Coming Out Day: vier queers vertellen hun verhaal

Vandaag is het Coming Out Day. Melgio (21), Nikki (21) en broer en zus Noah (23) en Léan (25) vertellen over hun coming-out-ervaringen.

Coming Out Day vraagt aandacht voor alle lhbtqia+-personen die uit de kast komen. Dat gebeurt sinds 2009. Tijdens deze dag vieren we iedereen die uit de kast is gekomen, maar is er ook aandacht voor mensen die nog niet uit de kast kunnen of willen komen.

Noah: ‘Ik ben uit de kast sinds ik twaalf jaar oud ben. Wat mij vooral aan het denken zette is dat ik het ook vanuit thuis mee heb gekregen, omdat mijn moeder ook een vriendin had destijds. Ik kreeg in mijn klas altijd al te horen dat ik gewoon anders was en veel met meisjes omging. Daardoor ga je toch wel heel erg aan jezelf twijfelen: ben ik wel een jongen, of wat kan het anders zijn?’

Léan: ‘Ik heb toen ik jonger was wel relaties gehad met mannen, tot ik iemand ontmoette die ik heel snel leuk vond. En toen wist ik zeker dat ik ook op een ander geslacht kon vallen, of in ieder geval, niet alleen op mannen. Mijn moeder zei dat ze gewoon valt op de persoon, toen wist ik dat het oké was.’

Nikki: ‘Ik zei eerst dat ik biseksueel was, maar dat was overgegaan in dat ik dacht dat ik toch misschien homo was. Er klopte alsnog iets niet en toen dacht ik dat ik misschien transgender was. Dat heeft zich in een loop van vier maanden ontwikkeld. Ik ben op YouTube filmpjes gaan opzoeken van de ervaringen en verhalen van andere mensen. Een van de eerste die ik aanklikte klopte precies met wat ik had meegemaakt.’

Melgio: ‘Op mijn zestiende moest ik er echt even goed over nadenken, omdat ik er eigenlijk nooit echt mee bezig was. Toen ging ik het na bij mezelf. Wat vind ik van meiden? Niks. Wat vind ik van jongens? Ook eigenlijk niet echt wat, maar wel meer dan meiden. Dus ik denk dat ik gay ben dan.’

Noah: ‘Mijn oma kwam mij ophalen van school en toen vertelde ik het aan haar. Zij is christelijk, dus daar had ik toen nog niet over nagedacht. Ze zei meteen dat ze wilde dat ik gelukkig was en dat het niet uitmaakte op wie of wat ik viel. Dat is me altijd bijgebleven, dat iemand met zo’n overtuiging haar hart kan openen voor iemand die zich zo identificeert.’

Léan: ‘Ik hoefde minder uit de kast te komen, mijn moeder en Noah waren al queer. Ik had er ook al veel over gehoord en gelezen en ik had veel vrienden die queer waren. Ik vertelde dat ik aan het daten was met iemand en dat het een vrouw was. Het was voor mij meer een gesprek, ik was ook niet heel zenuwachtig of bang wat ze zouden zeggen.’

Léan: ‘We hebben één keer een nare ervaring gehad waarin we werden achtervolgd en uitgelachen toen we in het winkelcentrum waren. In dat geval was het zo dichtbij en dat doet natuurlijk wat met ons. Wij durven niet meer hand in hand te lopen in onze eigen buurt en dat vind ik niet oké.’

Nikki: ‘Als je zegt dat je biseksueel of homo bent dan is dat gewoon zo, daar komt niet heel veel meer bij kijken. Maar nu moet je aan de hormonen, een operatie en moet je daarvoor op een wachtlijst komen. Er komt een traject van jaren aan vast te hangen, dus ik ben nu nog steeds aan het wachten op de operatie.’

Noah: ‘Vroeger, vooral op de basisschool en begin middelbare school, voelde ik me nog ongemakkelijk in mijn eigen lichaam. Ik dacht dat er iets miste. Hoe comfortabeler ik werd met die kant van mezelf, hoe meer ik mezelf ging accepteren, waardoor ik me comfortabel ging voelen.’

Nikki: ‘Ik heb me mijn hele jeugd anders gevoeld dan anderen. Tot mijn zestiende heb ik nooit geweten wat dat gevoel is geweest. Ik wist eindelijk wie ik was en wie ik wilde zijn en dat gaf me ruimte om te kijken naar de toekomst, wat ik later wil doen en worden.’

Melgio: ‘Hetero’s hoeven ook niet uit de kast te komen. Als je geen zin hebt om uit de kast te komen, of het niet wil, hoef je het helemaal niet te doen. Als je belangrijke mensen om je heen hebt, vertel het die en de rest kan eigenlijk allemaal de pot op.’

Nikki: ‘Het zou niet iets moeten zijn waar je, hypothetisch gezien, op een podium zou staan en tegen de hele wereld moet zeggen wie je bent en dat je anders bent. Want soms komt het voor mijn gevoel zo over. Wees gewoon jezelf. Als mensen aan je vragen of je homo bent en je zegt ja, dan is dat gewoon goed toch?’

Melgio: ‘Helemaal met het nieuws van nu zou ik je eigen veiligheid vooropstellen. Kijk of je veilig bent om uit de kast te komen. En verder: doe gewoon waar je jezelf goed bij voelt en ga dat gewoon achterna.’

Léan: ‘Als je mensen in je omgeving hebt die soms opmerkingen maken of waar je bang voor bent om ze te verliezen is het makkelijker, denk ik, om het er met iemand over te hebben die wat verder van je af staat. Je bent gewoon niet alleen, niet de enige die het spannend vindt.’