Op pad met Menno Bentveld: Hoop na hoop

De koddige mol is geliefd als stripfiguur of kinderknuffel. Maar zodra een molshoop in een tuin verschijnt, slaat de liefde om in haat. "Maar mensen! Een mol! Hoe veel mooier kun je het hebben", schrijft Menno Bentveld in zijn wekelijkse column voor de Varagids. "Dat een mol precies jouw landje uitkiest, zegt iets over de gezondheid van je bodem."

Lees hieronder de gehele column:

Van alle koddige, wollige dieren met piep-piep-kleine oogjes en grappige graafhandjes is de mol degene met het slechtste imago. Knuffels, pyjama’s, tekenfilms, sokken, televisieprogramma’s; je kunt het zo gek niet bedenken of de mol wordt vereerd en gekoesterd. Maar daarnáást wordt hij ook intens gehaat. Met vallen, tuingereedschap, verdelgingsmiddelen en glasscherven wordt het dier te vuur en te zwaard bestreden. Hij moet weg uit de moestuin, uit het gazon, uit het weiland en van het voetbalveld. Het lijkt alsof hij geen goed kan doen en overal waar hij verschijnt zo snel mogelijk wordt weggepest. Hup! Naar de buren! Liefst nog wat verder.

Mijn lief kan levendig vertellen over hoe haar vader ooit de mollen uit hun Achterhoekse moestuin verwijderde. De enorme moestuin achter de boerderij, waar zes families van konden eten, werd door vader Dirk bewaakt als ware het een goudschat. Op een of andere manier, vraag me niet hoe, wist hij hoe laat de mol zijn snuit boven de grond zou steken. Klokke twaalf stond Dirk dan in het veld, bats in de hand. Stokstijf wachtend, als een reiger naast de molshoop.

Drie, vier minuten, meer was het niet, voordat de mol zich vertoonde en na een zwiep met de schop vloog hij door de lucht. Op weg naar de buren ofzo, dat vertelt het verhaal niet, of naar Duitsland, dat kan ook, dat lag immers maar 150 meter verderop. Hadden ze daar einen Maulwurf extra. Dat het wegvangen van mollen totaal geen zin heeft aangezien een territorium binnen de kortste keren weer wordt ingenomen door een volgende mol, zal ik ze daar niet gaan vertellen. Ze zien me aankomen, Randstedelijke wijsneus, of ik iets van moestuinen en mollen weet!

Maar mensen! Een mol! Hoe veel mooier kun je het hebben? Gratis beluchting van je bodem! De zuurstof die door de gangen stroomt is van levensbelang voor plantenwortels en bodemdieren. Bestrijding van insecten! Laat die mol maar huishouden onder larven, kevers en slakken. De mol als pootaarde-leverancier! Door de molshopen wat te verspreiden over je gazon of border verrijk je je tuin. De mol als archeoloog! Vaak genoeg komen er door al dat gegraaf potscherven, Romeinse munten of pijpenkopjes naar boven. En dat een mol precies jouw landje uitkiest, zegt iets over de gezondheid van je bodem.

Gelukkig wint de mol – niet alleen als stripfiguur of kinderknuffel, maar óók als oer-Hollands zoogdier – aan populariteit. Getuige het succes van de jaarlijkse Mollentelling. De Zoogdiervereniging wil immers graag meer weten over de verspreiding van het diertje en daarom vond er vorige week een telling plaats waaraan iedereen kon mee doen. Meer dan 75.000 hopen werden er gemeld. Goed voor de statistieken en goed voor de aandacht voor de mol. Want van zijn stage presence moet hij het niet hebben. Wie ziet er nou ooit een mol? Alsof je zin hebt om een kwartier stokstijf naast een molshoop te posten…