Als Israël mag deelnemen aan het Eurovisie Songfestival waarom dan niet ook Palestina?

Het duurt nog een hele tijd voor het volgende Eurovisie Songfestival uitbreekt. Toch wordt er nu al gediscussieerd over een boycot van Israël. Dit zou geweerd moeten worden vanwege - zoals de aanhangers van deze gedachte het formuleren - de genocide in Gaza. Voorstanders van Israëls deelname komen met twee argumenten. Ten eerste: politiek mag geen criterium zijn, ten tweede: Azerbeidzjan kan zonder problemen meedoen terwijl het een akelige dictatuurstaat is, die onlangs nog een etnische zuivering uitvoerde op de Armeense minderheid. Dat is dan blijkbaar okidokie.

Tegenargument van René Romer op deze site: Israël is de belangrijkste militaire bondgenoot van Azerbeidzjan. Het exporteert op grote schaal wapens naar dit land. Zo is Israël net zo goed betrokken bij de etnische zuiveringen. Romer verwijst daarnaast naar de burgeroorlog in Soedan. De Verenigde Arabische Emiraten leveren wapens aan de misdadige Rapid Support Forces. Ze ontwikkelen geavanceerde systemen samen met bedrijven in Israël. Nederland en de EU onderhouden warme banden met deze Emiraten. Kijk ook naar de bekende Nederlanders die een duur appartement in Dubai bewonen.

Zo zitten de zionisten overal achter. Altijd is er wel een lijntje te vinden. In het licht van het bovenstaande is het overigens passend dat Nederland - toch groot importeur van Israëlische wapensystemen - zichzelf uit het Eurovisie Songfestival heeft gezet. De zionistische connectie is immers onmiskenbaar.

We zullen nu niet in de Europese geschiedenis van de vroege twintigste eeuw duiken maar de verleiding is wel groot.

In plaats daarvan keren wij terug naar de kwestie Israël en het Eurovisie Songfestival. Er is maar één zuivere redenering: staten die in de reuk staan van oorlogsmisdaden horen niet op het festival thuis omdat zij deelname kunnen gebruiken voor het witwassen van hun besmeurde blazoen. In dat geval is er net zo min voor Israël plaats als voor Azerbeidzjan. Dat is voor Nederland een goede reden om het festival te blijven mijden als alleen Israël aan de deur wordt gezet en Azerbeidzjan niet. Mona Keijzer gebruikt de deelname van dit laatste land om het op te nemen voor Israël, zo constateert René Romer terecht.  Dat deugt inderdaad niet. Ze zou een boycot van beide landen moeten eisen.

Zijn er dan toch argumenten om beide landen toe te laten? Die bestaan inderdaad. Het Eurovisie Songfestival wordt niet georganiseerd door landen maar door een internationaal samenwerkingsverband van publieke omroepen vóór publieke omroepen. Niet Israël doet mee maar de publieke omroep KAN. Niet Azerbeidzjan doet mee maar de publieke omroep AzTV. Die laatste staat overigens onder controle van de staat, zoals voor de hand ligt in een dictatuur. De KAN is zo onafhankelijk dat de regering Netanyahu al twee jaar pogingen doet om via wetgeving greep te krijgen op de programmering.

Ook mag men zich terecht afvragen of de deelnemers zelf qua visie en levensbeschouwing op één lijn gesteld mogen worden met de regimes in hun landen. Is dat geen totalitaire manier van redeneren? Op grond daarvan zou men niet alleen kandidaten uit Israël en Azerbeidzjan moeten toelaten maar ook uit het wel geboycotte Rusland.

Overigens is het beste wat Nederland en Jan Slagter van Max zouden kunnen doen, is als dwingende voorwaarde eisen dat ook de Palestijnse publieke omroep aan het songfestival mag deelnemen. Die heet in het Engels Palestinian Broadcasting Authority. Ze heeft bepaalde historische banden met de EBU en zou gemakkelijk weer kunnen worden toegelaten. Dan zou deze omroep tevens een mooie brug zijn naar de samenwerkende Arabische omroepen, waar ze wel toe behoort. Ontbreekt het geld voor de peperdure deelname, dan kan Omroep Max een financieel handje toesteken. Bijkomend voordeel: dan raakt half extreem rechts van woede in een baan om de aarde. Het zal dan immers van hun belastingcenten geschieden.

Er zijn Palestijnse sterren genoeg met het talent om het Eurovisie Songfestival te winnen. Zaid Hilal bijvoorbeeld

Dit ongeveer zingt hij:

Waarom is de engel in de hemel bedroefd?
En waarom komen mensen niet in opstand tegen het onrecht?
De stem van het kind blijft ongehoord,
En de beker loopt over van tranen;

Hijs de vlag hoog boven Palestina.
Draag de last, draag hem – moge God je beschermen;
Het bloed van de martelaar geurt naar kardemom;
Wee, wee de onderdrukker – wee hem vanwege God;

Ik blijf wakker bij de sterren van de nacht en verzorg de wonden.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo´n schandelijke compensatie geboden krijgt voor het toestaan van nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: staat of mediamagnaat