
cc-foto: Mahleriana/Flickr
Angst voor de toekomst beïnvloedt grote en kleine dromen.
Het nieuwe jaar nadert met rasse schreden en ik zie het met gemengde gevoelens tegemoet. Zal ik komend jaar mijn hoofd boven water kunnen houden met alle stijgende lasten is een vraag die dagelijks door mijn hoofd spookt.
Schrijven over de zorgen die je in een uitkering hebt. Het lijkt nog steeds in de taboesfeer te zitten als ik sommige reacties op Joop lees. Ja, ik heb een vast inkomen en daar ben ik dankbaar voor.
Feit is dat voor iedereen de kosten even hard omhoog gaan. Elk inkomen heeft er last van dat de zorgverzekering en de boodschappen opnieuw stijgen volgend jaar. Zeker omdat de boodschappen in de winkel volgend jaar naar verwachting tot wel 10% gaan stijgen! Zo koop ik wc papier al jaren in een goedkopere winkel om de hoek maar zal dit ook met groente en vlees gaan doen.
Het afgelopen jaar had ik steeds vaker moeite om het einde van de maand te halen. Dat terwijl ik echt geen gekke dingen doe naast mijn vaste lasten. Voor mij zijn boodschappen net als bij vele anderen een flinke kostenpost geworden. Het zijn keuzes die je maakt in de supermarkt en daarbuiten. Hoe besteed ik mijn geld en wat is haalbaar qua energie? Nu de boodschappen komend jaar weer hard omhoog gaan zal ik extra goed opletten en buiten mijn gewone referentiekader gaan denken.
Daarnaast hebben mijn katten wat meer zorg nodig nu ze wat ouder zijn. Ze worden komend jaar 15. Tot nu toe hebben ze het qua gezondheid altijd goed gedaan (effe afkloppen) maar je weet niet hoe het verder zal gaan. Zo ga ik nu maandelijks naar de dierenarts voor de nageltjes van Mickey. Het lukt me niet om dat zelf te knippen. Dat is dus een extra kostenpost in de maand. Ik doe het met liefde want mijn katten geven mij al die tijd dubbel zoveel liefde terug.
Omdat ik veel thuis ben vind ik het fijn om Netflix te kijken. Helaas gaat ook dit volgend jaar veranderen omdat er reclames tussendoor gaan komen. Ik heb een enorme hekel aan reclames, dat haalt me direct uit het verhaal. De keuze is dan: wat ga ik doen? Overstappen op een andere streamingdienst? Anders wordt het wel een hele lange avond zonder afleiding van de dagelijkse realiteit. Want ook als Wajong'er heb je recht op vermaak in de avond, wat voor mij haalbaar en betaalbaar is.
De vraag is of het zinvol is om dit soort ‘luxe’-artikelen aan banden te leggen voor mensen die met minder rondkomen. Het is voor mij een bewuste keuze om geen tv te hebben. Met Netflix kan ik zelf kiezen welke series en films ik wil kijken zonder reclames. Omdat ik 's avonds veel alleen thuis ben is dit voor mij een rustgevende ontspanning.
In een wereld die in rap tempo verandert is bij jezelf blijven een enorme uitdaging. Rust en creativiteit zijn dingen die mij door deze warrige/donkere periode heen helpen.
Had ik liever een betaalde baan gehad? Ja natuurlijk zonder twijfel. Maar ik accepteer mijn situatie zoals het is. En met een beetje hulp van de samenleving kan ik op mijn voorwaarden deelnemen.