De economie groeit, de geldzorgen ook

Nederland doet het economisch ten opzichte van andere EU-lidstaten goed. Volgens de nieuwste cijfers van het CBS, groeide onze economie in het derde kwartaal van 2026 met 0,6 procent. Vergeleken met een jaar eerder bedraagt de groei zelfs 2,1 procent. Mooie cijfers. Nederland behoort tot de economisch sterke landen van Europa.

Maar wat merkt de gewone Nederlander daarvan? Wat hebben jongeren aan deze groei als ze geen betaalbare woning kunnen vinden? Wat heeft een werkend gezin eraan als na het betalen van de vaste lasten nauwelijks geld overblijft? De tegenstelling tussen de algemene succesverhalen over onze economie en de harde dagelijkse economische realiteit zoals veel burgers dat ervaren, wordt steeds groter.

Een generatie die haar toekomst ziet verdwijnen
Jongeren laten steeds nadrukkelijker van zich horen. En terecht. Ze zien hoe betaalbare woningen onbereikbaar worden, huren een steeds groter deel van hun inkomen opslokken en financiële zelfstandigheid verder uit beeld raakt.

Een eigen woning? Voor velen onbetaalbaar. Een betaalbare huurwoning? Een eindeloze zoektocht. Studeren, werken en je best doen bieden geen vanzelfsprekende garantie meer op een fatsoenlijk bestaan.

Dat ook Nederlandse  jongeren de straat op gaan, moet politiek Den Haag wakker schudden. Dit is een generatie die perspectief wil. Een samenleving die haar jongeren geen uitzicht op een zelfstandige toekomst biedt, heeft een ernstig probleem.

Den Haag heeft een begroting, maar het ontbreekt aan een gedragen visie!
Terwijl steeds meer burgers zich zorgen maken, probeert het minderheidskabinet-Jetten bij de oppositiepartijen een meerderheid te vinden voor het Belastingplan 2027. Een proces dat van beide kanten niet echt de schoonheidsprijs verdient. Het kabinet niet omdat het veel te laat inhoudelijke zinnige onderhandelingsbesprekingen heeft gevoerd met de oppositiepartijen. En de oppositie niet omdat die bewust ook onderwerpen in financiële onderhandelingen inbrengen welk niet passen bij besprekingen over een compromis over het Belastingplan 2027.

Maar waar is de visie op Nederland? Waar is het ambitieuze breed gedragen plan om de woningcrisis aan te pakken, koopkracht te herstellen en jongeren perspectief te bieden?

Wat burgers vooral zien, is een overheid die telkens opnieuw naar de hardwerkende Nederlander als belastingbetaler kijkt, wanneer er geld nodig is. Een groep die steeds meer in de knel komt te zitten. Een sluitende begroting lijkt belangrijker dan een samenleving waarin mensen daadwerkelijk vooruitkomen.

Vanzelfsprekend moet de overheid haar uitgaven financieren en betalen.

Maar belastingverzwaring en bezuinigingen kunnen  toch niet steeds de antwoorden zijn op het ontbreken van structurele oplossingen voor problemen veroorzaakt door jarenlang visieloos beleid van veel kabinetten onder premier Rutte?

Wie profiteert van de groei?
Het wordt tijd dat de politiek ophoudt economische groei als succesverhaal te verkopen zonder te kijken wie daarvan daadwerkelijk profiteert.

Jongeren willen een toekomstperspectief. Werkenden willen zekerheid. Gezinnen willen rondkomen zonder iedere maand in de stress te hoeven zitten. Dat zijn geen buitensporige eisen, maar basale voorwaarden voor een fatsoenlijk bestaan in een succesvolle economie.

De hamvraag in onze  groeiende economie is: Waarom een welvarend land als Nederland zijn eigen inwoners steeds minder perspectief lijkt te kunnen bieden?