Logo Joop
De opiniesite van BNNVARA met actueel nieuws en uitgesproken meningen

Waarom lukt het ons niet om ons internationaal te organiseren?

  •  
28-03-2017
  •  
leestijd 5 minuten
  •  
84 keer bekeken
  •  
50324243_a9952a0723_o
"Half Nederland ligt in de zomer aan de Middellandse zee, maar op politiek vlak zijn we niet of nauwelijks in staat ons internationaal te organiseren."
Europa haalt opgelucht adem nu het fatsoenlijke gezicht van het neoliberalisme (Mark Rutte) het wederom van het obscene gezicht (Geert Wilders) gewonnen heeft. Maar afgezien van het feit dat de lat wel erg laag ligt wanneer Rutte als een overwinning wordt gezien, is het duidelijk dat Wilders ook zonder te winnen een groot deel van Rutte’s talking points souffleert. Links is op sterven na dood, en rechtspopulisme domineert de agenda met een politiek die globale problemen nationaal op wil lossen. Waar het mantra van de vrije wereldmarkt altijd meer een mantra was dan een beleid, kiezen Trump, Johnson en de rest er in navolging van China voor het landsbelang expliciet voorop te stellen.
Maar waarom keren nationalisme en protectionisme juist nú terug, terwijl de wereld meer geglobaliseerd is dan ooit tevoren? Natuurlijk: niet iedereen maakt deel uit van die globale wereld, en voor de achterblijvers is globalisering vooral eng – zo luidt althans de standaardverklaring voor het succes van Wilders en le Pen. Maar dat verklaart niet waarom links grassroots activisme niet in staat is een tegenwicht te bieden aan de nationale oriëntatie van de parlementaire politiek. Miljoenen studenten nemen deel aan het ERASMUS-programma, vrijwel iedereen heeft buitenlandse vrienden op Facebook, en half Nederland ligt in de zomer aan de Middellandse zee, maar op politiek vlak zijn we niet of nauwelijks in staat ons internationaal te organiseren.
Anderhalve eeuw geleden was dat anders. In 1864 kwam een grote groep Europese radicalen (waaronder Karl Marx) samen in Londen en werd de Eerste Internationale opgericht. De Internationale was een internationaal verband van vakbonden met afdelingen in de VS, Europa en Australië. Op haar hoogtepunt had ze maar liefst 8 miljoen leden, en werden statistieken gedeeld en politieke strategieën gecoördineerd zonder telefoon of internet. De Internationale viel een kleine tien jaar later uit elkaar, vooral vanwege de autoritaire neigingen van Marx en Engels, maar dit neemt niet weg dat er tot de Tweede Wereldoorlog een hoge mate van solidariteit tussen de verschillende arbeidersbewegingen bestond. Toen in 1936 de Spaanse Burgeroorlog uitbrak trokken bijna 40.000 linkse vrijwilligers uit de hele wereld naar Spanje om de strijd tegen het fascisme te ondersteunen – onder hen Joris Ivens, George Orwell en Ernest Hemingway.
Natuurlijk, het waren andere tijden, en ik wil de doeltreffendheid van deze bewegingen niet overdrijven. De Internationale wist de gedroomde revolutie nooit te ontketenen, en de Spaanse Burgeroorlog mondde uit in de dictatuur van Franco. Desalniettemin is het frappant dat er ondanks goedkope vluchten en digitale technologieën vandaag de dag nauwelijks betekenisvolle politieke alliantievorming is. De protesten die zich in 2011 als een virale beweging door de wereld verspreidden (Arabische Lente, 15-M, Occupy) zijn gekomen en gegaan, en hebben geen duurzame organisaties achtergelaten. Internationale politiek wordt gedomineerd door technocratische instellingen (IMF) en entiteiten die kampen met een ernstig gebrek aan democratische legitimiteit (EU). Links internationalisme is nauwelijks institutioneel verankerd, en in het publiek debat wordt meer aandacht besteed aan vluchtelingen dan aan de oorlog en hongersnood waarvoor ze op de vlucht zijn.
