Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

China klaar om Oceanië in te lijven

Nieuwe overeenkomst betekent grote machtsuitbreiding in gebied
Joop

Wel of niet verkracht?

  •  
11-08-2015
  •  
leestijd 5 minuten
  •  
190 keer bekeken
  •  
RTEmagicC_vrouwligtinbed300.png
Ik haat het woord verkracht. Ik voel me niet verkracht, maar gedwongen tot seks
Meer dan tien jaar geleden kreeg ik wat met een expat. Dat ging eigenlijk vlotter dan ik had gedacht, ik vond hem wel grappig, leuk gezelschap, maar echt vallen voor hem deed ik niet. Dat ik niet voor hem viel, begon meer en meer aan me te knagen. Na een klein half jaar besloot ik om, met lood in mijn schoenen, bij hem langs te gaan en te vertellen hoe de vork in de steel zat. Ik kon gevoelsmatig echt niet verder. Ik voelde me een huichelaar. Hij deed nog een lieve poging om me vanuit zijn thuisland te overtuigen om de relatie toch voort te zetten. Hij stuurde een bos rozen naar mijn huis. Ik was geroerd, maar vertelde hem meteen dat het geen invloed had op mijn keuze en gevoel. Vervolgens werd ie kwaad. Hij vond dat ik er een week over na moest denken. Dat dat geen invloed op mijn besluit had, leek niet echt door te dringen.
Hij begon meteen met een offensief om me te overtuigen wel te gaan. We zouden gewoon als vrienden kunnen gaan en hey, het was toch al betaald en het zou anders zonde van het geld zijn. Hij was vasthoudend, en ik vertrouwde en geloofde dat het dan echt wel zou kunnen, als hij me daar zo van kon overtuigen, om gewoon vriendschappelijk de reis te maken. We konden immers prima met elkaar omgaan en met elkaar lachen.
De trip was ook leuk. London was leuk en we vermaakten ons goed. We waren dan geen stel meer, maar dat bleek geen obstakel.
Tot we op de hotelkamer kwamen. Schijnbaar had hij hele andere ideeen gekregen van ons samenzijn. Waarop dat gebaseerd was, weet ik niet. We hadden toch duidelijk gesproken over onze onderlinge verhouding? Ik was om die reden toch bijna niet mee gegaan. Ik had niet aan hem gezeten, niet amicaal(ig) gedaan, niet geflirt, helemaal niks. Ja, ik was aanwezig. Op zijn verzoek, na mij overgehaald te hebben.
Hij wilde seks. Ik niet. Hij bleef erom zeuren. Ik bleef nee zeggen. Hij hield niet op met zijn gezeur. Hij gedroeg zich als een volwassen dreinend kind. In mijn beleving stond ie ongeveer te springen en te stampvoeten om zijn verlangens kracht bij te zetten. Ik wist niet wat er gebeurde. Hier had ik totaal geen rekening mee gehouden. En hij hield maar niet op. Ik vond het steeds enger worden. Hij gaat niet stoppen, schoot er door mijn hoofd. Erger nog: hij gaat je dwingen. Ik voelde me helemaal klem staan, in een stad waar ik niemand kende, op een slaapplek waar ik niemand kende, als vrouw met niet al te veel geld op zak (ik studeerde nog), als persoon die niet gewend is om hulp te vragen, noch van vreemden nog van haar familie. Klem. Dit ging gebeuren. Goedschiks of kwaadschiks en ik kon nergens heen. Vervolgens nam ik een besluit wat ik tot de dag op vandaag nog betreur. Ik besloot mij ondanks mijn nee en het absoluut niet willen mij ‘over te geven’ aan dit geheel. Het was een beslissing vanuit een soort debiele overlevingsgedachte. Ik dacht dit kan met of zonder geweld. Ik dacht in de laatste variant er relatief goed uit te kunnen komen. Tandjes op elkaar, even doorbijten, en je bent er vanaf.
Boy, I was wrong.
Voor het moment zelf werkte het prima. In de jaren erna werkte het ook prima. Mentaal schreef ik het gebeurde af als ongelukkige samenloop van omstandigheden, soort van date of weekend gone wrong. Ik merkte niets, ik voelde niets, het leven ging door. Die ontkenning en mijding werkte fantastisch. Het was ook zalig dat ik mezelf had wijsgemaakt dat het geen probleem was. Tot ik voor mijn werk een zedenzaak kreeg met bijna exact hetzelfde verhaal.
Ik schoof het verhaal weer in een mentale koelkast. Lekker veilig weggestopt. Nooit in stront roeren, toch? Het leek me een goed plan.
Maar inmiddels kan ik er echt niet meer omheen. Niet nu ik er echt last van heb. Dat wat ooit zo’n goed plan leek (meewerken), doet me nu de das om. Waarom heb ik niet gevochten? Gestreden? Waarom ben ik niet weggerend? Waarom ben ik als een mak schaap gaan liggen?
Ik dacht dat ik er zo vanaf was, maar het is allerminst de werkelijkheid. Ik weet wat er gebeurd is maar heb geen toegang tot de werkelijke herinnering. HOERA dissociatie. Een effectief afweermechanisme, maar de pijn is niet weg. Nee hoor, die kun je later nogmaals beleven. Na een paar fysieke herbelevingen, waarbij de omschrijving ‘hel op aarde’ nog vrij mild is, is het mij heel duidelijk dat ik er totaal NIET vanaf ben. Erger nog, het beinvloedt een groot deel van mijn dag. Mijn lichaam denkt in een continue staat van gevaar te zijn. Dat betekent continue spanning, slecht slapen, wakker worden, rare dromen en schrikachtigheid. Ook hoor ik alles wat je kan horen, ongeveer vier keer zo hard. Ik kan mensen horen praten op een afstand die ik eerst niet had kunnen verstaan. Hoort er ook bij. Deze klachten tezamen heten hyperarousal. Het gaat 24 uur per dag door. Soms redelijk gekmakend, kan ik je zeggen.
Ik wou dat ik terug in de tijd kon gaan. Dat ik mezelf kon vertellen dat vluchten of vechten altijd een betere strategie is dan bevriezen, wat ik deed. Ook wil ik andere vrouwen vertellen dat je moet strijden voor je fysieke integriteit. Zoals je bij mij ziet, het is het echt niet waard, en je lost er niets mee op. Ik dacht slim te zijn en de schade te minimaliseren, maar het is allerminst waar.
Ik voel me het woord verkrachting onwaardig. Ik ben niet aan mijn haren gesleept, mijn mond is niet dichtgedrukt, de kleren zijn me niet van het lijf gerukt. Maar ik ben wel gewdongen.
Ik kom terug op ‘ laten we het woord schrappen uit het woordenboek ’. Voor vrouwen die zich verkracht voelen moet dat woord zeer zeker blijven bestaan. Maar er is nog een hele grote restgroep vrouwen, zoals ik. Die vrouwen hadden seks onder dwang.
Dit artikel verscheen eerder op Wij Haten Alles
cc-foto: Randi

