
Erg massaal lijkt de studenten- en scholierenstaking tegen de oorlog niet te zijn geworden. Althans in Nederland. Media rapporteerden plukjes van enkele tientallen tot maximaal enkele honderden jongeren. Vers twee is wat er zou gebeuren als politici meer deden dan speculeren over de wederinvoering van de opkomstplicht want dan wordt theorie ineens praktijk, vooral als de Russen echt voor de deur staan.
Voorlopig krijgen jongeren niet meer dan een brief van Defensie waarin ze gewezen worden op de vele loopbaanmogelijkheden die Defensie biedt. Dat kan echter snel escaleren.
Opkomstplicht betekent dat je jonge mensen voor hun twintigste al vraagt hun leven in de waagschaal te stellen voor het vaderland. Meer in concreto: ze krijgen die vraag voorgelegd door landgenoten die omwille van hun leeftijd thuis mogen blijven. Zij houden welsprekende betogen over de vrijheid, de democratie, de verworvenheden en de waarden die wij moeten verdedigen. Hun strijd zal echter moreel zijn, gevoerd vanuit de leunstoel en niet op het slagveld.
Deze verheven prediking komt binnen bij een generatie die nauwelijks kans heeft op een huis, die zich in toenemende mate door AI beroofd ziet van beginnersbanen en die om een behoorlijke opleiding af te ronden vaak enorme schulden moet maken. Zou zij bereid zijn om zich voor een schrale toekomst dood te vechten?
Bij weerbaarheid behoort een samenleving die in ruil voor offers concrete perspectieven biedt aan al haar burgers. Anders wachten ze in de zijlijn af wie de oorlog zal winnen die de hunne niet is. Ze hebben immers zelf niets te verliezen behalve hun leven.
Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen net zo min als dat rond het UWV en de affaire van het Groninger aardgas.
Beluister het Geheugenpaleis, de wekelijke podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis.Nu respijt voor Jetten