Ik ga jullie een Duits begrip leren: klammheimliche Freude

Rechts verkneutert zich over Citizen Vigilante

Ik ga jullie een begrip leren: klammheimliche Freude. Je hoeft geen Duits op je eindlijst hebben gehad, om de betekenis aan te voelen. De term werd bijna een halve eeuw geleden voor het eerst gebruikt in een in memoriam voor de door de Rote Armee Franktion vermoorde procureur generaal Siegfried Buback. De auteur, die het pseudoniem Mescalero gebruikte bracht zo zijn gevoel tot uiting over deze terreurdaad.

Er kwam een enorme ophef van. De woede over de verholen vreugde was groot. Wie het in memoriam afdrukte of het voorlas, kon problemen met de Duitse justitie verwachten. Een kwart eeuw daarna nog kwam Jürgen Trittin, minister van de Grünen voor milieu, in de problemen omdat hij ervan werd verdacht Mescalero te zijn, althans dat hij van het stuk niet voldoende afstand nam. Toen is de echte auteur naar voren gekomen, inmiddels een leraar en Voskuilachtige onderzoeker van volkscultuur Klaus Hülbrock. Hij betuigde spijt ook al had hij destijds aan het eind van zijn stuk geschreven dat moorden niet de tactiek van links kon zijn.

Na bijna een halve eeuw raast de klammheimliche Freude opnieuw over het internet. Nu is de context niet meer een moordaanslag door extreem-links maar een film die het uitroeien van asielzoekers en moslims verheerlijkt, Citizen Vigilante. Het gaat maar door zoals ik een paar dagen terug al schreef. Het is geen kenmerkende term voor links meer maar voor rechts.

De film kent een week of wat nadat Elon Musk een kopie op zijn X gooide, grote hoeveelheden onversneden bewonderaars maar nog meer fans voelen duidelijk klammheimliche Freude. Ze zeggen dat deze film een waarschuwing is. Dat maker Uwe Boll laat zien wat de wereld te wachten staat als de elite de boel maar door laat etteren. Dat het allemaal een metafoor is. Dat het uiteindelijk geen wonder is dat iemand zo’n film maakt.

Van die “het is nu twee voor twaalf”-lui. Het zijn de keurige mensen die wegkijken als de horde tot de aanval overgaat zoals in Loosdrecht gebeurde. Je kunt dat niet goedkeuren tenslotte maar ze hebben het er wel naar gemaakt.

Het succes van Citizen Vigilante onder de wegkijkers, onder de toeschouwers die het vuile werk aan anderen overlaten, dat is het werkelijk gevaar. Niet de daders, niet de openlijke propagandisten van de etnische zuivering.

Want Citizen Vigilante is geen waarschuwing. Het is een rechtstreekse aanval op democratie en mensenrechten. Het is een oproep tot moord en massamoord. In de laatste scène kort na het afslachten van een heel gezin en net voor het The End zegt de Citizen Vigilante tot zijn publiek: “Remember I do this for you unitll you learn to do it for yourself¨. En tijdens de aftiteling lezen wij dat Bock de film opdraagt aan the thousands of rape and murer victims in Europe who were betrayed by our legal system.”

Dit is propaganda voor een nieuwe Endlösung.

Juist klammheimliche Freude maakt het onvoorstelbare mogelijk, geeft de daders een kans.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo’n schandelijke compensatie krijgt aangeboden voor het toestaan van nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: de tien wethouders van Rotterdam.