Ik denk dat de verklaring voor dit samenvallen van een geglobaliseerde wereld en een zwak internationalisme gezocht moeten worden in de financialisering van de economie. Het succes van rechts-populistische verkiezingscampagnes toont aan dat het creëren van een zondebok nog altijd een van de meest effectieve manieren is om mensen te mobiliseren. In het verleden was ook links bedreven in dit soort affectieve politiek, al waren de vijanden voor de communisten geen migranten maar fabriekseigenaren. Daarvan zijn er niet veel meer in Europa: de macht ligt niet langer bij zware industrieën die je met stakingen, bezettingen of onteigeningen aan kunt pakken, maar bij investeringsbanken die onzichtbare geldstromen coördineren en nauwelijks aan een land gebonden zijn. De huidige globalisering is in de eerste plaats de globalisering van het financieel kapitalisme, een veelkoppig beest dat de wereld in zijn grip heeft maar zich met zijn mobiliteit aan iedere aanval weet te onttrekken. Deze relatieve ongrijpbaarheid is geen goede voedingsbodem voor solidariteit.
Maar de verschuiving van een industriële economie naar een die wordt gedomineerd door financiële instellingen heeft niet alleen gevolgen voor onze onderbuik; ze ondermijnt ook de institutionele organisatie van links internationalisme. In de jaren van de Eerste Internationale was het mogelijk internationale solidariteit te cultiveren door te benadrukken dat een Italiaanse en een Duitse arbeider meer gemeen hebben dan een Duitse arbeider en een Duitse kapitalist. Inmiddels heeft de arbeidsdeling zich grotendeels geïnternationaliseerd: was er vroeger een duidelijke tegenstelling tussen kapitalisten en arbeiders binnen de grenzen van elke industriële staat, leeft de huidige fabrieksarbeider waarschijnlijk in een lagelonenland en wordt hij betaald met behulp van geldstromen uit het westen. Paradoxaal genoeg staat juist de wereldhandel het internationalisme in de weg: de oppositie tussen bourgeoisie en proletariaat die ooit als voedingsbodem voor revolutionair sentiment fungeerde heeft plaats gemaakt voor een oppositie tussen rijke (consumerende) en arme (producerende) landen, en is daarmee niet langer in staat grote groepen mensen te mobiliseren.
De traditionele arbeidersklasse is in het westen gedecimeerd, en daarmee hebben de vakbonden die de Internationale opmaakten aan invloed verloren – en met hen de sociaal-democratische partijen, die van oudsher eng met de vakbonden verwoven zijn. We leven niet langer in een industriële economie, maar in een economie van freelancers en zzp’ers, waar iedereen tot concurrent van iedereen verworden is. Solidariteit gedijt niet in een maatschappij van concurrenten, en het is dan ook niet verrassend dat de vakbonden in verval zijn geraakt. Maar zelfs met een sterke vakbond en een internationaal verband van werknemersorganisaties is het moeilijk solidariteit te creëren tussen een flexwerker in Amsterdam en een sweatshop medewerker in Bangladesh.
Het is bijna het omgekeerde van 150 jaar geleden: we leven in een geglobaliseerde wereld, maar een betekenisvol internationalisme is er niet. En dat is tragisch, want de Amsterdamse flexwerker en de Bengaalse loonslaaf leven beiden in een wereld waarvan de problemen niet op nationaal niveau zijn op te lossen.
Delen:

