
Trigger warning: in dit artikel wordt gesproken over zelfdoding.
Anthony (35) doet aan chemseks, daarin komen seks en drugs samen. Het geeft hem een gevoel van ultieme verbinding, maar het heeft ook een gevaarlijke kant. Hoever gaat hij voor zo’n hemelse sensatie?
‘Het is een soort van woeste aantrekkingskracht en verliefdheid tegelijkertijd. Je kunt het als hemels en paradijs ervaren, maar soms blijk je dus in de hel te zijn’, zegt Anthony (35) in de nieuwe documentaire F*CK DRUGS.
Zijn eerste seksuele ervaring is met een jongen die hij online ontmoet als hij zeventien is. Zoals veel homoseksuelen, voelt hij zich gedwongen om in het geheim af te spreken, op plekken waar niemand hem kan zien. Plekken die vaak onveilig zijn.
‘Dan zit je op een bankje in het park. In het donker. Alleen’, blikt hij terug. Het is de ultieme paradox: zijn hele jeugd leert hij van zijn ouders dat je nooit iets moet aannemen van een vreemde. Maar daar zit hij dan, ’s avonds in een park te wachten op een onbekende. Daar gebeurt het: zijn eerste zoen. ‘Zo gaat dat eigenlijk. Jezelf constant in gevaar brengen in de hoop dat je eindelijk iemand tegenkomt’, zegt Anthony.
Anthony groeit op met een vader die geen probleem maakt van zijn seksuele oriëntatie, maar zijn gelovige Jamaicaanse moeder kan het niet accepteren. ‘Ze heeft zich in slaap gehuild naast me. Wat heel erg traumatisch is’, vertelt hij. Tot op de dag van vandaag hoopt zijn moeder dat hij uiteindelijk met een vrouw eindigt.
Op zijn negentiende krijgt hij te horen dat hij hiv-positief is. De impact is groot. ‘Ik zag me geen toekomst hebben met een man.’ Voor Anthony betekent dit een lange periode van angst, eenzaamheid en zelfbescherming: ‘Elke seksuele interactie die je hebt is zwaar.’ Pas wanneer hij medicatie krijgt en niet meer besmettelijk is, ontstaat er weer ruimte voor zijn verlangens.
Niet lang daarna belandt hij in Berlijn, waar hij voor het eerst naar een chemseks-feest gaat. Hij neemt daar voor het eerst GHB en ketamine en is direct verkocht: ‘Dit is wat het kan zijn en dit is wat ik wil.’ Om de drie kwartier neemt hij ook nog een lijntje MMC. ‘Het maakt me geil. Maar het geeft me tegelijkertijd ook focus.’
Alles ervaart hij veel intenser: het genot, de warmte van andere lichamen, geuren die hij normaal niet zou opmerken en het synchroon hijgen. ‘Het is zo leuk dat iedereen oké is met zichzelf en op zoek is naar connectie en op zoek is naar seks’, zegt Anthony. Inmiddels heeft hij al dertien jaar ervaring en heeft hij 376 sessies, ook wel chills genoemd, meegemaakt.
‘Iedereen is het een beetje gewend dat er iemand out gaat’, vertelt Anthony. Die persoon wordt dan in een andere kamer gelegd en om de zoveel tijd wordt gecheckt of de persoon nog leeft. Soms worden de hulpdiensten ingeschakeld.
‘Ik heb het misschien een handjevol keren gehad, dat ik onaangenaam out ging.’ Op zulke momenten wordt het zwart voor zijn ogen, waarna hij pas enige tijd later weer bij bewustzijn komt. ‘Je wordt wakker en er is gewoon een gedeelte uit je geheugen gewist.’ Hoewel dit op zichzelf al riskant is, schetst Anthony een nog veel grimmiger beeld: ‘Er zijn zeven jongens uit de chemseks-community, die zijn overleden. Veel waren zelfmoord en overdosis. Het heeft me een tijdje ook bang gemaakt, dat ik dezelfde kant op zou gaan.’
Hij krijgt een paniekaanval nadat hij zich heeft verslapen voor zijn werk. Vervolgens wordt hij op het werk langdurig ziek gemeld. Daardoor groeit de angst dat hij overbodig zou zijn en er niet meer zou kunnen werken. Terwijl hij thuis op het balkon staat, slaat de wanhoop toe: ‘Ik keek naar de reling en dacht: als ik hierover spring, ga ik dan dood? Want ik ben op de derde verdieping, dus waarschijnlijk zal ik mezelf heel erg veel pijn doen, maar ik zou niet doodgaan.’ Hij spreekt zelf over het ‘halen van demonen’, waarmee hij doelt op het moment dat hij volledig wordt overspoeld door deze diepe angst, pijn en paniek.
Op de chills laat hij vooral een sociale versie van zichzelf zien: grappig zijn, entertainen, in de smaak vallen, een soort rol spelen om erbij te horen en de sfeer goed te houden. ‘Maar de binnenste laag van wie ik echt ben… ik laat niet snel m’n kern zien’, zo sluit Anthony af.
Meld je snel en gratis aan voor de BNNVARA Nieuwsbrief!