© Netflix
Drama over een achterstandswijk in de Engelse hoofdstad had ook prima zonder superkrachten gekund.
Een serie als Top Boy, over drugsdealers in Londen, bewijst eens temeer dat de realiteit (het leven in achterstandswijken in de Engelse hoofdstad) voldoende inspiratie is voor overweldigende verhaallijnen. Een beetje aangedikt natuurlijk, zoals een goede scenarist betaamt. Dramatisatie heet dat; alleen maar kijken naar de banaliteiten tussen de mooie dingen in vinden de meeste mensen buitengewoon vervelend.
Het is in die zin jammer dat Supacell weer op superkrachten leunt, omdat de bedenker, rapper Rapman, zonder die gimmick in principe ook een interessant verhaal had gehad. Acteur Tosin Cole speelt Michael Lasaki, een arme begin-twintiger uit Zuid-Londen die zijn brood verdient met het rondbrengen van pakketjes. Het gaat Lasaki voor de wind, en hij staat op het punt om zijn vrienden ten huwelijk te vragen. Totdat hij op een dag ineens op straat wordt neergestoken als hij weigert ‘rondbrenggeld’ te geven aan een groepje jeudgcriminelen.
© Netflix
Maar even later zit hij toch weer springlevend in de bestelbus. Dat blijkt dus iets te maken hebben met een speciale gave, maar ook met dubbelgangers. In de openingsscène van Supacell wordt al iets gesuggereerd met een ondergronds gevangenis vol potentiële superhelden die wordt gerund door een ogenschijnlijke bad guy gespeeld door Eddie Marsan (Ray Donovan). Maar zonder al die poespas was de premisse van Supacell ook aantrekkelijk: het blijkt voor jonge man een behoorlijke beproeving om op het rechte pad te blijven.
Ja, natuurlijk fungeren die superkrachten vaak ook als een metafoor voor de maatschappelijke problematiek. Maar we zijn de laatste jaren murw gebeukt met dit soort genretelevisie. Met sociaalrealisme is niets mis.
Supacell S01, vanaf 27 juni bij Netflix
Ontvang elke werkdag de beste kijktips met de Avondeditie-nieuwsbrief