
Dat de twee Arabische partijen (Joint List en Ra’am) naar verwachting samen 19 zetels zullen behalen bij de Knessetverkiezingen van 27 oktober, is heel goed nieuws voor de Arabische gemeenschap en de Palestijnen in de bezette gebieden, maar tegelijkertijd ook zeer zorgelijk. Het laat opnieuw zien dat Israël in feite geen volwaardige democratie is, maar een autocratische etnocratie waarin de Joodse gemeenschap structureel voorrang krijgt boven de Arabische bevolking op het gebied van macht, beleid, kiesrecht, veiligheid, vrijheid van meningsuiting, militaire dienst, mensenrechten en woonkeuze. Vrijwel 100% van de Arabische Israëliërs die hebben gestemd, heeft namelijk voor een Arabische partij gekozen, wat er duidelijk op wijst dat zij zich achtergesteld en gediscrimineerd voelen.
Stel je namelijk voor dat alle moslims in Nederland op DENK zouden stemmen. Dan zou je je toch ook afvragen wat daarvoor de redenen zijn? En of Nederland wel zo’n democratisch land is waarin iedereen dezelfde rechten heeft? In Nederland stemt meer dan 60% van de moslims op een andere partij dan DENK, terwijl in Israël bijna geen enkele moslim op een niet-Arabische partij stemt, en zelfs niet op The Democrats, een Joods-geleide partij die zich verzet tegen annexatie van de Westelijke Jordaanoever en openstaat voor een tweestatenoplossing.
Een autocratische etnocratie achter een democratische façade
Er wonen in Israël ongeveer 10,3 miljoen mensen, onder wie circa 7,3 miljoen Joden en 1,85 miljoen moslims. In een echte democratie in een land met zoveel inwoners zouden meerdere partijen opkomen voor de rechten en vrijheden van alle bevolkingsgroepen, maar de laatste verkiezingen laten zien dat dit in Israël absoluut niet het geval is. De Joodse kiezers hebben op Joodse partijen gestemd en de moslims op moslimpartijen. Daar komt ook nog eens bij dat Palestijnen in Oost-Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever geen stemrecht hebben, terwijl de Joodse bewoners dat wel hebben, waardoor het voor Joodse partijen nog makkelijker is om meer zetels te behalen dan Arabische partijen.
Het gaat in principe niet om Joden versus niet-Joden, maar om Israëlische staatsburgers versus Palestijnen met een residentiestatus, maar een echt democratisch land zou een dergelijk onderscheid nooit maken. Het zou of alle bewoners in de bezette gebieden stemrecht geven of niemand. Alles bij elkaar genomen is Israël dus geen volwaardige democratie, maar een autocratische etnocratie dat in feite tot hetzelfde rijtje behoord als Iran en Rusland.