Wie gaat ons beschermen?

"En op wie ga je stemmen 18 maart?"

Ik was niet zeker of het geluid bij mijn droom hoorde. Iemand sprak me duidelijk aan. Ik sliep nog diep in een nachtmerrie. Ik hoorde bommen vallen en explosies, ik hoorde gekrijs van gewonde mensen en dieren. Een iemand schreeuwde de naam van zijn kind. Er was veel stof en verstikkende rook om mij heen. Ik draaide naar links en naar rechts, in een wanhopige hoop om alles wat mij dierbaar is bij elkaar te rapen. Zodat wij samen weg konden vluchten. Weg uit de hel die ons (wederom) was aangedaan. 

Die stem bleef koppig diezelfde vraag stellen: "En op wie ga je stemmen 18 maart?"

"Rot op met je verkiezingen, aub. Zie de ellende om mij heen. Zie de ellende om mijn medemensen en de dieren heen. Onze stem stelt niks voor. Hou toch op, aub!"

Bezweet en angstig werd ik wakker uit mijn nachtmerrie. Opgelucht dat de gedroomde hel mij nu in ieder geval bespaard is, zette ik koffie. Ik dronk het vervolgens ook, maar elke slok smaakte bitter. "Ik zit nu veilig, ja. Maar voor hoe lang nog?"

Vandaag volgde ik een opleiding. Met allerlei Hollandse mensen. Ik was de enige allochtoon. Tijdens onze pauze begonnen zij over de oorlog in Iran. En vroegen zij mij of ik bang ben. Dat de oorlog zich tot over ons Nederland gaat verspreiden. 

"Bang ben ik niet. Wel enorm verdrietig vanwege het leed daar. En ik ben boos, ja. U, jij en ik hebben deze oorlog gefaciliteerd en (onbedoeld) gesteund door middel van onze stem."

Bij onze landelijke verkiezingen hebben wij onze vrede en onze toekomst toevertrouwd aan de hebzuchtige en ijdele zielen. Het rechts georiënteerde apparaat is nu aan de macht. Dat gaat zich voortaan bezighouden met zijn eigenbelang en dat van zijn achterban. Dat houdt in dat als ons Nederland door wie dan ook aangevallen en gebombardeerd zal worden, zij hun levens en hun (dierbare) bezittingen beschermd zullen hebben. Wanneer de oorlog onze dierbaren gaat begraven, zullen de machthebbers cocktails zitten drinken op een ver, zonnig eiland. Seks, drugs en rock and roll daarbij inbegrepen.

"Doe je ding vooral, maar de vraag blijft wie voor het gemeenschappelijke belang gaat opkomen en wie ons allen gaat beschermen? In het geval van..." 

Ons kabinet is wars van begrippen en waarden zoals solidariteit en eerlijkheid. Dit kabinet aarzelt niet om een individu op te offeren omwille van het belang van een ander individu. Integendeel. Waar dit kabinet voor staat is geen eerlijke verdeling van macht, inkomen en goederen, en kennis. De rijken zullen rijker worden, armen armer en zwakken nog zwakker. Er zal verder over de ruggen van armen en zwakken veel geld worden verdiend. Zorgcowboys zijn niet de enigen die dit kabinet toejuichen. Leed, angst en afhankelijkheid creëren is al lang ons heersende verdienmodel. Hoe doorbreek je dit? 

"Met je stem."

Maar even terug naar de dreigende oorlog. Wij worden geleid/verleid en aangestuurd door de ijdelheid en hebzucht, waar of niet? Dit kan ons echter onze levens kosten. In het geval dat ons Nederland daadwerkelijk in een echte oorlog verwikkeld raakt. Wie gaat ons dan beschermen? Zij? Ons kabinet?

Een beschermer kan pas een echte beschermer zijn als hij/zij ons echt beschermen wil. Willen zij ons beschermen? Of willen zij ons voor de trein gooien? En onze kinderen naar het brandende front sturen? Omwille van hun eigenbelang en dat van hun achterban?

In hun geval staat er veel op het spel om van dat lopende spel af te wijken. Het gaat hen om het geld, om status, om prestige. Of zie ik het verkeerd? Dat kan. 

Hoe dan ook... 

"En op wie ga je stemmen 18 maart?"

"Mijn stem op 18 maart heeft geen invloed op de landelijke politiek, maar wel op mijn lokale leven. Op het gebied waar mijn leven zich daadwerkelijk afspeelt en ik nog op steun durf te rekenen wanneer mijn leven in de knel komt. Hetzij door de geopolitieke toestanden of gewoon door de barre omstandigheden waarop ik als mens weinig tot geen invloed heb. Mijn lokale politici bieden mij nog de hoop. Mogelijk zijn zij minder ijdel en minder hebzuchtig dan die landelijke."

Mijn Hollandse collega's waren vandaag niet gerustgesteld door mijn verhaal. Ik vertelde dat de oorlog oprecht een verschrikking is. Ik waarschuwde hen ook dat er in Nederland geen kelders zijn om te schuilen als de bommen er aan komen. Ik waarschuwde hen van de lege supermarkten en het gebrek aan voedsel en water in het geval van een oorlog.  

Mijn Hollanders konden zich de (dreigende) ellende niet voorstellen. Een echte oorlog gebeurt vooral daar, en niet hier. Hier is de men zijn/haar vakantie aan het inplannen. Naar die ene Zon. Die hier ontbreekt. 

"Landelijke politiek gaat ons in de steek laten als het zover komt. Te ijdel, te hebzuchtig. Dus denk en reken op lokaal. Stem sociaal!"

"Beter een goede buur dat een verre vriend!"