Zoöcide: een woord dat we zouden moeten kennen

Elke seconde worden wereldwijd 2600 kippen, varkens en koeien en nog eens 30.000 vissen gedood. Deze praktijk wordt in de regel aangeduid als landbouw en voedselproductie. We noemen het geen moord, maar slacht. Mensen zeggen niet dat ze dieren eten, maar vlees, biefstuk, karbonade, nuggets en sushi.   

Woorden doen ertoe. Eerder zijn de termen genocide en meer recent ecocide en femicide bedacht om de ernst van een situatie te duiden. Cide is een Latijns woord dat staat voor doden, moord of vernietiging. Genocide is het uitroeien van groepen mensen. Ecocide is het vernietigen van ecosystemen. Femicide maakt duidelijk dat teveel vrouwen het slachtoffer zijn van moord. Een nieuwe term als zoöcide kan in één klap duidelijk maken wat we dieren aandoen.

Het is eigenlijk vreemd dat deze term nog niet bekend is. Dit toont aan dat de grootschalige slacht nog steeds wordt gezien als normaal. Alleen veganisten erkennen zoöcide en handelen ernaar. Het gaat om slechts een half procent van de Nederlandse bevolking, zo'n 90.000 mensen. Het grootste deel van de bevolking faciliteert zoöcide door te betalen voor dierlijke producten. 

Dat we de dieren opeten, lijkt de massamoord van dieren te rechtvaardigen. Het fokken en doden van dieren en het vangen van vissen wordt gezien als noodzakelijk om de bevolking te voeden. Steeds meer onderzoeken tonen echter aan dat het voor de volksgezondheid en planetaire gezondheid essentieel is om geen of tenminste minder dieren te eten. Vlees is dus niet alleen overbodig, maar zelfs schadelijk. Het tegengaan van zoöcide lost direct een deel van de ecocide op, aangezien de teelt van veevoer resulteert in de ontbossing van het regenwoud in de Amazone. Veevoer houdt wereldwijd een gebied ter grootte van het continent Afrika bezet. Als de vraag naar vee(voer) krimpt, ontstaat ruimte voor herstel van ecosystemen. 

Varkens en kippen worden vergast en de keel doorgesneden. Koeien worden in het hoofd geschoten. Bij onverdoofde rituele slacht lijden koeien minutenlang. Veel mensen zijn trots op onze landbouwsector en stellen dat de slacht hier beter geregeld is dan in het buitenland. Nederland mag echter ook trots zijn op vlees-en zuivelvervangers die een ruime plek in de supermarkten hebben veroverd. Wie alle vleesvervangers uitprobeert is zo een paar weken verder. Zoöcide is dus niet nodig en eigenlijk niet te rechtvaardigen. 

Het wordt tijd dat we onder ogen zien dat wij mensen een wrede soort zijn. We fokken dieren, stoppen ze in kleine hokken, vervoeren ze levend naar het buitenland of naar slachthuizen in eigen land. Dat is zoöcide. Het verschil met genocide, ecocide en femicide is dat bijna iedereen eraan meedoet, zonder stil te staan bij de nooit eindigende stroom aan dierlijke slachtoffers. Maar er komt een tijd dat we inzien hoe bruut we met dieren omgaan. Veel mensen twijfelen al wel over overmatige vleesconsumptie, maar handelen nog niet in overeenstemming met dit inzicht. Vlees en dierlijke producten eten is te makkelijk en alomtegenwoordig. Daarom is het belangrijk om het beestje bij de naam te noemen. Iedereen die vlees, zuivel, ei en vis eet, is medeplichtig aan zoöcide. Hopelijk komt er gauw een einde aan deze dieronterende praktijken.