In veel inheemse gemeenschappen wordt gender niet gezien als binair (man of vrouw), maar als een spectrum van identiteiten en rollen.
In de westerse samenleving is de behoefte aan genderinclusieve taal gegroeid. Er wordt daarom gezocht naar mogelijkheden om taal te gebruiken die niet alleen rekening houdt met traditionele gendernormen, maar ook met de groeiende erkenning van diverse genderidentiteiten. Er zijn steeds meer waardevolle initiatieven op dit gebied. Om deze initiatieven te verdiepen en beter toe te passen kunnen we leren van diverse inheemse volkeren die al eeuwenlang een inclusieve benadering hebben toegepast. Hun rijke tradities en taalstructuren bieden waardevolle inzichten die ons kunnen helpen een meer inclusieve samenleving te creëren.
Bij veel inheemse culturen zijn de genderrollen namelijk niet zo binair vormgegeven als in het Westen. Ze maken echter wel degelijk onderscheid tussen het mannelijke of vrouwelijke, alleen het onderscheid wordt minder rigide en meer holistisch ingevuld. Het vrouwelijke staat voor veel inheemse volkeren voor de verbinding met de aarde, vruchtbaarheid en creatie. En wordt gezien als de kracht die leven schenkt, voedt en ondersteunt. Het mannelijke wordt geassocieerd met de zon of kosmos en vertegenwoordigt actie, kracht en bescherming. De creatieve kracht die structuur geeft en zorgt voor beweging en verandering. Bij veel inheemse volkeren worden het vrouwelijke en mannelijke niet gekoppeld aan vaste genderrollen. Ze worden gezien als universele principes, aanwezig in elk individu, ongeacht geslacht. Dit mensbeeld is al eeuwenlang ingebed in hun taalgebruik en kan ons inspireren.
Het erkennen van meerdere genders in de taal
Een van de grootste lessen die we van inheemse culturen kunnen leren, is dat veel van hun culturen al eeuwenlang meer dan twee genders erkennen. In veel inheemse gemeenschappen wordt gender niet gezien als binair (man of vrouw), maar als een spectrum van identiteiten en rollen. Een bekend voorbeeld hiervan is het concept van "Two-Spirit". Dit is de vertaling van het woord "niizh manidoowag" uit het Ojibwemowin. Dit is een inheemse taal die wordt gesproken door de Ojibweg, een van de grootste inheemse volkeren in Noord-Amerika.
Het Two-Spirit concept verwijst naar mensen die een groot spectrum van mannelijke en vrouwelijke eigenschappen samenbrengen, of die een identiteit aannemen die buiten het traditionele gendersysteem valt. Bij de Navajo kunnen Two-Spirit-personen bijvoorbeeld worden aangeduid met de term "nádleehi," wat verwijst naar iemand die tussen de mannelijke en vrouwelijke rollen beweegt, zonder vast te zitten in één rol. Two-Spirit-personen vervullen vaak spirituele en culturele rollen binnen de gemeenschap. Ze werden vaak gerespecteerd en gezien als bemiddelaars of genezers, omdat ze de wijsheid van zowel mannelijke als vrouwelijke ervaringen in zich droegen.
Het is leerzaam hoe deze erkenning van meerdere genders ook terugkomt in de taal van deze culturen. In de taal van de Navajo bijvoorbeeld, bestaan woorden om Two-Spirit-personen te benoemen, die hun unieke rol en identiteit binnen de gemeenschap weerspiegelen. Zo wordt iemand die zich niet beperkt tot de traditionele genderrollen vaak "dilbaa" genoemd, wat een neutrale term is en niet strikt verwijst naar een bepaald geslacht. Dit verschilt sterk van de binaire voornaamwoorden zoals "hij" of "zij". Hieruit leren we dat de erkenning van meer dan twee genders niet nieuw is, maar diepgeworteld is in menselijke beschavingen. Het biedt een alternatief voor de beperkende binaire opvatting van gender en inspireert ons om genderdiversiteit te omarmen in zowel onze taal als cultuur.
Taal als flexibele expressie van gender
In veel inheemse talen is gender geen vaste categorie, maar een flexibele manier om identiteit uit te drukken. In westerse talen verwijzen voornaamwoorden vaak duidelijk naar man of vrouw. Diverse inheemse talen zijn minder star in hun genderstructuren. Een voorbeeld hiervan is de Quechua-taal in de Andes, waar het gebruik van genderloze of neutrale woorden heel gewoon is. In het Quechua bestaan er geen specifieke mannelijke of vrouwelijke voornaamwoorden zoals "hij" of "zij." Dit betekent dat de taal op natuurlijke wijze ruimte biedt voor een bredere genderexpressie, zonder dat er voortdurend onderscheid gemaakt hoeft te worden tussen mannelijke en vrouwelijke vormen. Zo kan een Quechua-spreker het woord “pay” gebruiken, dat verwijst naar een persoon zonder een specifiek mannelijk of vrouwelijk voornaamwoord te hanteren. Dit creëert een meer inclusieve manier van spreken.