Meer over:

opinie, leven

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (52)

Klien2
Klien211 aug. 2015 - 19:45

Angela, probeer emdr te krijgen om van je herbelevingen en andere gevolgen af te komen

Armagaddon
Armagaddon11 aug. 2015 - 19:45

>>> Haut Chapeau...!!...Angela Carper voor uw diep tragisch uiterst persoonlijk openhartig relaas...met het enige doel om soortgelijke gevallen een hart onder de riem t teken, om toch vooral gestadig door te zetten, ondanks de persoonlijk ontvangen negatieve vraagtekens ,zoals aanleiding gven, eigen schuld zou kunnen weten wat er zou kunnen gebeuren... van politie en/of hulpverleners.....dapper uiterst sociaal ingeven...!!

Jonas DeRidder
Jonas DeRidder11 aug. 2015 - 19:45

Naïef. Dit lijkt me zo'n gevalletje waar mannen denken nee zeggen, ja bedoelen.

BertF2
BertF211 aug. 2015 - 19:45

Een verademing, deze nuancering. Sexueel geweld vind ik een levensdelict. De ernst ervan wordt totaal onderschat en het wordt veel en veel te licht bestraft. Maar zoals hier boven gezegd: seks tegen de eigen wil en onder ontoelaatbare druk, dat is een ander verhaal. Laakbaar, uiteraard en vaak ook strafbaar, helaas ook nog steeds te licht, maar geen verkrachting. Maak van verkrachting een levensdelict. En scherp de definities van andere vormen van ongewilde seks scherper aan. Met 40.000 handtekening kun je het parlement dwingen het onderwerp op de agenda te zetten. Geen parlementariër die hiervan een bagatel durft te maken.