Praat mee

onze spelregels.

avatar
0/1500
Bedankt voor je reactie! De redactie controleert of je bericht voldoet aan de spelregels. Het kan even duren voordat het zichtbaar is.

Reacties (29)

Paul250371
Paul2503711 apr. 2017 - 10:50

Hele mooie analyse. Spijker op zijn kop.

Jansen & Jansen
Jansen & Jansen28 mrt. 2017 - 20:13

[De Internationale wist de gedroomde revolutie nooit te ontketenen, en de Spaanse Burgeroorlog mondde uit in de dictatuur van Franco.] En tot de, na de weldegelijk gerealiseerde revolutie, dicaturen in de Sovjet-Unie, Polen, Tsjecho-slowakije, Joegoslavië, China, Noord Korea, Cuba, Noord-Vietnam, Albanië, de DDR, Hongarije, Bulgarije en Roemenië. En welke landen vergeten we dan nog meer?

Jansen & Jansen
Jansen & Jansen28 mrt. 2017 - 19:57

[Half Nederland ligt in de zomer aan de Middellandse zee, maar op politiek vlak zijn we niet of nauwelijks in staat ons internationaal te organiseren."] Wellicht is het het feit dat je je niet internationaal organiseert met half Nederland, maar met de hele beoogde internationale gemeenschap daar debet aan. Het maximale dat je met half Nederland kunt is de wens uiten je internationaal te organiseren.

Machiels**1993
Machiels**199328 mrt. 2017 - 16:20

Volgens mij is het vernieuwde nationalisme en protectionisme juist een gevolg van de globalisatie. De druk, en bedreiging worden door steeds meer mensen en landen ervaren. Overigens komisch dat de auteur rechts de schuld geeft van zondebokpolitiek en dan het volgende schrijft: "het financieel kapitalisme, een veelkoppig beest dat de wereld in zijn grip heeft". Daarna ben ik het verhaal kwijtgeraakt door de veelvoud aan 19e eeuwse communistische jargon. Tijden veranderen en net zoals de industrialisatie leidde tot het socialisme lijkt de rol steeds meer uitgespeeld te zijn in het post-geïndustrialiseerde Nederland. In principe is Nederland gewoon een sociale democratie met een uitgebreid zorgsysteem en veel overheidsingrijpen in de arbeidsmarkt. De PvdA heeft eigenlijk in theorie de ultieme overwinning behaald want geen enkele partij wilt echt toornen aan de basis van het gecreëerde systeem. Er is simpelweg geen behoefte meer voor dit soort internationale socialisme.

2 Reacties
Jansen & Jansen
Jansen & Jansen28 mrt. 2017 - 20:01

[...juist een gevolg van de globalisatie. De druk, en bedreiging worden door steeds meer mensen en landen ervaren.] Dat druk en bedreiging ervaren worden is een feit. Dat druk en bedreing bestaan is fictie. De oorzaak is dus niet de globalisering, maar het populistisch geblaat dat mensen doet denken dat globalisering een bedreiging vormt.

Paul250371
Paul2503711 apr. 2017 - 10:54

Er is simpelweg geen behoefte meer voor dit soort internationale socialisme. Wellicht heb je gelijk maar volgens mij doe je dan de sweatshopwerker in Bangladesh en de ZZp'er te kort. En alleen jammer dat het internationale socialisme blijkt vervangen te zijn door xenofobie en populisme (en hoe ironisch als mogelijke oorzaak het, in het artikel beschreven ,globalisme).

Andre Smid
Andre Smid28 mrt. 2017 - 13:32

"Waarom lukt het ons niet om ons internationaal te organiseren?" Heel simpel. Links is nog banger voor de globalisering dan rechts. En dat is logisch. We zijn globaal met teveel om sociaal te zijn. In een klein groepje kunnen we gezellig onder het genot van een wijntje nog heel gezellig mondelinge afspraken maken, heeft iedereen genoeg om in de melk te brokkelen. Heel sociaal dus. Echter hoe groter de groep hoe serieuzer de afspraken moeten zijn en hoe minder mensen in de melk te brokkelen hebben en dan wordt het opeens minder sociaal. Net zoals rechts graag wil dat we internationaal kunnen handelen en er opeens achter komt dat dit werkelozen op gaat leveren. Uiteindelijk hebben we geen van allen er veel profijt van, behalve dan die paar internationale bedrijven die veel geld verdienen. Dit brengt in veel opzichten wrijving met zich mee en dat uit zich nu in protectionisme. Jammer maar waar.

pvlaren
pvlaren28 mrt. 2017 - 12:43

"Waarom lukt het ons niet om ons internationaal te organiseren?" Laten we ons eerst maar eens afvragen waarom het ons niet (meer) lukt om ons nationaal te organiseren.