Het gebruik van genderneutrale termen in talen zoals Quechua laat zien dat het mogelijk is om taal te gebruiken op een manier die genderdiversiteit omarmt zonder het op te splitsen. Dit kan een inspiratiebron zijn voor moderne talen die nog steeds worstelen met hoe ze inclusiever kunnen worden. In het Nederlands zouden we bijvoorbeeld gebruik kunnen maken van genderneutrale voornaamwoorden zoals "hen" en "hun" om deze diversiteit te omarmen.
Collectieve taal en inclusiviteit
Inheemse volkeren laten zien hoe taal kan bijdragen aan genderinclusiviteit op collectief niveau. Taal weerspiegelt niet alleen de identiteit van het individu, maar kan ook een bredere sociale of rituele betekenis hebben. Daarbij staat de relatie tussen het individu en de gemeenschap centraal. Een goed voorbeeld hiervan is de Bugis-cultuur in Indonesië, waar vijf verschillende genders worden erkend: man, vrouw, bissu (androgynen), calabai (vrouwelijke mannen), en calalai (mannelijke vrouwen). Elk van deze genders heeft een specifieke rol binnen de samenleving. De bissu, bijvoorbeeld, is vaak een spirituele leider die bemiddelt tussen mannelijke en vrouwelijke energieën. Hun genderidentiteit is niet alleen persoonlijk, maar heeft ook een sociale en rituele functie. De taal die gebruikt wordt om deze genders te benoemen, erkent hun waarde voor de gemeenschap.
In het Nederlands zouden we deze benadering kunnen toepassen door niet alleen genderneutrale voornaamwoorden te gebruiken, maar ook termen te ontwikkelen die de relatie tussen genderidentiteit en iemands rol in de samenleving benadrukken. Denk aan woorden voor iemand die verschillende genders vertegenwoordigt en een verbindende rol speelt in communicatie tussen gemeenschappen. Of voor iemand die buiten het binaire systeem op actief is, maar toch een belangrijke sociale taak vervult, vergelijkbaar met de bissu bij de Bugis. Door taal en gemeenschap te verbinden, geven we genderdiversiteit een bredere betekenis. Dit inspireert om genderinclusiviteit in taal en cultuur te verankeren, zodat iedereen een gerespecteerde rol heeft.
Hoe taal gender en spiritualiteit verbindt
In veel inheemse culturen heeft gender ook een spirituele dimensie en niet alleen biologisch en sociaal. In sommige gemeenschappen worden mensen met een niet-binaire genderidentiteit gewaardeerd om hun unieke rol binnen de samenleving. In gemeenschappen zoals de Zuni in het zuidwesten van de Verenigde Staten worden personen met een fluïde genderidentiteit gerespecteerd en vervulden zij rollen als sjamaan of genezer. Bijvoorbeeld, in de Lakota-taal bestaat het woord "winkte," wat specifiek verwijst naar een man die zich kleedt en leeft volgens de vrouwenrollen, maar met een belangrijke spirituele betekenis. Zo kan een Zuni-persoon met een fluïde genderidentiteit als sjamaan de rituelen leiden en de verbinding tussen de gemeenschap en de spirituele wereld versterken. Hun genderdiversiteit wordt dan als een bron van kracht en wijsheid gezien. Het erkennen en waarderen van gelijkheid, diversiteit, en inclusiviteit is voor organisaties een goede eerste stap deze zienswijze ook te ontwikkelen. De B Corp beweging is een goed voorbeeld hoe organisaties hierin kunnen groeien.
De connectie tussen gender en spiritualiteit in veel inheemse tradities laat zien dat gender meer is dan alleen een sociale categorie. In het Westen kunnen we de betekenis van het woord "winkte" zien als een manier om het begrip van genderdiversiteit verder te verdiepen. In plaats van gender alleen in binaire termen te zien, kunnen we leren dat fluïditeit diversiteit en wijsheid kunnen vertegenwoordigen, net zoals in de Lakota-traditie. Door bijvoorbeeld een eigen woord te creëren dat past in onze taal met dezelfde betekenis als "winkte" kunnen we ervoor zorgen dat genderdiverse mensen niet alleen worden geaccepteerd, maar ook worden gewaardeerd om hun unieke spirituele bijdrage aan de gemeenschap.