anjal
anjal11 aug. 2015 - 19:45

Er worden volgens mij ontzettend veel jongens onder druk gezet door het haantjesgedrag van de groep en de mooie opschepperige praatjes. Seks is uitdagend. En veel jonge vrouwen gedwongen tot seks. Het mag er stevig aan toe gaan. Wie weet wat liefde is, als je naar films en programma's kijkt waar 75% van de tijd negatief wordt gepraat en geruzied? Assertiviteit is iets heel anders dan het overschreeuwen van frustraties. Wijsgemaakt dat aandacht en seks je vrouw maakt, je mee doet tellen. Zoals de alcohol belangrijk wordt gemaakt en je wordt verleid te experimenteren met drugs. Dan ben je helemaal in een andere hoedanigheid. Ik herinner mij ook dat de meisjes het onderling vroegen, zo van, ben jij al gewild? Gezien worden is status. En wat ben je nu als adolescent? Je begint net het hele leven te ontdekken, je los te weken van je ouders en het gezag. En zie dan je grenzen maar te vinden, je onzekerheden te overwinnen en vooral je los te maken van de kudde, de modegrillen en de mediabeïnvloeding met niet realistische beelden. De hersenspoeling viert hoogtij. En wat te denken van de vrouwen die tijdens het huwelijk gedwongen worden tot seks. Dan hebben mannen er 'recht' op. Er is niets mis mee om moeilijke dingen bespreekbaar te maken, het is goed om je verhaal kwijt te kunnen. Zo kun je verwerken en loslaten. Tenslotte is niemand onfeilbaar. Iedereen heeft 'missers'. Je levenslang schamen voor je 'missers' en er met niemand over durven te praten alsof je de enige bent die het is overkomen, is liefdeloos naar jezelf. Want tenslotte, wat je niet neersabelt in het leven, kan je sterker maken. We leren door onze ervaringen, hoe vervelend en indringend die soms of juíst ook zijn.

noMan2
noMan211 aug. 2015 - 19:45

Heel herkenbaar. Dan maar overgeven omdat je gewoon weet dat de andere optie erger is. Je heb zo het gevoel nog enig controle over de situatie te hebben. En zolang je nog niet daadwerkelijk aangevallen wordt, komt je vlucht of vecht reflex nog niet op gang. Want zolang je niet aangevallen wordt, kun je nog redeneren dat het gevaar misschien jouw eigen subjectieve beleving van de situatie is. Maar omdat je jezelf niet uit de situatie kunt halen, "kies" je er maar voor om de seks aan te gaan. De weg van de minste weerstand, op dat moment. Helaas leren mannen op deze manier dat 'nee' niet altijd 'nee' hoeft te betekenen. Een beetje aandringen, alvast beginnen ondanks haar 'nee', en de vrouwen draaien wel bij. Niet snappen dat wat ze doen, gewoon dwingen is tot seks. Dat dat bijdraaien inderdaad een beschermingsmeganisme is, om je te behoeden voor andere vormen van geweld waarbij je eventueel ook nog eens fysiek gewond kunt raken, of erger.. Dus neem jezelf niets kwalijk, je was aan het overleven. Een man die niet naar 'nee' luistert is ook een gevaar voor vrouwen!! Bij porno is dit ook een veel voorkomend onderwerp, (jonge) vrouwen over hun seksuele grenzen trekken of "verleiden" tot seks. Porno is niet zo onschuldig, het vervormd seksueel moraal en dat is al niet de sterkste eigenschap van mannen. Veel mannen hebben op deze manier vrouwen verkracht, zonder het ooit ook maar in te zien. Dat zijn vast dezelfde mannen die roepen dat angst voor verkrachting vooral bij vrouwen in hun hoofd zit.

Brauswasser
Brauswasser11 aug. 2015 - 19:45

Door de emancipatie waar ik een groot voorstander van ben, zowel in theorie als in de praktijk, heb ik als ondernemer deels in ruste, vrouwen en mannen altijd beoordeeld op hun zijn en de daarbij behorende prestaties. Conflicten meegemaakt omdat de vrouw een beter salaris kreeg dan de man. Door dit proces van volledige gelijkwaardigheid, zijn in die perioden ook een groot aantal spelregels veranderd, zoals schuld, onschuld, beleefdheid, normen, waarden, onderlinge afstanden en belevingen, etc., en dat alles in de ruimste zin van het woord. Omdat vrouwen, GELUKKIG, ook op de stoelen van mannen zijn gaan zitten, heeft ook o.a. het woord verkrachten een groot grijs gebied gekregen. Daarnaast is alles, na die 10 jaar nog veel vrijer geworden en een medaille heeft altijd twee zijden. Zo hebben voordelen ook nadelen. Niet altijd goed te keuren, maar ze zijn gewoon zo ontstaan, door zowel de vrouwen, als de mannen.

Jorrt88
Jorrt8811 aug. 2015 - 19:45

Je voelde je niet verkracht, slechts de woordenboek definitie van verkracht.... Eigenlijk ben je dus hetgeen wat je gebeurd is nog steeds aan het downplayen. Het was niet zo erg, ik werd toch niet aan mijn haren gesleept? De "het kan altijd erger" is geen excuus. Je bent verkracht en dat is verschrikkelijk. Confronteer dat. Al moet ik zeggen dat je goed op weg bent, althans lijkt te zijn.

