Het gruwelijke gemeentebestuur van Schouwen-Duiveland kent geen genade

Het gaat door met het financieel en maatschappelijk vernietigen van een volstrekt onschuldig echtpaar.

Voor een gemeente met nog geen vierendertig en een half duizend inwoners kent Schouwen-Duiveland een fors college. Het telt met de burgemeester erbij zes personen.

Hieronder een overzicht:  

Jack van der Hoek, burgemeester zonder genade
Jacqueline van den Burg (Leefbaar Schouwen Duiveland), wethouder zonder genade
Ankie Smit (GroenLinks) wethouder zonder genade
Hanno Canters (Leefbaar Schouwen Duiveland), wethouder zonder genade
Kees Poortvliet (SGP), wethouder zonder genade
Alwijn ten Cate (CDA), wethouder zonder genade.

Het is een raadsel waarom iemand van GroenLinks zich bij dit stelletje dorpspotentaten naar binnen heeft laten frommelen maar dit terzijde.

Aan de vruchten kent men de boom. In dit geval is zo’n vrucht de bejegening van het echtpaar Bos dat vanwege de woningnood uit had moeten wijken naar een vakantiepark. In Nederland zien duizenden mensen zonder dak boven hun hoofd geen andere uitweg. Toch zijn er nog steeds gemeentes die handhavend optreden en bewoners van zo´n vakantiehuis dwingen te vertrekken. Eerst sturen ze boa’s om te spioneren. Daarna leggen ze een last tot vertrekken om onder dwangsom. Dat overkwam ook de heer en mevrouw Simon en Fia Bos. Een alternatief voor hun vakantiewoning vinden viel echter niet mee. Ondertussen legden de bestuurders van Schouwen-Duiveland, wier namen wij nu allen kennen, de ene verhoging na de andere op. Uiteindelijk vertrok het echtpaar Bos uit Nederland omdat het in Zweden wel een onderkomen kon vinden. Dat werd echter door brand verwoest.

Simon en Fia zijn al lang en breed van het eiland Schouwen-Duiveland vertrokken. Ze verwachten niets meer van de gemeenschap noch van de bestuurders. Toch blijft het College ze met die dwangsommen achtervolgen. Het eist van het wanhopige en berooide echtpaar € 175000. Dat kan het van je lang zal ze leven niet opbrengen. Letterlijk.

Daarom bracht Kassa hun zaak nog eens onder de aandacht. Op camera smeekte Fia het College van B en W letterlijk om genade, nadat de gemeente ook nog eens een rechtszaak had gewonnen.

Genade.

De bestuurders van Schouwen-Duiveland kénnen geen genade. Ze eisen die 175000 zilverlingen op met het argument dat ze gedwongen zijn hun eigen regels en die van het rijk te handhaven en dat zij daarin consequent moeten zijn. Dat althans is de korte samenvatting van de verklaring die het gruwelijke college van Schouwen-Duiveland op de website van de gemeente publiceerde.

Het college besteedt dus tijd en aandacht en geld aan het totaal vernietigen van een echtpaar dat al aan de grond zit. Om een toch oninbare schuld binnen te harken.

Je moet toch wel een zware karakterfout hebben en/of een wel heel hinderlijke stoornis in het autistisch spectrum als je niet beseft dat er iets ernstig mis is. Dat van het autisme wordt met omzichtigheid neergeschreven want deze aandoening kan in veel gevallen juist tot een zeer sterk rechtvaardigheidsgevoel leiden maar dit terzijde.

De burgemeester en wethouders zonder genade van Schouwen-Duiveland beseffen kennelijk niet dat rücksichtslos en blindelings handhaven kan leiden tot grote onrechtvaardigheden. Dit is met het echtpaar Fia en Simon Bos klaarblijkelijk het geval. Zij doen niemand kwaad. Ze probeerden alleen maar gebruik te maken van hun grondwettelijk recht om te wonen. Ze hebben al lang en breed niets meer met het eiland te maken waar dit college zonder genade huishoudt.

Bestuurders met enige vakkennis constateren dan zij bezig zijn een schrijnende situatie nog schrijnender te maken. Ze roepen daarop een of andere hardheidsclausule in.

Dat zou het College zonder genade, doen als het beschikte over de nodige bestuurlijke vaardigheden – wie weet voortkomend uit een zekere menselijkheid.  Dan zouden ze op het stadskantoor in Zierikzee denken: “We hebben ze al dakloos gekregen. Laten we ze niet lastigvallen met die €175000 aan dwangsommen. Laten we inderdaad genade tonen want het is bloedgeld”.

Maar dat doen burgemeester en wethouders niet. Ze beschikken niet over de juiste eigenschappen voor een bestuurlijke functie. Ze kennen geen genade. Judas wierp zijn dertig zilverlingen tenminste nog in de tempel voor hij zich verhing.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin, zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo’n schandalige compensatie geboden krijgt voor het toestaan van nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijke podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: de kosten van de oorlog en wie die betalen