Hoe durft de Paus om vrede te vragen??

We leven in een wereld waarin de president van Amerika het intellect en de zelfbeheersing heeft van een labiele kleuter die bij de minste tegenstand driftig om zich heen slaat. Als mijn zoontje van vijf zich zo gedraagt, stuur ik hem direct naar zijn kamer. Ik heb makkelijk praten want hij is vijf en heeft geen kernwapens hetgeen het opleggen van dit soort vrijheidsbeperkende sancties iets veiliger maakt. De president van Amerika is een gevaarlijke narcist die gelooft dat de hele wereld om hem draait. Persoonlijk word ik er moedeloos van om elke morgen wakker te worden en te zien wat hij nu weer heeft gedaan. Wie hij nu weer heeft gebombardeerd of ontvoerd, of met wie hij nu weer ruzie heeft gemaakt.

Een eeuwigheid geleden
Twee weken geleden, -een eeuwigheid in 2026-, werd de paus lijdend voorwerp van Trumps infantiele tirades. Eigenlijk is het oud nieuws omdat er ondertussen (weer bijna) op hem geschoten is, hij de oorlog in Iran heeft gewonnen, het hooggerechtshof in de wet weer een beetje meer richting de republikeinen heeft gebogen, en Jimmy Kimmel kon na een paar grappen rekenen op een anti-peristaltische reflex van de maatschappelijke onderbuik die schreeuwde om zijn ontslag. Dus ik zal even in herinnering roepen waar het over ging: de Paus stelde dat Jezus nooit aan de kant zou staan van degene die bommen gooit waarop Donny QuiTrump op sociale media de kerkvorst zwak noemde tegen de misdaad, Vance de Vrome iets mompelde over de theorie van rechtvaardige oorlogen, en Generaal Glansrol Pulp Fiction citeerde. De paus zei niet bang te zijn voor de Amerikaanse regering waarop in een gesprek tussen Washington en Vaticaanstad werd gerefereerd aan de Babylonische ballingschap in Avignon in de 14e eeuw als een soort verkapt dreigement.

Benedictus XV
Een leider van de katholieke kerk die hamert op vrede is niet raar. Origineel is het niet want dat doen katholieke kerkleiders best wel vaker. Paus Benedictus XV werd verkozen tot hoofd van de katholieke kerk aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog. Dit conflict kenschetste hij als de zelfmoord van de Europese beschaving. Benedictus XV schreef in 1914 Ad Beatissimi Apostolorum waarin hij inging op de diepliggende oorzaken van onvrede in de Westerse samenleving. Hij omschreef de oorlog als een zinloos bloedbad en hoopte vurig dat er andere methodes zouden zijn om geschillen tussen volkeren te beslechten dan met wapens. Niks mis mee toch? Woodrow Wilson kroop niet achter zijn toetsenbord om via sociale media zijn onvrede kenbaar te maken.

Van Pius IX terug tot Leo I
Niet nieuw, niet raar en niet origineel. Zelfs Benedictus XV was niet de eerste paus die zich uitsprak tegen oorlog. In 1848 was het Paus Pius IX die de basis legde voor de moderne pauselijke onpartijdigheid door te verklaren dat hij als universele vader alle volkeren omarmt. Paus Innocentius III stierf in 1216 terwijl hij aan het bemiddelen was in een conflict tussen Pisa en Genua. Paus Gregorius I onderhandelde succesvol met de Lognobarden om Rome van de ondergang te redden waarmee hij een einde maakte aan eeuwen van chaos en volksverhuizingen, en zelfs Gregorius de Grote handelde in de schaduw van een voorganger. Leo I trad in 452 de Hunnen tegemoet en overtuigde Atilla de Hun om zijn invasie van Italië te staken en zich terug te trekken zonder Rome te plunderen.

Judas Vance
Terug naar de prachtige tijd waarin we nu leven. Paus Leo XIV ziet een handjevol tirannen de wereld slopen en reageert daarop vanaf de Heilige Stoel. Hij vindt het niet passen om te dreigen met uitroeiing van de Perzische beschaving. Waar haalt hij het gore lef vandaan om zich zo nadrukkelijk uit te spreken tegen zinloos bloedvergieten? De Mascara Missionaris reageerde door het ongepast te noemen dat de paus zich bemoeit met theologie. Judas Vance, die later dit jaar een boek uitbrengt over zijn bekering tot het katholicisme, heeft wellicht nog niet helemaal begrepen wat het gezag van de paus is in katholieke kringen. De paus, als plaatsvervanger van Jezus Christus op aarde, heeft op zich best wel een belangrijke stem is als het gaat om moraliteit, en laten oorlog en migratie in de katholieke leer nu net bij uitstek morele kwesties zijn. Bisschoppen in Amerika wezen erop dat de vicepresident nog niet zo lang op katholicisme zit en misschien nog geen goed zicht heeft op wat hij wel en niet kan zeggen over de paus.

Schaken met een duif
Ik vind het best wel opmerkelijk, indrukwekkend ergens ook wel, dat je ruzie kunt hebben met de paus omdat deze moreel leider van 1,4 miljard gelovigen pleit voor vrede. Waar haalt de paus het gore lef vandaan? Wie denkt de paus wel niet dat hij is? Volgt de paus de Oranje Onruststoker niet op sociale media? Dan had de paus ook geweten dat Donald J. Trump de wedergekeerde Messias is. Briljant en onschendbaar. Daar heb je respect voor. De paus lijkt dit allemaal niet te weten en geeft aan niet bang te zijn voor de president en geen interesse te hebben om met Mango Mussolini in debat te gaan. Dat snap ik wel. Debatteren met TACO Trump is als schaken met een duif. Je kunt subliem spel op het bord leggen maar de duif gooit alle stukken om, schijt op het bord en vliegt vervolgens terug naar zijn nest om van de daken te kwetteren dat hij gewonnen heeft. Waarna Fox News een avondvullende documentaire maakt over Grootmeester Trump, de BESTE schaker ter WERELD.

Het zijn bijzondere tijden waarin we leven.