Warren2
Warren211 aug. 2015 - 19:45

Ik heb zon situatie ook meegemaakt en vreesde voor een trauma maar uiteindelijk niks aan overgehouden. Mijn truukje hiervoor was: maak het niet groter dan het is. Je hebt zo vaak seks soms leuk soms minder. Soms stap ik in een hondedrol dat is veel viezer. Dus maak het niet groter dan het is.

noMan2
noMan211 aug. 2015 - 19:45

@ JT Of je zit nog in de ontkenningsfase, zoals hierboven ook beschreven stond, of we moeten erkennen dat de vrouwenemancipatie compleet gefaald heeft als vrouwen zelf al gaan beweren dat we verkrachting niet erger moeten maken dan het is. Ik vind het wel erg voor je dat het jou is overkomen, net als dat ik het erg vind dat het mij en de schrijfster hierboven is overkomen. Dit is niet correct, een vrouw heeft recht ook lichamelijke integeriteit! Dit is niet hetzelfde als een teleurstellende vrijpartij, welke we ook allemaal (man en vrouw) wel hebben meegemaakt. Dit is verkrachting, hoe "mild" het ook is vergeleken met andere gevallen. De grens moet bij "nee" liggen, niet bij hoe mild het verliep. Wij zijn meer waard dan dit! Als mannen op seks gebied moreel willen afglijden, dan wil dat niet zeggen dat wij vrouwen daar maar in mee moeten gaan. NEE IS NEE!!

elja888
elja88811 aug. 2015 - 19:45

Haar nee is meerdere malen niet geaccepteerd, en ze heeft toegestemd in een dreigende situatie. Nou als dat geen verkrachting is dan weet ik het niet meer.

Paulpeters
Paulpeters11 aug. 2015 - 19:45

Ik denk dat het ervan afhangt hoe dat "overgeven aan de situatie" precies gegaan is, voordat je kunt zeggen of dit juridisch gezien verkrachting is. De vraag is of de man in kwestie op dat moment door had of door had moeten hebben dat jij er niet mee instemde. Als dat zo is, dan is het verkrachting. Als hij heeft mogen opmaken dat je instemde met seks, dan is het denk ik geen verkrachting. Hoe dan ook, het is verschrikkelijk dat dit gebeurd is. En ik vind het dapper dat je dit durft te delen op Internet. Goed dat dit besproken kan worden.

broudsov
broudsov11 aug. 2015 - 19:45

Indrukwekkend verhaal. Maar ik ben er niet van overtuigd dat dit juridisch doorgaat voor verkrachting. Je zou bijna denken: had hij maar geweld gebruikt, dan was het juridisch in ieder geval duidelijk. En parodoxaal genoeg zou dat, schat ik in, ook beter te verdragen zijn geweest, omdat het slachtoffer dan zichzelf niet het pijnlijke verwijt had gemaakt dat ze een fysieke confrontatie uit de weg is gegaan. Walgelijke vent.

noMan2
noMan211 aug. 2015 - 19:45

@ niels Als vrouwen het hier gewoon mee eens waren geweest, dit accepteerde als 'hoort erbij' dan hadden we geen emancipatiegolven gehad! Vrouwen willen niet zo behandeld worden, en terecht. Dus blijkbaar was er laconiek over lullen/denken een manier om ermee om te kunnen gaan, net als hier in het verhaal wordt beschreven. Wij zijn geen (seksueel) eigendom van mannen, dus stop die anekdote maar lekker in je h**! (Het liefst tegen je wil in) Wat een kutreacties van veel mannen zeg! Gek he, dat verkrachting nog zo vaak voorkomt met deze mentaliteit..!!

Minoes2
Minoes211 aug. 2015 - 19:45

Deze man werd al kwaad omdat zij de relatie wilde verbreken na dit ook al herhaaldelijk te hebben gezegd. Dat heeft in haar achterhoofd bewust of onbewust echt wel mee gespeeld.

JodeJo
JodeJo11 aug. 2015 - 19:45

Als we een top 10 zouden maken van de meest verschrikkelijke dingen die een mens zou kunnen overkomen tijdens z'n leven, dan zou verkrachting daar waarschijnlijk niet in voorkomen. Neemt echter niet weg dat, voor bijna ieder individu, zijn of haar pijn het aller belangrijkst is!

FlaviusBelisarius
FlaviusBelisarius11 aug. 2015 - 19:45

Vrouw valt voor 'exotische man', schrikt wanneer die man zich niet gedraagt als een geestelijk gesteriliseerde Hollander. Dit verhaal hoor ik zo'n tien keer per jaar.

LisanneW
LisanneW11 aug. 2015 - 19:45

Verwijt jezelf vooral niets. In dit soort stressvolle situaties gaat het in eerste instantie om 'overleven'. Achteraf gezien is het altijd makkelijker om een 'betere' keuze te maken. Levenslessen kunnen heel hard zijn.