JanVG2
JanVG228 mrt. 2017 - 12:27

Waarom links in stort ..links grassroots activisme is niet gericht op de zwakkeren in de samenleving, dwz de mensen die bang zijn voor de toekomst en die zich de slachtoffers voelen (terecht of onterecht) van het globalisme. Ze richten zich op andere zaken, die ook "niet-links" kunnen worden verwoord, of die niet echt aanspreken bij grote delen van het gewone kiezersvolk. Ze luisteren minder goed naar wat die zwakkeren als problemen ervaren, maar hebben teveel de paternalistische neiging te zeggen "wij weten wat het probleem is" dus houden jullie even je mond en laat ons het even regelen. Je kunt wel overtuigd zijn dat je met de grootste problemen van de wereld bezig bent, maar als de meerderheid van de kiezers dat minder zo ziet - of denkt dat andere problemen urgenter zijn - dan zal een programma dat zich daarop richt niet zoveel kiezers opleveren. Verkiezingen winnen doe je door mensen te OVERTUIGEN. Je kunt nog het nog zo goed weten, maar als je mensen niet overtuigt, ben je nergens. En overtuigen betekent empathie, echte empathie, voor je potentiële kiezers ... In de afgelopen verkiezingsstrijd bleek er vooral empathie voor een deel van het kiezersvolk, namelijk "de geslaagden" met een idealistisch wereldbeeld. Dat is een te beperkte groep om de verkiezingen te winnen.

4 Reacties
Rick Hofland
Rick Hofland28 mrt. 2017 - 13:50

Dat van die "geslaagden" met een groot idealistisch wereldbeeld gaat vooral op bij D66 en GroenLinks stemmers. Ironisch genoeg vind ik deze beide partijen eigenlijk helemaal niet zo links. Ze roepen het wel over zichzelf en het wordt wel over hen gezegd, maar de oplossingen voor het bereiken van hun idealen monden toch vaak uit in een vermogenstransitie van arm & modaal naar de geslaagde kapitalisten / multinationals. Toen Jesse Klaver in de laatste week voor de verkiezingen stond uit te leggen dat jongeren van minder kapitaalkrachtige ouders prima geld kunnen lenen voor hun studie was voor mij echt het kantelpunt. Als je uit een milieu komt waarbij je talloze mensen om je heen vast ziet zitten in de schulden die ze door de jaren heen zijn aangegaan en dat die schulden hen tot verstikkend toe alle idealen doen vergeten, dan ga je niet zo maar eventjes een lening aan voor duizenden euro's. En zo zijn er nog talloze andere voorbeelden voor D66 en GL waarom er helemaal niets links is aan deze partijen en zij totaal de verbinding met het pleps kwijt zijn geraakt. Dat pleps stemt nu PVV, SP, Denk, Partij voor de ouderen. Grappig genoeg zijn al deze partijen geen serieuze optie om te regeren volgens de andere partijen en de blinde NPO media goeroes. Helaas zal deze groep alleen maar groeien, omdat ze volgens de elite "het gewoon niet begrijpen".

Jansen & Jansen
Jansen & Jansen28 mrt. 2017 - 20:07

[Waarom links in stort ...] Links stort niet in. Links heeft zoals altijd en eeuwig een minderheid van iets minder dan de helft. Links beweert alleen in te storten omdat links niet erkent dat de PVV een uiterst linkse anti-immigratiepartij is, en ze dus die 20 ten onrechte niet meetellen.

LaBou
LaBou 29 mrt. 2017 - 5:28

"de PVV is een uiterste linkse anti-immigratiepartij" Tweeling, je toont met die uitspraak aan dat jouw reactie totaal, maar dan ook echt totaal niet serieus te nemen zijn. Als de PVV links is ben ik Alice in Wonderland.

