Wolven wereldwijd ontwikkelden verschillende schedelvormen, mede door menselijke invloed.

Wolven over de hele wereld verschillen in de vorm en grootte van hun schedels. Niet alleen hun leefomgeving speelt daarbij een rol; ook menselijke activiteiten hebben invloed gehad op de evolutie van verschillende wolvenpopulaties. Dat blijkt uit een internationale studie onder leiding van onderzoekers van de Universiteit van Oulu in Finland.

Wetenschappers onderzochten 227 wolvenschedels uit Europa, Azië en Noord-Amerika met behulp van moderne driedimensionale analysetechnieken. De resultaten laten zien dat wolven zich door de eeuwen heen hebben aangepast aan hun omgeving. Klimaat, geografische ligging en het soort prooidieren hebben bijgedragen aan verschillen in schedelvorm.

“Populaties die in verschillende gebieden leven, krijgen te maken met andere ecologische omstandigheden. Die verschillen zijn zichtbaar in hun schedels”, zegt Dominika Bujnáková, onderzoeker aan de Universiteit van Oulu en hoofdauteur van de studie.

Toch blijkt uit het onderzoek dat de natuur niet de enige kracht achter deze verschillen is. Menselijke activiteiten hebben de afgelopen tweehonderd jaar een grote invloed gehad op wolvenpopulaties. In grote delen van Europa en Noord-Amerika werden wolven zwaar bejaagd, waardoor veel populaties sterk afnamen of verdwenen. Afname van populaties, versnippering van leefgebieden en door mensen beïnvloede herkolonisatie hebben de uitwisseling van genen beperkt en de fysieke verschillen tussen wolvenpopulaties versneld.

Sommige populaties keerden later terug, bijvoorbeeld door natuurlijke uitbreiding vanuit aangrenzende gebieden. Andere groepen kregen te maken met vermenging met wolven uit andere regio’s. Volgens de onderzoekers hebben deze veranderingen blijvende gevolgen gehad voor de ontwikkeling van wolvenpopulaties, ook zichtbaar in hun lichaamsbouw.

De bevindingen zijn belangrijk voor natuurbeheer. Bij het verplaatsen of opnieuw uitzetten van wolven moet rekening worden gehouden met de verschillen tussen regionale populaties. Wolven uit verschillende gebieden zijn niet altijd volledig aangepast aan dezelfde leefomstandigheden. De onderzoekers maakten ook gebruik van historische museumcollecties. Oude schedels, die soms tientallen jaren geleden zijn verzameld, maakten het mogelijk om veranderingen tussen wolvenpopulaties in kaart te brengen.

De studie “Global Drivers of Morphological Variation in Grey Wolves” werd in juni 2026 gepubliceerd. De onderzoekers concluderen dat de schedel van een wolf niet alleen de invloed van de natuur weerspiegelt, maar ook het langdurige effect van menselijke aanwezigheid.

Bron: University of Oulu