Voetbal is door de commercie verworden tot nationalisme en kermis

Ik heb in mijn leven nooit echt gevoetbald. Vroeger, in het midden van de jaren zestig, speelde mijn jongste broer weleens een potje voetbal zoals het in die tijd bij ons ging. We woonden in een nieuwe wijk van de opkomende stad Sulaimani in Iraaks-Koerdistan. De wijk had ook een ouder traditioneel deel in het zuiden. Af en toe was er een wedstrijd tussen het oude en het nieuwe deel.

Op een zomerse middag kwam mijn broer naar huis, ik merkte dat hij verdrietig was. Hij vertelde dat ze door de jongens van het oude gedeelte van de wijk waren uitgedaagd voor een voetbalwedstrijd. Ze speelden met een bal die door de jonge captain van het andere team gemaakt was van oude sokken, kledingstukken en plastic. Na verlies had de fanatieke aanvoerder uit woede zijn eigengemaakte bal met een mes aan flarden gescheurd. Hij zei: “Mijn zelfgemaakte bal mag mij niet in de steek laten.” Deze jonge vurige voetballer werd in het midden van de jaren zeventig  een dappere Koerdische vrijheidsstrijder tegen Saddam. Hij werd gedood in een gevecht met het Iraakse leger.

Mijn eerste contact met het moderne voetbal was anno 1975, toen ik naar Nederland vluchtte. Langzaam werd ik bekend met de Eerste en Tweede divisie. Ik leerde Cruijff, Krol, Van Hanegem en later andere originele Nederlandse spelers kennen via de televisie. Enthousiast volgde ik de voetbalreportages. Sindsdien ben ik ook gewend aan de fluctuaties van NAC-NEC. 

Na een halve eeuw van mijn verblijf in Europa besef ik nu dat het voetbal langzamerhand een soort pokerspel is geworden tussen commerciële belangen, corrupte spelers en voetbalinstellingen en hun bazen. De wereldvoetbalbond FIFA is al lang bekend als grootschalige corruptiebond. Deze machtige bond is onder de vroegere en huidige leiding uitgegroeid tot een modern systeem waarin geld, geopolitiek en macht centraal staan. Thema’s die niets direct met de originele en zuivere geest van voetbal hebben te maken. Ik ga hier niet in op details van de corruptieschandalen, want iedere belanghebbende kan makkelijk alles op het internet vinden. Hierdoor heeft de voetbalsport uiteindelijk veel verloren van zijn zuivere kracht, doelen en allure.

Nu, vooral in het huidige WK-toernooi, zie ik de dodelijke consequenties van deze ketens van corruptie, misleiding en duivelspraktijken in de voetbalwereld. Kortom, nu is duidelijk dat de originele geest van voetbal al is verkracht.
Deze conclusie weerstaat niet dat het echte voetbal een levende ziel van naties en landen is en die moet ten koste van alles beschermd worden. Ook moet de mensheid de grote helden van het voetbal blijven eerbiedigen en hun zuivere originaliteit beschermen.Voetbal is de spiegel van een aparte speciale identiteit, waarvan het nationalisme de kern vormt. Buiten dit wordt voetbal slechts een kermis en carnavalsoptocht.

De kleine jongen in mijn wijk zag voetbal als de ziel voor zijn identiteit in een zeer klein homogeen gebied en niet anders. Daarom heeft hij groot geleefd en is hij groot gestorven. Het huidige WK-toernooi weerspiegelt paradoxale constructies en doeleinden. Het beeld past perfect bij het opportunisme, corrupte beleid en de satanische doeleinden van de FIFA. 48 Deelnemers van verschillende continenten, culturen en voetbalachtergronden, verzameld in een kermisshow van de FIFA en haar schaduwbazen.

In mijn leven in Nederland heb ik vele WK- en EK-toernooien  gevolgd. Over het huidige zeg ik het volgende:
1- Verhoging van het aantal deelnemende landen is bedoeld om door deze uitbreiding het voetbal te manipuleren, controleren en uiteindelijk voor politieke en commerciële belangen te gebruiken. De voetbalmarkt in Europa is al in handen van landelijke bonden, organisaties en machtige mensen. In de rest van de wereld is het voetbal jong en nationalistisch en een motivatie voor vele corrupte en dubieuze leiders om een rol op continentale en wereldpodia op te eisen. FIFA heeft deze immature ontwikkelingen verwelkomd en aangemoedigd voor commerciële en politieke doeleinden.  
2- De strijd tussen sterke voetballanden en nieuwkomers is bedoeld om de koloniale strijd op het voetbalveld te doen opleven, want revancheringsdrang is sterk geworteld in de geest van naties. Dit politieke doel is in het huidige toernooi duidelijk zichtbaar en voelbaar, vooral bij de nieuwe deelnemers.
3- De originele nationalistische drijfkracht is in dit toernooi verdampt en heeft plaatsgemaakt voor opportunisme en gelukszoekers. Het lijkt meer op kermis en carnaval. Met alle respect en waardering voor migranten die mooi en goed presteren voor hun tweede land, maar het elan van verbinding en hechtenis met dat tweede land ontbreekt.
4- Migranten in rijke landen doen hun best via voetbal nadruk te leggen op hun originele identiteit. Dit heeft weinig met voetbal te maken, het is meer voor persoonlijk belang en profijt.
5- Het is logisch en eerlijker om dergelijke grote toernooien op basis van de originele afkomst van de spelers te organiseren. Dit zal een enorme kracht aan het vaderland van dergelijke spelers schenken, in plaats van dat zij als jokers in dit kermisspel worden gemanipuleerd.

De droom van de kleine jongen in mijn wijk in Sulaimani ruim zestig jaar geleden ging over eer en identiteit en niet over geld, macht en manipulatie.