Paul250371
Paul2503711 apr. 2017 - 10:59

"dat de PVV een uiterst linkse anti-immigratiepartij is" Je begon zo lekker maar toen ik bij deze regel aankwam vroeg ik me af of je, toen je dit schreef, een paar uur te lang in de zon hebt gezeten zonder petje op. Klopt dat?

Paddy3
Paddy328 mrt. 2017 - 12:16

"De Internationale wist de gedroomde revolutie nooit te ontketenen, en de Spaanse Burgeroorlog mondde uit in de dictatuur van Franco." Je vergeet gemakshalve de linkse dictaturen die ontstonden.

Joepie4
Joepie428 mrt. 2017 - 12:14

Het kenmerk van een organisatie zijn gemeenschappelijke belangen. Hoe groter een organisatie wordt, hoe meer conflicterende belangen er binnen die organisatie zullen zijn. Ergo: grote organisaties krijgen als vanzelf problemen, en hebben de neiging te scheuren en uiteen te vallen. Of dat tragisch is valt nog maar te bezien, want zowel voor de Amsterdamse flexwerker als voor de Bengaalse loonslaaf kunnen de lagere overheden wel degelijk wat betekenen. Bovendien kunnen overheden samenwerken. Voor beide is de vraag wanneer het genoeg is. Als je genoeg inkomen hebt om een prettig leven te leiden, wat blijft er dan nog over om internationaal te organiseren en te verbeteren? De antwoord op die vraag zal onvermijdelijk leiden tot tweespalt.

1 Reactie
poeslief
poeslief28 mrt. 2017 - 12:44

+1

RoodGevaar
RoodGevaar28 mrt. 2017 - 12:09

Het internationalistisch denken is met Trotski verloren gegaan. De communisten waren vooral op eigen land gericht. Vandaar het onderscheid tussen bijvoorbeeld Moskou en Peking. Een gemiste kans voor het wereldproletariaat. De globale arbeidersklasse had allang de macht over kunnen nemen. De geschiedenis laat ons tevens zien, dat het kopschuw maken voor alles wat met volksopstand en revolutie het werk is geweest van sociaal-democraten in monsterverbond met liberalen en christen-democraten. GroenLinks moet derhalve geen medewerking verlenen aan een rechts beleid, maar aansluiten zoeken met progressieve krachten in Nederland en over de grens.

KeesV3
KeesV328 mrt. 2017 - 12:01

Solidariteit krijg je door een gemeenschappelijk ervaren probleem. Vroeger was het duidelijk. Vele mensen leefden toen in bittere armoede. Mijn vader moest op zijn 12e al werken (dat was in de jaren 30 van de vorige eeuw). Er was simpelweg geen geld. Kinderarbeid in de kolenmijnen. Geen pensioenvoorzieningen. Slechte huisvestiging. Zeer slechte hygiënische omstandigheden, etc. etc. Al deze problemen werden opgelost. Niet door een `zondebok` aan te wijzen. Die heb je niet nodig als de problemen zo groot zijn. En de problemen werden aangepakt! Niet dankzij christelijk conservatieve krachten. Ook niet dankzij de liberale elite. Maar dankzij harde acties vanuit Links Nederland georganiseerd. En dat alles op nationaal niveau. Willem Drees en Joop den Uyl maakten zich alleen zorgen om de voorzieningen in de verzorgingsstaat Nederland. Studentenprotesten werden georganiseerd om meer vrijheid, inspraak en democratie binnen hun eigen universiteiten. Er zijn geen studentenprotesten geweest in Amsterdam en Parijs om meer inspraak te krijgen op de universiteit van Mumbai. De arbeidersprotesten in Gdansk/Polen van de jaren 80 waren niet gericht op voorzieningen in China. De muur is niet gevallen door protesten in Bolivia. etc.etc. Hoe kom je erbij dat de huidige problemen niet op nationaal niveau zijn op te lossen? Waar is dat op gebaseerd? Wat mij betreft kunnen de problemen alleen maar nationaal worden opgelost. Wij kunnen andere landen niet helpen in hun strijd. Je kunt bommen gooien, geld sturen, vrijwilligers sturen. Maar uiteindelijk kunnen landen alleen zichzelf helpen. Je kunt vechten tegen fascisten in Spanje en tegen de taliban in Afghanistan. Er zijn miljarden gegeven aan Somalie en Sudan. Maar zijn die landen er beter van geworden? Het groot-kapitaal wil globaliseren en internationale samenwerking. Die wil een EU. Die wil TTIP en allerlei andere vrijhandelsverdragen. De mensen die terug naar de natie-staat willen, worden door Links Nederland automatisch fascisten genoemd. Waarom Links Nederland zich niet meer kan organiseren? Wat mij betreft simpel. Ze hebben zich voor het karretje laten spannen van het neo-liberalisme en het groot kapitaal. Dat zullen zij blijven doen. Want alles is beter dan 'fascist' te worden....