Het belang van genderinclusieve taal voor de toekomst
Inheemse volkeren bieden ons waardevolle inzichten over hoe taal kan bijdragen aan genderinclusiviteit en diversiteit kan bijdragen aan het welzijn van de gemeenschap. Zij laten zien dat gender geen vaststaand gegeven hoeft te zijn, maar juist een flexibel spectrum waarin verschillen worden gevierd. Deze benadering staat in contrast met het Newtoniaanse denken dat de afgelopen 300 jaar het Westen domineerde, waarbij veel, inclusief gender, werd opgesplitst in afzonderlijke categorieën. Dit reductionistische denken heeft niet alleen onze taal, maar ook onze opvattingen over gender beperkt tot binaire structuren.
Nu we ons in een tijd van transformatie bevinden, is er een verschuiving ontstaan naar een holistisch wereldbeeld. Dit nieuwe paradigma biedt ruimte om taal en gender anders te benaderen, net zoals inheemse culturen dat al eeuwenlang doen. Door inclusieve taal te omarmen en de rollen van genderdiverse mensen in de samenleving opnieuw te waarderen, kunnen we een toekomst creëren waarin iedereen een waardevolle plek heeft. Door de wijsheid van inheemse volkeren te omarmen kunnen genderdiverse mensen en genderinclusieve taal een belangrijke bijdrage leveren aan deze transitie.
Het Jodendom kende maar liefst acht verschillende geslachten/gender. De Misjna, het boek dat de orale leer van de Thora omvat, beschrijft naast de man en de vrouw nog zes categorieën van mensen die zich identificeren met alles wat daarbuiten valt.
Ook in het christendom is de afbeelding van Jezus een langere tijd fluide geweest, waar deze borsten had, zachte uitdrukking, geen lichaamsbeharing, en een deel van hen zelf aanbood aan hen zelf. Jezus vertegenwoordigde zowel de vader als de moeder. Er zijn nog wat van deze schilderijen en beelden te bezichtigen.
Uiteindelijk werd deze verbeelding meer rigide in de westerse wereld. Onder invloed van de kolonisatie groeide de witte suprematie, bruine mensen werden tentoongesteld, als primitief en inferieur aan het westers uiterlijk en denken. Een samenleving met non binaire expressies werd ook als primitief en inferieur gezien.
Het Adam en Eva verhaal over een cisgender hetero stel werd de basis van ons binaire denken.
Dat westerse, zogenaamd superieur denken lees ik hier ook terug in de reacties. Reacties gebaseerd op eigen vooroordelen, en de weigering zich te verdiepen in wetenschap of culturele antropologie.
Bedankt voor het artikel.
Goed artikel.
Wat ik me afvraag is of ‘binaire taal’ ook samenhangt met patriarchale machtsstructuren. Het kan best zijn dat genderinclusieve taal tegelijk ook emanciperende taal is.
De huidige taal voldoet prima, laten we die niet nog ingewikkelder maken. Enkele activisten op het gebied van het genderidentiteitsdenken proberen de taal te veranderen, maar van een behoefte aan genderinclusieve taal in de westerse samenleving heb ik nog nooit gehoord.
Taal verandert. De taal is eigendom van de sprekers. Als zij verandering willen komt die er. Het nut van taalpolitiek is beperkt.
Boeiende en actuele materie.
Ik heb best lol met mijn Amerikaanse non-binaire collega, die druk Nederlands aan het leren is en ook doorheeft dat het in het Engels een stuk makkelijker is. Recent was er reden om over die collega te praten met anderen, en dan merk je dat als je goed nadenkt terwijl je praat het best te doen is.
Mijn opvoeding zit me in de weg. Wat vroeger beleefd was blijkt achteraf minder grappig. Er zijn gegarandeerd meneren, mevrouwen, omes en tantes geweest die ergens hebben gedacht: tja...
Ik ben benieuwd.
De Finse taal kent ook geen gender. De inclusiviteit van de samenleving zal wel niet veel groter zijn dan de Nederlandse. Daar is meer voor nodig dan prutsen aan pronomen.
"het Newtoniaanse denken dat de afgelopen 300 jaar het Westen domineerde, waarbij veel, inclusief gender, werd opgesplitst in afzonderlijke categorieën. Dit reductionistische denken heeft niet alleen onze taal, maar ook onze opvattingen over gender beperkt tot binaire structuren."
Wat heeft die term Newtoniaans in dit verband in vredesnaam te betekenen? En hoe is het 'reductionistisch' om de werkelijkheid in categorieën op te delen? Dat soort indelingen zijn niet alleen heel handig maar zelfs onvermijdelijk. Een poging om verschillende categorieën samen te voegen tot één zou je misschien wel reductionistisch kunnen noemen. Ik begrijp hier weinig van.