1 Reactie
robvaniren
robvaniren11 aug. 2015 - 19:45

Onduidelijk is dan voor mij wat volgens Lisanne de levensles is.

pietdeg2
pietdeg211 aug. 2015 - 19:45

"Voor vrouwen die zich verkracht voelen moet dat woord zeer zeker blijven bestaan. Maar er is nog een hele grote restgroep vrouwen, zoals ik. Die vrouwen hadden seks onder dwang." Wat een onzinnig woordspelletje: seks onder dwang is wat we verkrachting noemen. Je bent nog steeds een raar soort mind game met jezelf aan het spelen. Dat je in een hotel (of je in die stad nou iemand kent of niet) gewoon gillend de gang op kunt rennen, doet er helemaal niet toe. Net zoals de hoeveelheid weerstand die jij in je angst hebt durven bieden er helemaal niet toe doet. Verkrachting is niet pas verkrachting als je je belager in zijn ballen hebt proberen te trappen, zijn ogen uit hebt proberen te krabben of wat dan ook. Verkrachting is simpelweg seks onder dwang. En daarvan is al sprake als je maar 1 keer 'nee' hebt gezegd of anderszins kenbaar hebt gemaakt dat je daar niet van gediend bent. Dat je er na tien jaar proberen het te verdringen alsnog last van krijgt, dat zegt toch al genoeg? Dit was geen potje seks dat achteraf vervelend was en dat je zo snel mogelijk probeert te vergeten, maar seks tegen je wil. En net zomin als het ertoe doet of jij fysiek geweld hebt gebruikt om hem ervan te weerhouden doet het ertoe of hij fysiek geweld nodig had om jou zo ver te krijgen. Dat je het (na alle keren dat je 'nee' hebt gezegd) uit angst toeliet is ruim voldoende. Het was tenslotte geen 'angst' omdat hij anders misschien een pruillip kreeg maar keiharde angst voor geweld. Nogmaals: dat dat geweld door die angst niet toegepast hoefde te worden is volstrekt irrelevant, de dreiging is meer dan voldoende. Jij valt niet in een grote restgroep van vrouwen maar in die hele grote groep van vrouwen (het gaat echt om tientallen procenten) die is verkracht. Dat jij bevroor in plaats van te vluchten of te vechten doet er echt niet toe: of er sprake is van verkrachting hangt niet af van de reactie van het slachtoffer. Of er sprake is van verkrachting is volledig afhankelijk van het gedrag van de dader: paste die dwang toe dan is er sprake van verkrachting. Probeer daar nou geen eufemisme voor te bedenken, want daarmee doe je maar 1 ding: iets afnemen van zijn schuld en dat kan nergens anders heen dan naar jouw onterechte schuldgevoel. En daar moet je nadat verdringen ook niet werkte toch echt vanaf. Dus nogmaals: het doet er niet toe hoe heldhaftig jij was in je verzet. Dat je moest vrezen voor geweld is het enige waar het om draait en aan die dreiging heb jij echt part noch deel gehad.

2 Reacties
Sylvia Stuurman
Sylvia Stuurman11 aug. 2015 - 19:45

Petje af Piet!

robvaniren
robvaniren11 aug. 2015 - 19:45

"Dat je er na tien jaar proberen het te verdringen alsnog last van krijgt, dat zegt toch al genoeg? "Het zegt kennelijk Piet iets anders dan mij. Het zegt Piet, hij was fout, klaar. En mij zegt het: hoe kwam t dat ik toch toegaf? Daar ben je niet zo snel mee klaar, meen ik te moeten konkluderen.

BasVV
BasVV11 aug. 2015 - 19:45

Heel triest dat je hier niet vanaf komt. Omgekeerd gebeurt het ook. Vrouwen die mannen in hun web houden. Maar geen reden om daar overspannen over te worden. Hoort gewoon bij een levenservaring. Komt en gaat weer voorbij.

2 Reacties
edgarmat
edgarmat11 aug. 2015 - 19:45

@Bas: "Hoort gewoon bij een levenservaring." Verkrachting is een levenservaring? Nee, het is een misdrijf.

Zjenny
Zjenny11 aug. 2015 - 19:45

Omgekeerd gebeurt het niet, ouwehoer niet! Dat werkt totaal anders.

Blitskikker
Blitskikker11 aug. 2015 - 19:45

Je kiest ervoor om op een trip te gaan waarbij je weet dat je met die man in hetzelfde bed gaat slapen. Dan stel je jezelf toch van tevoren de vraag: wat doe ik als hij wat gaat proberen? Wat zou er trouwens zijn gebeurd als je gewoon in bed was gaan liggen met je rug naar hem toe? Of als je naar de badkamer was gelopen, een glas koud water had gepakt, en dat over zijn hoofd had gegooid?