2 Reacties
Machiels**1993
Machiels**199328 mrt. 2017 - 16:28

Wel, .. Helemaal is dat niet zo want wat kan Bangladesh doen om leefomstandigheden te verbeteren? Textiel bedraagt >80% van de export. Als zij gaan doen wat Nederland deed (condities verbeteren) dan vertrekt de hele industrie gewoon naar het volgende land en is men slechter af. Door globalisering is het moeilijker geworden dit soort problemen op nationaal niveau op te lossen. Bangladesh zit gewoon muurvast en kan geen kant op.

Paul250371
Paul2503711 apr. 2017 - 11:14

Voor een groot gedeelte met je eens alleen met deze zin: "De mensen die terug naar de natie-staat willen, worden door Links Nederland automatisch fascisten genoemd." ga je wat mij betreft kort door de bocht. Er is bij mij als links persoon helemaal geen probleem om van het eigene te houden of je eigen waarden te koesteren, terug te gaan naar de natie-staat. (wat dat dan ook mogen zijn) Behalve als dat op een racistische of fascistische manier altijd ten koste moet gaan van andere mensen. Teruggaan naar de natie-staat blijkt eigenlijk alleen maar andere woorden voor: "we willen dat zij oprotten en onze cultuur is superieur. Terug gaan naar de natie-staat blijkt bij mensen die dit willen nooit op een normale vredelievende manier te kunnen. Het gaat altijd samen met het, voor hen zo geliefde vrijheid, voor anderen te beperken. En als dit op basis van ras of "eigen"superioriteit worst gedaan dan kan je inderdaad voor racist of fascist worden uitgemaakt.

rbakels
rbakels28 mrt. 2017 - 11:39

Veel mensen snappen niet dat "nationalisme" slecht is (de eerste vier letters van het Duitse woord voor nationalisme zijn ... juist!). Mag je dan niet trots zijn op je eigen land? Misschien een beetje, maar die trots impliceert welhaats minachting voor buitenlanders. Een land is geen voetbal club. Ajax-fans menen dat Fijenoorders niet kunnen voetballen, en omgekeerd. Maar voor landen tegenover elkaar ligt dat wezenlijk anders. Intussen worden we welhaast geïndoctrineerd met nationalisme doordat de berichtgeving inde media bijna alleen over Nederlandse politiek in het Nederlandse Parlement gaat. Het is bijna niet mogelijk te volgen het Europees Parlement uitspookt. Ik zou bijna blij zijn dat het falen van het Nederlands Elftal geen nationalistische gevoelens opwekt. Het toppunt is dat populistische politici schaamteloos pleiten voor "patriottisme", niet alleen Wilders maar ook het FvD. Omdat dit electoraal een "gat in de markt" is? Het kan nauwelijks toeval zijn dat hun eurofobe opstelling allerlei dubieuze belangen dient. Poetin en Trump hebben er allebei belang bij om de EU te verzwakken, niet alleen geopolitiek maar ook commercieel. Linkse politici menen vaak dat de EU alleen maar multinationals dient, maar dan beseffen ze niet dat bijv. het EU mededingingsbeleid heel streng is voor bedrijven, dat de EU veel consumentenrecht heeft ingevoerd dat het bedrijfsleven ook niet zo leuk vindt, en dat Europese coördinatie belastingontwijking lastiger zal maken. Ach, kregen we maar betere informatie over de EU. Daglicht maakt vanzelf een einde aan eventuele praktijken die het daglicht niet kunnen verdragen.

