Wie krijgt de mijter en waarom weet niemand iets?

Nederland verkeert in onzekerheid. Niet vanwege de woningnood, de zorg of box 3. Nee, er is iets veel ernstigers aan de hand. We weten niet wie de nieuwe Sinterklaas is!

Een paar weken geleden kwam het nieuws naar buiten dat Sinterklaas Stefan ermee stopt. Stefan hangt zijn mijter aan de wilgen. En ik geef toe, heel even veranderde ik in Pietje Paniek. Want lieve mensen, ik was nét aan Stefan gewend. Na het vertrek van Sinterklaas Bram moest ik toch even omschakelen. Vervolgens kwam Stefan. Dat vergt nogal wat van een mens om zich hieraan aan te passen.

En wat bleek, Stefan was inmiddels alweer vijftien jaar Sinterklaas. Kennelijk heb ik wat moeite met veranderingen. Gelukkig ben ik verder een toonbeeld van geestelijke flexibiliteit.

Enfin, Stefan vertrekt. Het land moet verder. Want wie wordt de nieuwe Sint? Een vraag die niet alleen mij bezighoudt, maar vermoedelijk ook menig huishouden waar de televisie op 9 november om zes uur werd aangezet. Die avond zou het gebeuren. De eerste uitzending van het Sinterklaasjournaal. Eindelijk duidelijkheid. Ik zat er klaar voor, met de spanning van een kleuter. (Ik ben overigens bijzonder benieuwd naar de kijkcijfers)

Maar we kregen het niet te horen. Helemaal niets. Geen witte rook uit de schoorsteen. En geen nieuwe bisschop die vanaf een balkon naar het volk zwaaide. Nederland werd gewoon aan zijn lot overgelaten. Ik vind dit eerlijk gezegd een schandalige gang van zaken. We betalen belasting, houden ons min of meer aan de verkeersregels en accepteren dat de chocoladeletters elk jaar krimpen en de prijzen stijgen. Dan mag je toch op zijn minst verwachten dat de publieke omroep ons vertelt wie er straks op dat paard zit?

Ik verwacht dan ook vandaag Kamervragen. En nee, niet van die halfslachtige vragen waar een staatssecretaris zich er met vier nietszeggende volzinnen uit weet te wurmen. Nee, ik wil een spoeddebat. Desnoods een parlementaire enquête. Wie wist wat? Wanneer wist men het? En waarom zijn de Kamer en het volk niet geïnformeerd?

Box 3 kan wel even wachten. Vermogensbelasting is leuk en aardig, maar we hebben hier een man zonder opvolger die jaarlijks miljoenen kinderen moet uitleggen waarom hun verlanglijstje niet volledig wordt gehonoreerd. Eigenlijk de ideale minister van Financiën.

En hier kan het kabinet trouwens nog iets van leren. Rob let dus even goed op. Want hoe krijgt het Sinterklaasjournaal het voor elkaar om de identiteit van de nieuwe Sint geheim te houden, terwijl de miljoenennota ieder jaar voortijdig op straat ligt? Bij het ministerie van Financiën hoeft iemand maar een nietmachine aan te raken of de inhoud ligt al bij de pers. Maar bij het Sinterklaasjournaal? Geen anonieme bronnen, of vallende nietmachines. Zelfs de gebruikelijke deskundigen hebben werkelijk geen flauw benul.

Zouden we de complete beveiliging van staatsgeheimen maar moeten uitbesteden aan de NTR? Of de formatie van een volgend kabinet laten begeleiden door de Hoofdpiet? Of toch niet? Want als de politiek zich met de benoeming gaat bemoeien, krijgen we eerst drie maanden ruzie over de vraag of Ozosnel wel voldoende draagvlak heeft. Voor je het weet, zit er op 5 december een demissionaire Sint op het paard.

Ondertussen blijf ik wel met huiskamervragen zitten. Is de opvolger al gekozen? Heeft het paard wel inspraak gehad? Moet de nieuwe kandidaat eerst door een veiligheidsonderzoek van de AIVD?

Ik zit dus vanavond om zes uur opnieuw klaar voor het Sinterklaasjournaal en de speculaasies. Niet omdat ik nieuwsgierig ben hoor. Ik ben een volwassen vrouw met belangrijkere zaken aan mijn hoofd. Zoals de vraag of er nog pepernoten in de kast liggen.

Dag hoor!