2 Reacties
edgarmat
edgarmat11 aug. 2015 - 19:45

@kikker: "Je kiest ervoor om op een trip te gaan" En dus is het haar eigen schuld? Want dat lijk je te impliceren...

Nuanimo
Nuanimo11 aug. 2015 - 19:45

Inderdaad, "wat alsen....." een heerlijke hobby. Ik doe even mee: Wat nou als de man gewoon had geaccepteerd dat ze niet wilde.....

sassesas
sassesas11 aug. 2015 - 19:45

ja ik haat het woord verkracht ook. en het is mij ook gebeurd. en ik ben echt verkracht, net zo echt als jij. het taboe is enorm. het woord is alsof je een weerloos slachtoffertjemuis bent en je op zijn minst een schotwond in je linkerarm had moeten hebben voor je verkracht was. En je kan ook echt niet zomaar naar de politie en aangifte doen. En ja het heeft 7 jaar geduurd voordat ik aan mezelf kon toegeven dat het uberhaupt zo was. Omdat je jezelf niet als slachtoffer wil zien is de makkelijkste manier: doen alsof je dit min of meer wilde. Een stuk efficienter en ik ben er echt ingetrapt. Ik dacht ergens dat ik het niet genoeg niet wilde. Ongevoelige psychopate harvochtige klerelijers snappen dit sowieso niet. Alleen al daarom moet ik dit hardop typen ergens. Die man sorry nee schoft, in kwestie was aangetrouwde familie. Ik was net 18 zodat het geen automátische misdaad meer was. Hij heeft het waarschijnlijk jarenlang gepland. Ik had geen idee wat me overkwam toen hij tenmidden van de verjaardag me begon te zoenen. Hadden mensen dit gezien. Zouden ze het begrijpen? Dachten ze dat ik dit wilde? Dachten ze dat ik vreemd ging met hem? Ik was doodsbang voor alles en iedereen. Ik vluchte naar de keuken, het huis door en het park in. Hij kwam me steeds achterna. Andere familie kwam steeds langs en het lukte hem niet. Een andere dag kwam hij bij mijn ochtendritueel wakker maken. Ik was alleen in huis door examens en stond nog halfnaakt in huis toen er werd aangebeld. Ik deed de deur open en het was hij en hij was me aan het zoenen en vingeren nog voor ik wist wat er gebeurde. Ja ik ben niet met geweld bedreigd. Nee ik heb het nooit gewild. Nee ik heb geen dna materiaal achter mijn vingernagels. Ja ik ben geforceerd en ik ben gechanteerd. De hele familie bleek vermoedens te hebben. Ik heb NIETS kunnen zeggen. Ik was veel te bang voor hun versie van het verhaal. En dat ik niet genoeg bewijs heb. En ja, dat komt ook omdat ik ook een beetje rechten heb gestudeerd. Ja. Ga terug in de tijd en mij vertellen hoe ik verkracht moet worden! Ga me vertellen dat ik had moeten slaan en schreeuwen. Ook al overleefde ik het dan misschien niet. Dank u heren van de hardvochtige klootzakkerij fijn dat u zo veel begrip voor de situatie op kan brengen. En als je dat dan tien jaar hebt weggestopt, ineens het licht ziet, dan daar dan drie jaar over gedacht hebt of je moet aangifte doen dan hoor je de verhalen. Je hoort de ellende van mensen die de zaak doorzetten. Je hoort van de nachtmerrie hoe hele families uit elkaar gescheurd worden. Hoe onmogelijk de bewijslast is. En je hoort van mensen die na maanden wikken en wegen op het bureau komen en worden heengezonden. En die aangetrouwde schoft heeft kinderen die zijn ook familie van je. Moeten die dit dan weten? Nee. Nee. En nu is hij dood en kan het helemaal niet meer. En nu dan? Ben ik nu minder verkracht? Omdat ik het nooit kan bewijzen. Fuck op confrere amices. Ik ben verkracht het interesseert me geen fuck hoe erg die term psychologisch is en of ik het voor een rechtbank moet kunnen bewijzen. Ik weet hoe het voor mij was en dat is meer dan genoeg. Twee op de vijf vrouwen. Als het niet meer is. Het verbaast me NIETS.

2 Reacties
Zjenny
Zjenny11 aug. 2015 - 19:45

Dank je wel Saskia.

Jorrt88
Jorrt8811 aug. 2015 - 19:45

Je hebt helemaal gelijk. Op één punt kritiek: Je lijkt het enkel de man aan te rekenen, dat onbegrip. Ik ken echter genoeg vrouwen die geen reet snappen van de impact van verkrachting en er als een hork mee omgaan. Aan de andere kant begrijp ik je wantrouwen richting het ene geslacht maar gooi ons aub niet op een hoop. Je kunt dit niet 'de man' aanrekenen. Dit is voor mij een teken dat je hetgene wat deze lul je heeft aangedaan nog niet goed kunt plaatsen en ik hoop dan ook dat je momenteel nog hulp krijgt of iig zoekt.

