Op pad met Menno Bentveld: Vroeg- en laatbloeiers

"Ik dacht altijd: bloesem, da’s nou echt iets van maart en april", aldus Menno Bentveld in zijn column voor de Varagids. "Maar nee hoor, de natuur heeft het weer anders bedacht. Bloeiers heb je namelijk het hele jaar door." Soms is er geen touw aan vast te knopen.

Lees hieronder de volledige column:

De natuur lezen is een glibberig pad. Ik geef het je te doen. Soms is er geen touw aan vast te knopen. Ganzen die in het voorjaar naar het noorden vliegen bijvoorbeeld. ’s Morgens vroeg zie je ze gaan, op weg naar broedgebieden in Scandinavië, begeleid door melancholisch gegak, dag jongens, tot in het najaar! Maar niks hoor, de dieren vliegen gewoon van een meer waar ze de nacht hebben doorgebracht naar belendende weilanden om te grazen en te poepen en de boer tot wanhoop te drijven en daarna weer volgevreten terug te keren naar het water. Welke gans op welk moment waarom waarheen vliegt en in welke vliegformatie: da’s met recht hogere vogelkunde.

Dan: het vertrappen van plantjes. Is niet goed, moet je niet doen. Is voor geen enkel bloempje fijn. Zou je denken. Ware het niet dat nou juist het madeliefje, onze nationale bloem, daar wel bij vaart. Doordat z’n blaadjes plat op de grond liggen overleeft hij het als er iemand op zijn kop staat. Waar zijn tere buurman het onderspit delft krijgt de madelief extra zonlicht waardoor hij snel weer overeind komt. En als het gazon strak gemaaid wordt en je denkt: dat was het einde van al die mooie bloemetjes, wordt zijn zaad juist extra verspreidt, ergo: nog meer madeliefjes.

Tot slot: bloesem en bloeiende planten. Blijkt ook een puzzel. Ik dacht altijd: bloesem, da’s nou echt iets van maart en april. Zie nou toch zo’n appelboomgaard met bijtjes en hommels rond witte en zachtroze bloemetjes: prachtige hoor, de lente is op stoom! Maar nee hoor, de natuur heeft het weer anders bedacht. Bloeiers heb je namelijk het hele jaar door.

De blaadjes zijn nog niet van de bomen — overigens vallen niet alle blaadjes van de boom, maar laten we het in ’s hemelsnaam niet nog ingewikkelder maken dan het al is — of er staan alweer struiken in bloei. Winterjasmijn, sierkers, mahoniestruik. Niet allemaal inheems, niet allemaal in het wild, ik weet het, maar het staat nou eenmaal buiten in bloei en brengt je in verwarring. Winterkamperfoelie? Bloeit in december. Toverhazelaar? In januari. Het peperboompje? Februari. En ga zomaar door tot in… december.

Jaarrondbloeiers! Er valt weinig chocola van te maken. En waar de ene bloeier veel te vroeg is voor de tijd van het jaar (klimaatverandering!) is de ander weer precies op tijd (sneeuwklokjes in de sneeuw!) Ik heb het opgegeven. Ik verdiep me nog steeds in vogelgeluiden, voor vlinders doe ik mijn uiterste best, met paddenstoelen ben ik een eind op streek, maar bloeiers? Ik durf er geen slag naar te slaan.