Het normaliseren van leugens, halve waarheden en draaien is een breder probleem in Den Haag

De ophef rondom Van Berkel gaat mij niet om een diploma. Laat ik dat vooropstellen. Het maakt mij oprecht niet uit of iemand havo, mbo of universiteit heeft gedaan. Sterker nog, het was juist krachtig geweest als je met een mbo- of havo-achtergrond zo’n rol vervult. Dat verdient respect.

En daarnaast heb ik enorme waardering voor mensen die de universiteit van de straat hebben gedaan. Mensen met levenservaring. Met praktijkkennis. Met littekens en lessen.

Als oud-jeugdzorg-medewerker heb ik van dichtbij gezien hoeveel talent er zit in jongeren die niet het standaard pad hebben gelopen. Jongeren die al vroeg volwassen moesten worden. Die meer hebben meegemaakt dan menig bestuurder ooit zal begrijpen. Daar zit zóveel kracht. Alleen niet altijd in de vorm die Den Haag herkent.

Waar het mij om gaat is eerlijkheid. Als er op een cv titels staan die iemand niet heeft, dan is dat geen detail. Dat is gewoon onjuist. En een leugen.

Waarom voelen mensen blijkbaar de druk om zich “groter” voor te doen dan ze zijn? Alsof je zonder academische titel minder meetelt. Alsof geschiktheid alleen via een papiertje loopt. En misschien is dat ergens ook wel zo. We leven te veel in een diplomacratie.

Verzwijg je als bijstandsaanvrager iets bij een aanvraag, geef je een gift niet op of maak je een fout in je administratie, dan volgt een boete. Terugbetalen. Een fraude-stempel. Soms al bij een vermoeden.

Het toeslagenschandaal liet zien wat er gebeurt als wantrouwen de norm wordt. Werkende ouders die jarenlang moesten vechten tegen een overheid die hen als fraudeur behandelde. En voor sommigen is dat gevecht nog steeds niet voorbij.

Gelukkig doen we dat in Apeldoorn anders. We hebben de kliklijn verwijderd en werken vanuit vertrouwen in plaats van wantrouwen. In de praktijk betekent dat naast mensen staan in plaats van tegenover ze.

Maar als een politicus zijn cv oppoetst, dan heet het ineens een misverstand. Daar zit de scheefgroei. Hard voor gewone mensen. Zacht voor de top.

Het is goed dat ze uiteindelijk zelf haar conclusie heeft getrokken. Verantwoordelijkheid nemen hoort erbij. Zo hoort het.

Maar toen D66-leider Jetten zei dat het door reacties van de oppositie onhoudbaar werd, dacht ik wel, doe normaal. Het gaat niet om de oppositie. Het gaat om wat er wel of niet klopt. Verantwoordelijkheid nemen betekent niet wijzen naar politieke druk. Het betekent erkennen dat het gewoon niet in orde was.

En laten we eerlijk zijn. Dit gaat niet alleen over één persoon. Het normaliseren van leugens, halve waarheden en draaien is een breder probleem in Den Haag.

Geen actieve herinneringen.
Functie elders.
Bonnetjes kwijt.

We weten het allemaal nog. Het is tijd dat we afgaan van beeldvorming, etiketten en titels. Minder babbelen in stropdassen en nette jasjes. Meer mensen die doen wat ze zeggen. Selecteren op skills. Op oprechtheid. Op eerlijkheid. Op dienstbaarheid.

We hebben echt nieuwe leiders nodig. Geen oude wijn in nieuwe zakken.