Ik voel mij ongemakkelijk bij de Israëlische vlag! Jij ook?

De laatste tijd lopen er regelmatig Palestinademonstranten rond met een groen doek waarop staat ‘We support Hamas’. De reacties in de media en van politici zijn dan keihard. Ze worden beschuldigd van het verheerlijken van terrorisme, antisemitisme en het goedpraten van de gruwelijke aanslagen van 7 oktober 2023. Voor velen staat Hamas symbool voor wreedheid, terreur en de moord op onschuldige burgers. Wat Hamas op 7 oktober deed, was afschuwelijk en verdient een ondubbelzinnige veroordeling. Het vermoorden van burgers en het gijzelen van onschuldige mensen is niet te rechtvaardigen.

Maar ik vraag mij wel af of de critici ook proberen te begrijpen waarom sommige Palestinademonstranten Hamas als een verzetsbeweging beschouwen. Veel van de Hamasstrijders hebben familieleden en vrienden verloren door Israëlische bombardementen en maken dagelijks mee hoe Palestijnen worden vernederd, gediscrimineerd, onteigend en gevangengenomen. Gaza was vóór 7 oktober een openluchtconcentratiekamp waar verzet voor velen de enige hoop was op een betere toekomst en een vrij Palestina.

De Gazanen hebben het in 2018 en 2019 op een vreedzame manier geprobeerd. Palestijnse vluchtelingen die in 1948 en 1967 vanuit Israël naar Gaza werden verdreven, hebben toen met duizenden tegelijkertijd de ‘Mars van Terugkeer’ georganiseerd. Aangekomen bij het prikkeldraad werden ze door Israëlische sluipschutters als kermisduiven afgeschoten. Meer dan 200 ongewapende burgers, kinderen, journalisten en hulpverleners kwamen daarbij om. Daarnaast zijn er vóór 7 oktober bijna maandelijks burgers omgekomen als reactie op een of andere vergeldingsactie vanuit Gaza. Als je dit voortdurend aan den lijve meemaakt, dan kan het haast niet anders dan dat je je aansluit bij het verzet.

Dat Hamas gefinancierd wordt door Iran is voor velen verwerpelijk, maar men moet zich daarbij ook realiseren dat Israël van het Westen miljarden meer aan militaire hulp krijgt en dat het verkrijgen van wapens voor Hamas in Gaza haast onmogelijk is. Ondanks al het onrecht dat de Palestijnen al jaren wordt aangedaan, kan ik heel goed begrijpen dat de vlag van Hamas bij velen aversie, onbegrip, verdriet en woede oproept.

Kleuren van Hamas niet en Israëlische vlag wel
Maar hoe zit het dan met de vlag van Israël? Voor werk en cultuur ben ik een aantal keren in Israël geweest en ondanks mijn aanhoudende kritiek op Israël, had ik toen veel bewondering voor de Israëlische manier van leven. Maar die bewondering is de afgelopen drie jaar volledig omgeslagen en nu voel ik mij juist bijzonder ongemakkelijk bij het zien van de Israëlische vlag. Voor mij is die vlag inmiddels het symbool geworden van een staat die zich boven het internationale recht plaatst, van extreem nationalisme, racisme, superioriteitsdenken, apartheid, massaal geweld tegen burgers en een schrijnend gebrek aan zelfreflectie en empathie.

Wanneer ik die vlag zie, denk ik aan de verwoesting van Gaza, de tienduizenden gedode Palestijnen, de kinderen die hun ouders zijn verloren, de families die onder het puin zijn bedolven en de miljoenen Palestijnen die met de gevolgen van Israëls oorlogsmisdaden leven. Ik denk aan de uithongering van burgers, de gedwongen verplaatsingen, de verwoesting van ziekenhuizen en woningen en de voortdurende uitbreiding van Israëlische nederzettingen op Palestijns grondgebied.

Bij de vlag van Israël zie ik voor me de kolonisten die ongemoeid Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever aanvallen, ik zie het zuiden van Libanon dat totaal is verwoest, ik zie Palestijnen in Oost-Jeruzalem die hun huizen aan het kwijtraken zijn. Bij het zien van de vlag met de Davidster hoor ik de Israëlische ambassadeur zeggen dat degenen die voor een vrij Palestina betogen, dat alleen maar doen omdat zij Joden haten. Ook hoor ik Israëlische ministers beweren dat er geen onschuldige burgers bestaan in Gaza, dat Gaza een plek moet worden waar geen enkel menselijk leven meer zou mogen bestaan, dat Israël tegen dieren vecht, en dat de vredesactivisten van de Gazaflotilla terroristen zijn die door Hamas worden betaald.

In de columns van de meest gelezen krant van Nederland merk ik dat de Israël-lobby sinds 7 oktober overuren draait en telkens blijft beweren dat Israël het meest morele leger ter wereld heeft en dat Israëlische soldaten nooit onschuldige kinderen zouden neerschieten, en zeker niet een vijfjarig meisje met 335 kogels. Ik denk dan tegelijkertijd aan de beschuldiging van de Israëlische minister Gideon Sa’ar na het Nederlandse verbod op de handel in producten uit Israëlische nederzettingen, dat Nederland weer een antisemitisch land aan het worden is. Of wat hij zei over de winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, dat Joseph Goebbels vanuit de hel applaudisseert nadat het Nobelcomité de grootste leugen van de 21e eeuw heeft beloond. Bij dit soort beschamende beschuldigingen kan toch geen weldenkend mens nog sympathie hebben voor de Israëlische vlag.

Ben ik de enige? Praat mee. Eens of oneens
Het is inmiddels sterker dan mezelf geworden, maar wanneer ik tegenwoordig iemand met een Israëlische vlag zie lopen, voel ik mij misselijk, heel erg misselijk zelfs. Ik vraag mij dan af of die persoon zich bewust is van het leed dat Israël de Palestijnen aandoet en of hij of zij wel de juiste media leest. Als ik de vlag van Israël zie, vraag ik mij af waarom steun aan Hamas zo nadrukkelijk wordt veroordeeld, terwijl Israël zo ontzettend veel meer burgers heeft gedood. Waarom Israëlische voetbalhooligans in Amsterdam vrijuit ‘dood aan alle Arabieren’ morgen zingen, terwijl het tonen van de kleuren van Hamas tot grote verontwaardiging leidt.

Ik vraag mij dan ook af of ik de enige ben die zich ongemakkelijk voelt bij het zien van de Israëlische vlag. Ben ik een roepende in de woestijn, of zijn er meer die er net zo over denken? Praat mee en laat mij weten of je het met mij eens of oneens bent. Dat zou mij enorm helpen. Bij voorbaat veel dank! Eric