Jonas DeRidder
Jonas DeRidder11 aug. 2015 - 19:45

[Wel of niet verkracht? Om dan maar die verschrikkelijke politieambtenaar te zijn. Ik zou ook de andere kant van het verhaal wel willen horen. Mannen lopen ook frustraties op door slechte seksuele ervaringen en verwachtingen. Ook mannen hebben vaak seks tegen hun zin. Maar die zullen zich niet zo snel in een slachtofferrol storten. Ik durf wel aan te nemen dat iedereen die seksueel actief is slechte ervaringen meemaakt. Zowel mannen als vrouwen. De kunst is daar overheen te stappen. De meeste mensen lukt dat. Wat me tegen gaat staan is dat vrouwen zich nog steeds in de slachtofferrol storten als seks in het spel is. De vrouwenemancipatie is hier stil blijven staan. Dat zal ik als man wel verkeerd zien. Verkrachting is absoluut te veroordelen!!!

2 Reacties
Zjenny
Zjenny11 aug. 2015 - 19:45

Ja, als man zie je dit verkeerd. Heel erg verkeerd. Je bent jaloers op vrouwen die slachtoffer zijn en jou wordt dat ontnomen......werkelijk!

Nuanimo
Nuanimo11 aug. 2015 - 19:45

U vindt er maar gewoon op los hoor; dat deed die man op die hotelkamer in dit verhaal ook gewoon.

[verwijderd]
[verwijderd]11 aug. 2015 - 19:45

Dat soort slappe klootzakjes zonder zelfbeheersing geven mannen een slechte naam.

1 Reactie
Nuanimo
Nuanimo11 aug. 2015 - 19:45

Waarom voelt u zich aangesproken?

RMHeijmans
RMHeijmans11 aug. 2015 - 19:45

Ik ben erg benieuwd hoe die man dit beleefd heeft? Ik denk namelijk dat deze vorm van verkrachting, als je het een verkrachting mag noemen, heel anders beleefd wordt door de andere partij. En ik vraag me daarom ook echt af of hij enig idee heeft wat hij haar heeft aangedaan.

2 Reacties
KoningPruts
KoningPruts11 aug. 2015 - 19:45

"yes het is me toch gelukt, ze vond me toch leuk genoeg om overgehaald te worden. Ook wel logisch anders zou ze niet met me mee op reis gaan". Overhalen is geen verkrachting, anders bestaat heel Nederland uit verkrachters. ( alsof iemand hier nooit "nee" heeft gezegd om er vervolgens wel aan toe te geven).

pietdeg2
pietdeg211 aug. 2015 - 19:45

"Ik ben erg benieuwd hoe die man dit beleefd heeft?" Hij heeft ervan genoten. Nou tevreden?

KoningPruts
KoningPruts11 aug. 2015 - 19:45

Wat een verhaal. Man is verliefd op je en stelt je vrijblijvend voor in dezelfde hotelkamer te overnachten? Dat doe je dan? En vervolgens wil hij sex? Joh? En dat doe je dan ook maar? Mevrouw heeft tussen de bos bloemen en de hotelkamer 300 kansen gehad om de situatie te voorkomen. Mevrouw had ook op de hotelkamer de situatie kunnen voorkomen door gewoon weg te lopen. Achteraf spijt krijgen van beslissingen heet geen verkrachting.

1 Reactie
johannn2
johannn211 aug. 2015 - 19:45

Mijn advies: lees haar verhaal nog eens aandachtig. .

OlavM
OlavM11 aug. 2015 - 19:45

De term “verkrachting” kan verschillend worden uitgelegd. In juridische zin moet er sprake zijn van (bedreiging met) geweld (of een andere “feitelijkheid”, zoals b.v. psychische dwang), waardoor een persoon gedwongen wordt handelingen te ondergaan die (mede) bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam. (Kan ook in de mond!). Wanneer het om andere vormen van ontucht of ernstige ongewenste intimiteiten gaat wordt het juridisch geen verkrachting genoemd, maar in het gewone spraakgebruik wordt dan vaak ook wel van “verkrachting” gesproken. In juridische zin is er dus verschil, maar niet zozeer tussen verkrachting en “gedwongen zijn tot seks”. Want het hangt er maar weer vanaf, tot welke vorm van seks iemand is gedwongen. Dat kan verkrachting zijn, maar ook b.v. ontucht. De kern van alles lijkt mij in een heel ander punt te liggen, nl.: de ongewenste aantasting van de integriteit van het eigen lichaam. Dat is schending van een grondrecht, en zo voelt het ook. De psychologische gevolgen zullen bij verschillende mensen heel uiteenlopend kunnen zijn. Duidelijk is, dat ze in bepaalde gevallen heel ernstig zijn, en soms heel lang of zelfs levenslang hun doorwerking hebben. Hoe dan ook is het zaak deze onderwerpen heel nadrukkelijk in de seksuele opvoeding mee t e nemen, en aan te merken als sociale aandachtspunten van de eerste orde. Het zijn in principe kwesties van levensbelang.

