Chaira Koops las de Epstein-files: 'Het virus van machtswellustige, misogyne mannen zit diepgeworteld in ons systeem'

Columnist Chaira Koops las de aflopen maanden met verbazing de Epstein-files. Ze was, net als velen, geschokt door de inhoud en bovenal: dat er niks gebeurt. Waarom blijven de wortels van dit probleem onaangetast, vraagt zij zich af.

Rijkdom en macht zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Ik weet eerlijk gezegd niet eens waar ik moet beginnen. De afgelopen maanden hield ik vol verbazing, maar ook weer niet, de welbekende Epstein-files in de gaten. Google zijn naam en je verdrinkt in artikelen, analyses en speculaties. Honderden. Waarschijnlijk duizenden. Ik zie door de bomen het bos niet meer, maar één ding is glashelder: er gebeurt verder niets.

We zijn geschokt door de lange lijst bekende namen en tegelijkertijd ook weer niet. We wisten allang van zijn duistere praktijken en tegelijkertijd beseffen we het niet helemaal. We zitten vol ongeloof dat zulke mensen ongestraft hun gang konden gaan en tegelijkertijd weten we het dondersgoed.

Het virus van machtswellustige, misogyne mannen zit diepgeworteld in ons systeem. Wanneer je denkt dat er één ontmaskerd is, staat de volgende alweer op. Soms zelfs openlijk, in de machtigste posities die denkbaar zijn. Wat wij 'schandalen' noemen, zijn in werkelijkheid symptomen. Dit virus krioelt al jaren door de fundamenten van onze samenleving. Niet langer alleen in de schaduw, maar gewoon op het toneel. In de volle spotlights.

Een vriendschap met Donald Trump (pretends to be shocked). Connecties met het Noorse koningshuis, Nederlandse modellen en ontelbare politici. Zakenmannen. Wetenschappers. Onaantastbare elite. Het is dweilen met de kraan open, terwijl we toekijken met morele verontwaardiging.

Er zijn protesten, er zijn hashtags en er zijn opiniestukken zoals deze. Maar het is niet genoeg. De gevolgen voor daders en betrokkenen blijven minimaal en de slachtoffers zijn voor het leven getekend.

In Europa zullen sommige mensen die gelinkt zijn aan Epstein misschien hun baan verliezen. Of een titel. Of ze krijgen een tik op de vingers. In de Verenigde Staten zien we vooralsnog vooral dat laatste. Maar eerlijk gezegd gaat het mij niet eens om het straffen. Niet om een verloren titel of een functie.

Ik heb het idee dat we uit het oog verliezen waar het hier echt om gaat: het fundament, de wortels. Je kunt de rotte bladeren van een boom snoeien, maar zolang de wortels onaangetast blijven, groeit alles gewoon weer terug.

Hoe pak je die snoeiharde wortels van rijkdom plus macht aan? Ik heb niet het volledige antwoord. Wat ik wel weet, is dat het niet alleen begint met massale verontwaardiging, maar ook met het durven kijken naar het systeem dat dit mogelijk maakt. En met de bereidheid om dat systeem daadwerkelijk te veranderen. Misschien moet er gestopt worden met het eeuwige naar ‘beneden’ trappen en moeten we eindelijk eens omhoog durven slaan. Op de macht, niet op de machtelozen.