Een speech van Hitler en een gezellig gesprek in Scheveningen

Rattenvangers aan het strand

We hebben het allemaal al op Joop gezien: ON-coryfeeën Joost Niemöller en Raisa Blommestijn zitten in Scheveningen aan zee gezellig te keuvelen over stellingen die worden aangereikt door Arlette Adriani. Ze zijn het er over eens dat Hitler het soms wel bij het rechte eind had. Niet dat van die joden natuurlijk maar toch... Anders had hij niet zoveel aanhang gekregen.

Ik moest denken aan de jaren zestig, toen ik aan een jeugduitwisseling meedeed tussen de steden Schiedam en Esslingen. Heel wat ouders van onze Duitse generatiegenoten hadden nog het Feldgrau gedragen. Hoe dan ook, die ouderen zeiden regelmatig: “Als Hitler dat niet met de joden had gedaan, dan was het best een goede vent geweest”. Die geest ademde het gezellig samenzijn aan zee ook. Het item begon met een fragment uit een rede van Hitler. Hij zei het volgende:

“Het is een internationale kliek zonder wortels die de naties tegen elkaar opzet. Dit zijn de mensen die zich overal en nergens thuis voelen, die geen vaste grond hebben, maar die vandaag in Berlijn wonen, morgen in Brussel kunnen zijn, overmorgen in Parijs en dan weer in Praag, Wenen of Londen, en die zich overal thuis voelen.

(Een man in het publiek roept "Joden!")

Ze kunnen overal zaken doen, maar de natie kan niet met hen meekomen; de natie is geketend aan haar grond, gebonden aan haar vaderland, gebonden aan de leefomstandigheden van haar staat, haar land. De boer is gebonden aan zijn land. De arbeider is afhankelijk van zijn werk. Als de natie ten onder gaat, waar zullen ze dan worden opgevangen? Wat betekent internationale solidariteit tussen de klassen vandaag de dag? Dit zijn slechts theorieën in een tijd waarin wanhoop overal heerst en mensen hard vechten om te overleven.  Onze kracht schuilt niet in deze  internationale geestverschijning maar in ons eigen vaderland.”

Waar zei Hitler dat en waarom? Hij hield zijn rede op 11 november in 1933 in een enorme fabriekshal van het Siemens-complex in Berlijn. Eerst zal wel de Badenweiler Marsch weerklonken hebben, die uitsluitend in aanwezigheid van de Führer gespeeld mocht worden maar daar ben ik niet helemaal zeker van. Hitler was aan alle kanten door arbeiders omringd die zijn woorden gespannen beluisterden en ten slotte in ieder geval volgens de door Goebbels aangestuurde pers in gejubel uitbarstten.

De speech was bedoeld als afsluiting van de eerste nepverkiezingen die de nazi’s organiseerden om hun machtsgreep een wettig kantje te geven. De kiezers konden een nieuwe rijksdag kiezen met uitsluitend nazi-kandidaten. Ook was er een referendum over een vraag, die door De Telegraaf als volgt vertaald werd:

“Keurt gij, Duitsche man en gij, Duitsche vrouw de politiek van uw rijksregeering goed en zijt ge bereid te verklaren dat deze de uitdrukking van Uw eigen opvatting en van uw eigen wil is en u plechtig daarvoor uit te spreken”.

De Berlijners hadden tijdens de Republiek van Weimar massaal voor de sociaaldemocraten en de communisten gekozen. Hitler richtte zich in die enorme fabriekshal dus in het bijzonder tegen klassenstrijd en internationale solidariteit. Niet het grootkapitaal moest beteugeld worden maar een internationale elite die zich overal ter wereld kon verrijken juist omdat gewone mensen gebonden waren aan hun eigen land en woonplaats. Nationale eenheid en samenwerking van alle rangen en standen binnen het volk waren het enige redmiddel. Wie er anders over dacht was een werktuig van de parasitaire internationale elite.

“Joden”, riep iemand onder het publiek. En inderdaad: daar doelde de Führer op. En dat vonden Joost Niemöller en Raisa Blommestijn dan achteraf jammer. Anders had hij de puntjes zo geweldig op de i gezet.

’s Avonds hield de oude rijkspresident Hindenburg nog een praatje op de radio. Hij riep iedereen op toch vooral “Ja” te stemmen.

Dat deden de Duitsers massaal. De opkomst was enorm, volgens De Telegraaf vanwege de alom heersende angst voor de nazi’s. Van de 43.439.460 kiezers stemden er 40.555.804 met “Ja”. Het aantal ongeldige stemmen voor de rijksdagverkiezingen bedroeg 3.348.362. De rest had op de eenheidslijst van de nazi’s gestemd. Het Hamburger Fremdenblatt plaatste een enorme kop over de hele voorpagina: “Nu moet de wereld in onze liefde tot de vrede geloven”.

En nu meer dan negentig jaar na dato spelen de rattenvangers weer de Badenweiler Marsch van de internationale elites die de wereld beheersen en met hun globalisme de mensen klein houden. Raisa Blommestijn had het nog over de bewoners van de Haagse wijk Duindorp van wie zij zich kennelijk een kampioen acht.

En zo gaat, als we niet uitkijken en strijdbaar zijn onze muziek uit, Het is al eens een keer gebeurd. 

Duits overgeslagen, hier is de beruchte speech van Hitler in de Siemensfabriek in het Engels. Aan de rechterkant downloaden:

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin, zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo’n schandelijke compensatie geboden krijgt voor nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu Jason Arday en de kleur van plagiaat.