3 Reacties
Bruggenbouwer2
Bruggenbouwer228 mrt. 2017 - 14:03

En precies wat is het verschil tussen nationalisme en EU-isme? Met EU-isme probeert men zich als blok op te stellen tegenover een Rusland, een China of een VS in plaats van Nederland tegenover Duitsland. De inzet wordt alleen maar groter, en de eventuele gevolgen van een conflict ook.

NooT2
NooT228 mrt. 2017 - 17:17

@ Frits: "de eerste vier letters van het Duitse woord voor nationalisme zijn … juist!" Nationalisme in het Duits is Nationalismus - ergo de eerste vier letters 'nati'. Wat wil je zeggen?!

Peter Smit2
Peter Smit229 mrt. 2017 - 5:52

@Noot +1

PaulVeerkamp
PaulVeerkamp28 mrt. 2017 - 11:27

EU moet een staat worden. Juncker is er goed genoeg voor. Landelijk moeten de regeringen weg. Een volk, een EU. Goed stuk btw.

1 Reactie
Machiels**1993
Machiels**199328 mrt. 2017 - 16:37

"Juncker is er goed genoeg voor." Werkelijk? Juncker? Volgens insiders is het een wrak met een zeer slechte gezondheid en drankproblemen. Is dat werkelijk goed genoeg om Europa te leiden? Tenzij je bedoelt dat hij sluw genoeg is maar dat betwijfel ik ook wanneer je openlijk toegeeft dat je liegt.

Kepler
Kepler28 mrt. 2017 - 11:11

[met een politiek die globale problemen nationaal op wil lossen] Waar staat dat? Je kunt toch samenwerken aan internationale problemen als onafhankelijke landen?? Wat is dit voor een vreemde veronderstelling zeg. Het artikel staat bol van aannames en gemeenplaatsen. Mooi verwoord dus op het eerste gezicht geloofwaardig. Totdat je gaat lezen wat er nou eigenlijk staat.

2 Reacties
Kilted
Kilted28 mrt. 2017 - 13:30

[ Je kunt toch samenwerken aan internationale problemen als onafhankelijke landen??] Het probleem is dat nu juist lastig is. Samenwerkingsverbanden leiden bijna altijd tot supranationale regelgeving, waarbij het kan gebeuren dat je aan het korste eind trekt. Je kan nadere afspraken maken over de reductie van CO2-uitstoot, maar als je net als Nederland zojuist een paar nieuwe kolencentrales hebt neer gezet, kan je zomaar in de situatie terecht komen dat jouw belang niet meer dat van de buren is. Omdat is ons land de windrichting vaak zuidwest is, waait veel van de uitstoot van de centrales in de Eemshaven direct weg naar Noord-Duitsland en Denemarken. Hebben wij dus geen last van, maar elders des te meer. Als/wanneer de komende regering besluit deze centrales te sluiten, zullen deze tot de laatsten die dicht gaan behoren. Daar durf ik wel een reep chocola om te verwedden. Het probleem ligt niet zo zeer in het samenwerken, maar veel meer in hoe met landen om te gaan die zich binnen dat samenwerkingsverband niet aan de regels (willen) houden, met name omdat hun belangen niet meer parallel lopen met die van de rest van de samenwerking.

Kepler
Kepler29 mrt. 2017 - 12:24

@Kilted [Het probleem is dat nu juist lastig is.] Welnee het ging tot sinds 1945 goed? Zit tussen de oren allemaal.