Wat algemener: ik zou de wereld- of levensbeschouwingen van inheemse volkeren niet zo maar als voorbeeld voorhouden. Onder de Navajo en Lakota bevinden zich net zo goed kletsmajoors.
De meest gesproken moderne talen zijn allemaal min of meer "gendered" maar wel op heel verschillende manieren. Niks mis ook met "gender neutrale" taal. In het Engels is gender al bijna verdwenen, behalve in de pronomen. Datzelfde doet zich voor in het Nederlands en de Scandinavische talen en historisch speelt vereenvoudiging daarbij een belangrijke rol.
Grammaticaal gender van de zelfstandige naamwoorden heeft een zeer zwakke relatie met de biologie. Geen Nederlander die nog weet dat een boom mannelijk is en de bank vrouwelijk. Dat meisje onzijdig is is ook al niet vreselijk voor de hand liggend. Over gendermarkering van beroepsnamen hebben we het al een tijd niet meer. Aan lerares zijn we gewend maar dokteres gaat het niet worden.
Chist
Het onderscheid tussen mannelijke/ vrouwelijke (de) en onzijdige (het) zelfstandige naamwoorden in de Germaanse talen moet geleerd worden . Ongeveer een kwart van de zelfstandige naamwoorden in het Nederlands is onzijdig. Meestal kun je nergens aan 'horen' of een woord een de- of het-woord is. Dat is voor nieuwkomers ook niet eenvoudig. Daar zijn diverse proefschriften over geschreven. Bovendien verschilt het toedelen van grammaticaal gender ook tussen de verschillende Germaanse talen. In het Noors is boom onzijdig en meisje vrouwelijk.
Anna,
Een probleem voor nieuwe Nederlanders.
Die vinden het uitermate lastig!
“De meisje” is het dan.
Veel instructie en inoefening is daar nodig.
Historisch hadden alle Germaanse talen zowel naamvallen als geslacht wat de morphologie ingewikkeld maakte. Beide zijn vereenvoudigd maar niet in alle talen evenzeer. Ijslands is het meest conservatief (en tevens een egalitaire samenleving).
Voor de liefhebbers die willen weten waar de & het vandaan komen:
https://www.dbnl.org/tekst/dona001dutc02_01/dona001dutc02_01_0021.php
Dus ook in inheemse culturen is er een duidelijk onderscheid tussen wat een man en een vrouw is en worden daar eigenschappen aan toegekend. Dat er vervolgens mannen zijn met vrouwelijke eigenschappen en vrouwen met mannelijke eigenschappen wordt erkend. Volgens mij doen wij dat net zo goed en bestaan daar ook termen voor, bijvoorbeeld tomboy.
Laten we dus dan ook een onderscheid maken tussen geslacht, biologisch wat voor zoogdieren toch echt binair is (inclusief enkele uitzonderingen daargelaten) en gender. Dat laatste is een sociaal construct en daar kan iedereen zelf invulling aan geven.
Inheemse volkeren van de Amerika’s lieten twee zaken zien.
De man en de vrouw zijn even belangrijk.
De een is gelijkwaardig aan de ander.
Degenen, die tussen de seksen verkeren kregen een eigen wezenlijke rol in de samenleving.
Zo waren er degenen, die voorzagen in seksuele noden van ongehuwde mannen.
Zij namen de mannenrol of vrouwenrol op zich, naar de eigen seksuele voorkeur.
Mooie serie van Waldemar Torenstra, op de motor door de VS.
Op zoek naar de oorspronkelijke bewoners.
Meld je hieronder gratis aan voor Joop NL. Iedere donderdag een selectie opvallende nieuwsverhalen, opinies en cartoons in je mailbox.
Dit spreekt me zeer intens als man zijnde die eigenlijk al sinds mn kinder jaren het Native pad boven het en helaas mijn westerse achtergrond prefereer omdat er veel meer inhoud uit voort komt dan we hier vooral door in mijn geval ' christelijke waarden ' leren.
Vanuit de katholieke school banken de bijbel gebruiken als middel om vaak angst boete en zowat 60 jaar geleden nog homoseksuele als uitschot te zien die verderf brachten en waar de kerk zich heel vaak tegen keerde.
Rond 1850 werden de natives zwaar onder druk gezet omdat het vaticaan hun zag als heidenen zonder inhoud die zeker bekeerd moesten worden terwijl toen al de Natives het innerlijke spiritueel benaderden en n deel maatschappij was .
Voor de kerk moest er ook n sociale status zijn door rijkdom en vooral de kerk ten gunste te zijn ( vooral met geld ) en die intentie klopte niet met de inheemse bevolking.