officiële schatting van de Spaanse regering staken op 30 en 31 juli ongeveer 72.000 mensen illegaal de grens over van Marokko naar Ceuta, een aantal dat bijna gelijk is aan de bevolking van de enclave. Het gros van hen keerde snel terug toen duidelijk werd dat ze waren misleid over de mogelijkheid om naar Spanje en de EU te emigreren. Een groep van 22 EU-landen reageerde niettemin in paniek en ondertekende een open brief waarin werd gesteld dat het migratiebeleid van Spanje als een "aantrekkingsfactor" fungeerde. Spanje tracht als een van de weinige Europese landen migratie te reguleren en arbeidsmigranten een toekomst te bieden in plaats van ze als makkelijk uit te buiten werknemers te gebruiken, zoals veel Europese landen doen.
Israël is vaak betrokken bij destabiliserende acties in Europa en dat reilt veel verder dan het Eurovisie Songfestival. Zo leidde Israëlische desinformatie over gevechten van Israëlische hooligans met de plaatselijke bevolking van Amsterdam tot paniekreacties bij de overheid en racistische beschuldigingen door politici. In Frankrijk werden kort voor de verkiezingen progressieve politici doelwit van een smaadcampagne die vanuit Israël werd aangestuurd.
Merkwaardig leidt het agressieve gedrag van Israël amper tot maatregelen of sancties in getroffen Europese landen, in tegenstelling tot dat van Rusland.