1 Reactie
Sylvia Stuurman
Sylvia Stuurman11 aug. 2015 - 19:45

De juridische definitie ligt ruimer: "Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het ondergaan van handelingen die bestaan uit, of mede bestaan uit, het seksueel binnendringen van het lichaam, wordt als schuldig aan verkrachting gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twaalf jaren of geldboete van de vijfde categorie." De juridische vraag is dus of hier sprake is van "een andere feitelijkheid". Dat zou juridisch lastig zijn te bewijzen, maar ik denk dat het voor Angela Carper wel degelijk terecht is om dit verkrachting te noemen, ook in juridische zin.

[verwijderd]
[verwijderd]11 aug. 2015 - 19:45

vroeger had je ook dit soort dingen in de huwlijken op het hollandse platteland, vooral bij katholieken. en soms ook in de steden.... deze anekdote uit de jaren 70 is heel bekend.... er was een oudere vrouw, weduwe, met een enorm gezin van 14 kinderen. het was een arm pachtboerengezin met weinig woonruimte. zij en haar man lagen in de bedstede, man stapte in bed en wilde wat doen met zijn vrouw. zij wilde eigenlijk effe niks, want ze wist het gevolg al..... haar keiharde grap was: maar ik lag aan de muurkant en kon geen kant op.... en zo kwam er weer een kind.... vroeger was het zo, als de man wilde dan gebeurde het gewoon. en de vrouw moest de gevolgen dragen, zowel lichamelijk als geestelijk. over dingen als gewenst of ongewenst werd niet eens nagedacht, zowel bij sex als bij zwangerschappen. meestal waren de mannen verder best aardig in de omgang, en zo was er een manier om er mee om te gaan.... de vrouwen waren heel sterk en hebben daar geen trauma s aan overgehouden, wat heel bijzonder is.

1 Reactie
Zjenny
Zjenny11 aug. 2015 - 19:45

Die vrouwen hebben daar geen trauma's aan overgehouden ? Hoe weet jij dat?

TimoovanEsch
TimoovanEsch11 aug. 2015 - 19:45

Wauw, sta paf. Wijze reactie, Piet DeGeus!

1 Reactie
broudsov
broudsov11 aug. 2015 - 19:45

Vind die reactie juist niet zo wijs. Eerder bijna een voorbeeld van een 'sociaal wenselijk antwoord' zonder heldere analyse. Punt is natuurlijk dat de reactie 'als er sprake van dwang is, dan is het verkrachting' veel te simplisitisch is. Het begrip 'dwang' komt in oneindig veel gradaties, en ergens zit het omslagpunt naar de situatie waar het verkrachting kan worden genoemd. Twee voorbeelden: wordt een prostituee die de klant niet meer geld durft te vragen omdat ze vindt dat hij er gevaarlijk uitziet, verkracht? Is een vrouw die haar man dreigt met een andere man naar bed te gaan omdat ze vindt dat ze te weinig seksuele aandacht van hem krijgt, een verkrachtster?

[verwijderd]
[verwijderd]11 aug. 2015 - 19:45

--- Dit bericht is verwijderd —

2 Reacties
pietdeg2
pietdeg211 aug. 2015 - 19:45

"Maar ja, dan weet je de het verkrachting is en dan??" Wellicht kun je dan stoppen met twijfelen of het niet beter was geweest als je dit of dat had gedaan of juist had nagelaten.

robvaniren
robvaniren11 aug. 2015 - 19:45

"Oh. Ik zie net dat Piet de Geus het geheel ook al goed heeft verwoord. Maar ja, dan weet je de het verkrachting is en dan??"Dan is het recept voor mannen kennelijk geleverd: etiket erop (pleister ) en klaar.

[verwijderd]
[verwijderd]11 aug. 2015 - 19:45

Dapper om dit zo op te schrijven. En het laat zien dat het beter is om je in zo'n situatie te blijven verzetten, of in ieder geval om weg te lopen en dan de nacht maar in de hotel lobby of zo door te brengen.

1 Reactie
robvaniren
robvaniren11 aug. 2015 - 19:45

Mannen worden inderdaad niet erg vaak verkracht, zover ik weet.zou misschien wel helpen.