Vergiftiging door rattengif blijft onverminderd hoog, treft ook wilde dieren

Ratten- en muizengif komt nog steeds op grote schaal terecht bij wilde dieren waarvoor het niet bedoeld is, zoals vossen, steenmarters, egels, roofvogels en uilen. Strengere regels voor het gebruik van deze middelen, die sinds 2023 gelden, hebben niet geleid tot een blijvende afname van deze zogenoemde doorvergiftiging. Dat blijkt uit onderzoek van Wageningen University & Research (WUR), het Dutch Wildlife Health Centre (DWHC) en CLM Onderzoek en Advies, in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.

Sinds 2023 mogen professionele plaagdierbestrijders ratten- en muizengif alleen gebruiken als andere maatregelen, zoals vallen, onvoldoende werken. Ook gelden strengere eisen voor de opleiding van plaagdierbeheersers en de certificering van hun bedrijven. De regels moeten onder meer vergiftiging van mensen en dieren verminderen.

Toch krijgen veel wilde dieren het gif nog steeds binnen. Dieren kunnen rechtstreeks van het gif eten, maar roofdieren raken vooral vergiftigd doordat zij besmette ratten, muizen of andere prooidieren opeten. Het gif verstoort de bloedstolling en kan leiden tot ernstige inwendige bloedingen en een voortijdige dood.

De onderzoekers vonden ratten- en muizengif in alle onderzochte vossen en vrijwel alle steenmarters. Ook werd het aangetroffen in 84 procent van de onderzochte egels en in 58 tot 100 procent van de onderzochte roofvogels en uilen. Vergeleken met een eerder onderzoek uit 2019 is de doorvergiftiging niet afgenomen. Ook de gemeten concentraties van het gif zijn de afgelopen jaren niet blijvend gedaald.

Volgens de onderzoekers zijn een betere uitvoering of verdere aanscherping van het beleid en blijvende monitoring nodig om de doorvergiftiging van wilde dieren terug te dringen. Voor het onderzoek zijn monsters gebruikt van dieren die al waren overleden of waren ingezonden voor pathologisch onderzoek; er zijn geen dieren speciaal voor het onderzoek gedood.

Bron: CML