Amelisweerd: domein van zanglijster | Nationaal Vogelconcert #4 + filmpje

In de vroege morgen, met de ruis van snelwegen op de achtergrond, betreden Christien ter Haar van de Vogelbescherming en verslaggever Rozemarijn Amelisweerd. Het oude landgoed bij Bunnik huist een scala aan vogels, waaronder de roodborst, winterkoning en bosuil. En deze ochtend, van begin tot eind, is er één continue te horen: de zanglijster.

“We zijn precies op tijd voor de roodborst”, zegt Christien terwijl ze de eerste stappen in Amelisweerd zet. Het is 5 uur ’s ochtends, pikkedonker en de andere vogels houden zich nog stil. De waterachtige zang van de roodborst echoot tussen de bomen door. “Die begint zeker wel een uur voor zonsopgang. Sommige roodborsten gaan zelfs de hele nacht door”, vertelt Christien.

Even later volgt ook de hoofdrolspeler van het vogelconcert in Amelisweerd: de zanglijster. “Een zanglijster zoekt vaak een zangpost op, een mooie tak of een top van een boom”, zegt Christien. Typerend aan de zang van deze soort is de herhaling. "Twee, drie, vier keer meestal", legt Christien uit. "Maar het zijn altijd weer andere dingetjes. Dus ik vind elke zanglijster weer verrassend."

Jonge vogels hebben al een eigen repertoire. Dat is gedeeltelijk geleerd van vader en van vogels in de omgeving. "Daar zitten ook vaak imitaties in", aldus Christien. "Oudere vogels bouwen een groter repertoire op, want dat is aantrekkelijker voor een potentiële partner. Dus je zou al een inschatting kunnen maken of het een oudere vogels is die veel te vertellen heeft, of juist nog een jong beest."

Even later wordt nog een andere soort wakker aan de rand van het bos: de winterkoning. Het geluid van de winterkoning overstemt vele andere klanken en is het best te omschrijven als een mitrailleurgeluid. "Er zit altijd een geweer in. Met allemaal trillers", zegt Ter Haar. Lopend door Amelisweerd duikt de kleine bruine vogel met opstaande staart op verschillende plekken op: laag op de grond bij struiken, tot bovenop een paaltje langs een open veld.