Deze Siberische grondeekhoorn loopt al snuffelend over de bodem van het bos. Tijdens het wandelen in de Tilburgse bossen kwam Jan Rosmulder de eekhoorn tegen. Nu de winter bijna voorbij is worden ze langzaam weer actief.
De Siberische grondeekhoorn leeft, zoals de naam al zegt, vooral op de grond. Het dier kan ook ontzettend hoog klimmen (20-30 meter hoog), maar komt meestal niet hoger dan 7 meter. Ze houden van bossen gelegen op hogere zandgronden, want daar kunnen ze grote burchten uitgraven. Tijdens zware regen schuilen ze daar graag.
Zo’n burcht is ongeveer 50 cm diep en heeft gangen tot 2 meter lang. Er zitten meerdere kamers in de burcht, waaronder een voorraadkamer. Hier legt de grondeekhoorn voedselvoorraden aan voor de winter. Tijdens de winterslaap kan een Siberische grondeekhoorn namelijk af en toe even wakker worden om de wintervoorraad met zaden aan te spreken. Met twee kilo zaden heeft de eekhoorn ruim voldoende om de winter door te komen.
De kleine eekhoorns komen oorspronkelijk niet uit Europa. Eigenlijk komen ze voor in de naaldbossen van de Aziatische taiga's. Een andere naam is dan ook ‘Aziatische grondeekhoorn’ of ‘Koreaanse grondeekhoorn’. Hoe komen ze dan hier terecht? Ooit zijn er een aantal dieren uit gevangenschap ontsnapt en nu hebben ze succesvol een populatie gesticht in de buurt van Tilburg en Weert.
Van nature komt er in Nederland maar één eekhoornsoort voor. Dit is de soort waar iedereen aan denkt bij het woord ‘eekhoorn’: de rode eekhoorn. Die is te herkennen aan de typische roodbruine vacht, pluimoortjes en dikke pluimstaart.
Bron: Zoogdiervereniging en Waarneming.nl
Thema's:
Meer over:
siberische grondeekhoornMaandag, woensdag en vrijdag versturen wij je alle informatie uit de radio en tv-uitzending en het laatste internetnieuws.